Τον συναντούσαμε καθημερινά, την ώρα του πρωινού καφέ, στο Κολωνάκι. Πάνω από σαράντα χρόνια στα πεζοδρόμια της Αθήνας, παραδοσιακός λαχειοπώλης, χαρακτηριστική φιγούρα μιας εποχής που αντιστεκόταν πεισματικά στην απρόσωπη και πεζή πραγματικότητα της σύγχρονης πόλης. Μας γνώριζε όλους με τα μικρά μας ονόματα, μας ρωτούσε για τα παιδιά μας, κι εμείς τον αισθανόμασταν ‘δικόν’ μας. Μέλος της παρέας μας, που όμως απολάμβανε τον σεβασμό μας γι’ αυτό που έκανε με μεράκι και-επιτρέψτε μου την έκφραση- και ‘μαγκιά’. Όλοι γνωρίζαμε ότι, μ’ αυτό το μεράκι και τη ‘μαγκιά’, μεγάλωσε και σπούδασε πέντε παιδιά.
Προσωπικά θεωρώ ότι δεν ήταν απλά και μόνο ένας βιοπαλαιστής. Ήταν ένας αληθινός Αθηναίος που καθημερινά με την παρουσία του μας θύμιζε πόσο διαφορετική ήταν η Αθήνα και αυτοί που την κατοικούσαν. Και χθες απόρησα που δεν ήρθε να με ρωτήσει για τα παιδιά μου, κι εγώ να παίξω με την τύχη μου και τα νεύρα του.
Δυστυχώς ο κυρ Χρήστος δεν θα ξαναπεράσει από την Κανάρη. Κάποιοι αλήτες τον έσφαξαν για μερικά ευρώ μέσα στο κέντρο της Αθήνας. Το βράδυ της Τετάρτης στην Ομόνοια, εκεί που μετά τις απογευματινές ώρες η Αθήνα μεταμορφώνεται σε ‘απαγορευμένη πόλη’, ο Κυρ Χρήστος άφησε την τελευταία του πνοή. Με την ίδιο τρόπο που η πόλη μας αφήνει καθημερινά την ‘τελευταία πνοή’ της, στους δρόμους και τα σοκάκια της όπου σε κάθε γωνία καιροφυλακτεί η εγκληματικότητα.
Η κυβέρνηση αδιαφορεί, η Αστυνομία αδυνατεί, και οι παράνομοι κυκλοφορούν ανενόχλητοι έχοντας σε ομηρία όλους εκείνους που ακόμα αντιστέκονται και δεν πωλούν τα σπίτια τους στις συμμορίες. Ντρέπομαι και αγανακτώ συγχρόνως. Λυπάμαι και οργίζομαι γιατί όλοι σιωπούν φοβούμενοι το πολιτικό κόστος; Πόσα θύματα θα πρέπει να θρηνήσουμε μέχρι να απελευθερωθεί η Αθήνα;

(του Γιώργου Μαυροσκότη, μόνιμου κάτοικου Αθηνών - statesmen.gr)




 
ONLINE-PRESS © 2013. All Rights Reserved. Powered by Blogger
Top