(Σχόλιο του Στέφανου Κασιμάτη στην Καθημερινή)
Μην ξαφνιάζεστε. Δεν το γυρίσαμε στο ελαφρολαϊκό. Ομως, είτε μας αρέσει είτε όχι, έτσι είναι η πολιτική ποίηση στις μέρες μας: «Δεν θυμάμαι / ούτε το βλέμμα των ματιών σου / ούτε το σχήμα ων χειλιών σου / δεν θυμάμαι. / Μα φοβάμαι / την αύρα σου τα πρωινά / που θα με παίρνει αγκαλιά / αυτό φοβάμαι. / Ετσι είμαι εγώ / και δεν μπορώ ούτε και θέλω να αλλάξω. / Ετσι είμαι εγώ ένα χαμόγελο για σένα θα φυλάξω / άλλωστε σου το χρωστώ / έτσι είμαι εγώ. / Δεν θυμάμαι / δεν έχει χρώμα η σιωπή / μόνο ένα γεια κι ένα γιατί / αυτό θυμάμαι. / Μα φοβάμαι / κάθε σκέψη μου κρυφή / στη δική σου θα οδηγεί αυτό φοβάμαι».

Πρόκειται για τους στίχους του άσματος της Ηρούς «Ετσι είμαι εγώ», το οποίο ο Χρήστος Παπουτσής ανήρτησε στη σελίδα του στο Facebook, το περασμένο Σάββατο, δηλαδή την επομένη της σκηνής που προκάλεσε στη Βουλή εις βάρος του Φίλιππου Σαχινίδη. To γεγονός δεν στερείται πολιτικής σημασίας! Διότι η αμφιθυμία, την οποία εκφράζουν οι στίχοι, αποτελεί σαφή ένδειξη ότι ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ είχε ήδη αρχίσει να αμφιβάλλει για τη θέση του στη Βουλή, προτού την ανασκευάσει πλήρως το βράδυ της Κυριακής, έπειτα από το τηλεφώνημα του πρωθυπουργού.
Εν τούτοις, από αισθητικής απόψεως, η επιλογή του συγκεκριμένου άσματος σημαίνει ότι, κάτω από τα ψιμύθια κοσμοπολιτισμού, που κομίζουν ο Γιώργος και οι beautiful people του περιβάλλοντος του, το ΠΑΣΟΚ παραμένει ένα «ελαφρολαϊκό» μόρφωμα, με τη μουσική έννοια του όρου, δηλαδή, επιφανειακά λαϊκό και, κυρίως, ελαφρό...
«Αφού έκανε συναντήσεις με τον Ομπάμα και τον Σαρκοζί, τώρα ο πρωθυπουργός θα επιστρέψει για να κάνει συνομιλίες με τον Σκανδαλίδη και τον Παπουτσή». Το είπε ο Αντώνης Σαμαράς, στη ομιλία του προς τις γυναίκες και, δυστυχώς, αποδίδει την τραγελαφική πραγματικότητα...



 
ONLINE-PRESS © 2013. All Rights Reserved. Powered by Blogger
Top