«Τα όρια της κληρονομικής μας δημοκρατίας έχουν προ πολλού ξεπεράσει τα όρια της θρασύτητας και τα κόκαλα των μεγάλων Ελλήνων πολιτικών ανδρών μάλλον θα τρίζουν από τις πράξεις των επιγόνων» σχολιάζει ο Βουλευτής Αχαίας Νίκος Νικολόπουλος, με αφορμή την απάντηση που έλαβε στα πλαίσια του κοινοβουλευτικού ελέγχου σχετικά με την παραχώρηση του Ξενία Καλεντζίου στο Ίδρυμα «Γεωργίου Ανδρέα Παπανδρέου» την οποία ο ίδιος χαρακτηρίζει από ασαφή έως προκλητική και σε κάθε περίπτωση, ενδεικτική του πακτωλού χρημάτων του ελληνικού λαού που επί χρόνια ενθυλακώνουν κάποια ιδρύματα, ακόμα και σήμερα, εν μέσω οικονομικής κρίσης και ενώ από τον μέσο Έλληνα ζητείται να θυσιάσει ακόμα και τον μισθό του.
Το αποτέλεσμα της ερώτησης που κατέθεσε ο Αχαιός Βουλευτής για τη δωρεάν παραχώρηση του Ξενία Καλεντζίου στο Ίδρυμα «Γ. Α. Παπανδρέου» απολήγει στο συμπέρασμα πως το εν λόγω Ίδρυμα έλαβε την τελευταία 10ετία ποσό γύρω στο 1,2 εκ. ευρώ από χρήματα κρατικών φορέων, υπουργείων, κλπ, τα οποία κατά κύριο λόγο διοχετεύτηκαν σε… μισθοδοσίες προσωπικού (!) και αφήνοντας εύλογα ερωτηματικά για το ποιοι και πόσοι υπάλληλοι πληρώνονται από ένα ίδρυμα που θεωρητικά τουλάχιστον δημιουργήθηκε στο όνομα ενός μεγάλου Αχαιού πολιτικού ηγέτη ως οργανισμός προσφοράς προς την πατρίδα και για την διαφύλαξη της ιστορικής και πολιτικής μνήμης.
Πέραν τούτου, στην απάντηση που έλαβε ο κ. Νικολόπουλος από το ίδιο το Ίδρυμα, (μέσω των Υπουργείων Οικονομικών και Πολιτισμού που υπογράφουν οι Υπουργοί Γ. Παπακωνσταντίνου και Π. Γερουλάνος) διατυπώνεται η εξής εκπληκτική άποψη: «…η εκ του νόμου παραχώρηση του Ξενία Καλεντζίου στο Ίδρυμά μας ουδόλως απετέλεσε μορφή αθέμιτης εύνοιας προς αυτό. Απεναντίας, υπαγορεύθηκε, αφενός, από την βούληση του νομοθέτη να απαλλάξει την τότε “Ελληνικά Τουριστικά Ακίνητα ΑΕ” και ήδη “Εταιρεία Τουριστικής Ανάπτυξης ΑΕ” (στην οποία μετέφερε την τέως ξενοδοχειακή περιουσία του ΕΟΤ, με απώτερο στόχο την ιδιωτικοποίηση αυτής), από το μάλλον επαχθές φορτίο μιας οριακά βιώσιμης, οπωσδήποτε δε ελάχιστα παραγωγικής και απρόσφορης να ιδιωτικοποιηθεί ξενοδοχειακής μονάδας και αφετέρου, υπό την ανάγκη να διατηρηθεί η μονάδα αυτή σε λειτουργία, για λόγους προεχόντως ιστορικούς, συναρτώμενους με την θέση της».
Με άλλα λόγια, επισημαίνει ο κ. Νικολόπουλος, σύμφωνα με την συγκεκριμένη διατύπωση ο νομοθέτης… ξύπνησε ένα πρωί και αποφάσισε να απαλλάξει το κράτος από το… «επαχθές φορτίο» μίας ξενοδοχειακής μονάδας (!), που εντελώς τυχαία βρίσκεται στο Καλέντζι και εντελώς τυχαία και πάλι, παραχωρήθηκε στο Ίδρυμα «Γ. Α. Παπανδρέου»!
Σημειωτέον δε, πως όπως το ίδιο το Ίδρυμα αναφέρει στην απάντησή του, η εκτίμηση της αξίας του ακινήτου ανέρχεται σε ένα εκατομμύριο ευρώ, περίπου.
Στα αξιοσημείωτα πως – σύμφωνα με το ίδρυμα και πάλι – το ακίνητο εκμεταλλεύεται και συντηρείται από κάτοικο της περιοχής χωρίς κάποιο χρησιδάνειο, χωρίς μίσθωμα και χωρίς μισθωτήριο συμβόλαιο!
Όπως είναι λογικό, όλα αυτά τα «θολά σημεία» των απαντήσεων, που αφορούν τις μισθοδοσίες του Ιδρύματος καθώς και τις συνθήκες υπό τις οποίες το συγκεκριμένο ακίνητο πέρασε στην κατοχή του Ιδρύματος, θα αποτελέσουν αντικείμενο περαιτέρω διερεύνησης του Αχαιού βουλευτή, ο οποίος στα πλαίσια του κοινοβουλευτικού ελέγχου θα ζητήσει και πάλι την διαλεύκανση όλων των αποριών που δημιουργούν οι… απαντήσεις που εδόθησαν.
Σε κάθε περίπτωση πάντως, ο κ. Νικολόπουλος επισημαίνει: «Το δικαίωμα και η υποχρέωση στην ιστορική μνήμη, ειδικά για μία πολιτικο-μάνα περιοχή όπως η Αχαΐα, είναι απολύτως σεβαστά και αναγκαία. Μοιραία όμως - ως πράξη σεβασμού προς τον ελληνικό λαό που αυτή την στιγμή υποφέρει αλλά και της μνήμης υψίστων πολιτικών αναστημάτων του παρελθόντος – δεν είναι δυνατό να επιτρέπουμε να περνούν απαρατήρητες δοσοληψίες του κράτους με Ιδρύματα, τα οποία θα έπρεπε να προσφέρουν αντί να απολαμβάνουν δωρεών και επιχορηγήσεων του ελληνικού δημοσίου. Μοιραία ο κάθε πολίτης μπορεί να διατυπώσει την ερώτηση: Αν αύριο και εγώ αποφασίσω να δημιουργήσω ένα Ίδρυμα στην μνήμη ενός πολιτικού ηγέτη του παρελθόντος ή ενός Πρωθυπουργού που έτυχε να είναι άκληρος ή απλά, δεν υπάρχει Ίδρυμα στο όνομά του, θα δικαιούμαι ανάλογης επιχορήγησης από το κράτος;»
Πρόταση του Online-press: Εφόσον το όλο ξενοδοχειακό συγκρότημα είναι επαχθές φορτίο για το Ίδρυμα Ανδρέα Παπανδρέου προτείνουμε την άμεση πώλησή του είτε με κλειστές προσφορές είτε με πλειστηριασμό και τα χρήματα που θα εισπράξει το ίδρυμα να τα καταθέσει στο ειδικό ταμείο για την οικονομική κρίση που δημιουργήθηκε με πρωτοβουλία του Πετσάλνικου.




 
ONLINE-PRESS © 2013. All Rights Reserved. Powered by Blogger
Top