Οι επιλογές των κρατών σήµερα δεν είναι παρά µια προσπάθεια µετάθεσης των προβληµάτων στο µέλλον, έλεγε τις προάλλες ο συγγραφέας Μπιλ Μπόνερ. Αυτό ακριβώς βλέπουµε στην Ευρώπη. Σίγουρα θα δούµε κι άλλες χώρες της να γίνονται όµηροι των τραπεζιτών. Οπως ακριβώς η Ελλάδα έγινε όµηρος της Goldmann Sachs, λέει ο οικονοµικός αναλυτής Στίβεν Χέρινγτκον: «Δρουν όπως οι µεξικανοί ληστές. Πιάνουν έναν όµηρο κι ύστερα εκβιάζουν την οικογένειά του. Η Ελλάδα είναι ο όµη ρος και η Ευρωπαϊκή Ενωση η οικογένεια».
Οι Ευρωπαίοι δανείστηκαν τόσα χρήµατα, που ουδείς λογικός άνθρωπος θα µπορούσε να φανταστεί πως υπήρχε ποτέ περίπτωση να τα ξεπληρώσουν.
Ποντάροντας στο ρίσκο της χρεοκοπίας, οι ξένοι τραπεζίτες αποκόµισαν υπερκέρδη. Ενας δίκαιος ηγέτης θα τους άφηνε να καταρρεύσουν. Αντίθετα, οι ληστές γλέντησαν ανενόχλητοι τα λάφυρά τους.
Αλλωστε, µε τόσα πακέτα για τη διάσωσή τους, ήταν σίγουροι πως θα έπαιρναν πίσω τα λεφτά τους.
Θα τα πλήρωναν οι ευρωπαίοι φορολογούµενοι. Και αυτό ακριβώς γίνεται σήµερα. Γι’ αυτό δεν είναι λίγοι εκείνοι που εκφράζουν σοβαρές επιφυλάξεις για το νέο ευρωπαϊκό πακέτο. «Οπως δεν µπορείς να σώσεις µια χρεοκοπηµένη εταιρεία δανείζοντάς την κι άλλα χρήµατα», λέει η εταιρεία οικονοµικών αναλύσεων Ηigh Frequency Εconomics, «έτσι δεν µπορείς να σώσεις µια χώρα που είναι ανήµπορη να εξυπηρετήσει το χρέος της δίνοντάς της κι άλλα δάνεια».
Το πρόβληµα είναι βαθύτερο. Για τον Μπιλ Μπόνερ, εκτός από µαθηµατικό, είναι και φιλοσοφικό. Στο υπερβολικό χρέος, όπως και στον θάνατο, δεν υπάρχει ενδιάµεση κατάσταση. Είναι κάτι οριστικό. Κι όταν πια η ψυχή έχει εγκαταλείψει το σώµα, δεν έχει νόηµα να προσπαθείς να ξαναζωντανέψεις το κουφάρι. Ετσι και µε το χρέος που δεν γίνεται να αποπληρωθεί. Δεν χρειάζονται υποκρισίες. Γιατί το ένα χρέος διογκώνει το άλλο σε έναν πελώριο σωρό που κανείς δεν µπορεί να συµµαζέψει.
Το καλύτερο για έναν ηγέτη είναι να παραδεχτεί το λάθος του το γρηγορότερο και να αρχίσει να ετοιµάζει την κηδεία. Ή τη δική του ή των τραπεζιτών. Δεν έχει µπροστά του πολλές επιλογές. Εύκολα καταλαβαίνει κανείς τι έχει να συµβεί, όταν οι φορολογούµενοι αντιληφθούν ότι κάθε δεκάρα τσακιστή από τον φόρο τους πηγαίνει για την προστασία των ξένων τραπεζιτών, αυτό το σπάνιο είδος επιχειρηµατιών που, αντίθετα µε όλους τους άλλους επιχειρηµατίες που αναλαµβάνουν το ρίσκο των επενδύσεών τους, αυτοί και µόνο αυτοί απαιτούν να αποζηµιώνονται στο 100% όταν πέφτουν έξω στα κερδοσκοπικά τους παιχνίδια.

(Tα ΝΕΑ)

 
ONLINE-PRESS © 2013. All Rights Reserved. Powered by Blogger
Top