ΩΡΑΙΑ τα έχουµε καταφέρει ως σύγχρονος κόσµος. Εγκλωβιστήκαµε στα δίχτυα της ανελευθερίας που οι ίδιοι απλώσαµε παγκοσµίως και µάλιστα µε αριστοτεχνικό τρόπο. 

ΕΡΓΑΣΤΗΚΑΜΕ για την πρόοδο, την εξέλιξη, την απόλυτη ελευθερία ξεχνώντας όµως τους βασικούς κανόνες (κοινωνικούς, ηθικούς, επιστηµονικούς), οι οποίοι θα διασφάλιζαν την απόλαυση όλης αυτής της εξέλιξης. Κι αυτό δεν µπορεί να συµβεί όταν το απολεσθέν αγαθό είναι η ειρήνη. ΗΜΕΡΕΣ γιορτής, και τη θέση της χαράς, των δώρων, της ανεξαρτησίας, του σεβασµού στην ανθρώπινη ζωή, της αγκαλιάς και του φιλιού έχουν πάρει τα δάκρυα, οι απώλειες αθώων ανθρώπων, ο φόβος, η καχυποψία, η ανασφάλεια και κυρίως η σύγχρονη σκλαβιά, η οποία επιβάλλεται από την τροµοκρατία και τα ανεξέλεγκτα χτυπήµατά της. 

ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ εικοσιτετράωρα, αντί για ύµνους ειρήνης και αγάπης ακούστηκαν οι σειρήνες του θανάτου σε Άγκυρα, Bερολίνο και Zυρίχη. Καµία εξέλιξη, καµία πρόοδος δεν µπόρεσε να προστατέψει τα αθώα θύµατα. Οι εφιαλτικές σκηνές, το κλάµα και ο πόνος έχουν σκιάσει όλο τον κόσµο. Πού είναι οι παγκόσµιες δυνάµεις που µπορούν να «ελέγξουν» όλο τον πλανήτη; Πού είναι οι πλανητάρχες, να προστατέψουν το αναφαίρετο δικαίωµα της ελευθερίας της ανθρώπινης ύπαρξης και να πράξουν έτσι ώστε να σιγήσουν τα όπλα του σύγχρονου πολέµου; Πού είναι οι παγκόσµιοι οργανισµοί, να σβήσουν από τα µάτια των παιδιών τα δάκρυα και να υλοποιήσουν την ευχή που κάνουν µέσα από τις ζωγραφιές τους για παγκόσµια ειρήνη; 

∆ΕΝ ΕΙΝΑΙ λίγο ειρωνικό να ζούµε στην εποχή κατά την οποία έχουν αναπτυχθεί τα µεγαλύτερα ανθρωπιστικά κινήµατα και η έλλειψη ανθρωπισµού να είναι περισσότερο από ποτέ κραυγαλέα στον πλανήτη µας; Μήπως τελικά αυτή η αγάπη, την οποία ευαγγελίζονται για τον άνθρωπο, στερείται αληθινής βάσης; Τα καθηµερινά συµβάντα αποδεικνύουν ότι ο σύγχρονος άνθρωπος είναι ο µεγάλος χαµένος του σύµπαντος. Το θύµα ενός σκοτεινού πέπλου που σκιάζει τα πάντα και το οποίο είναι καθαρά ανθρώπινο δηµιούργηµα. 

ΤΟ ΖΗΤΟΥΜΕΝΟ σε παγκόσµιο επίπεδο ήταν, είναι και παραµένει η ανθρωπιστική παιδεία, η οποία διαποτισµένη από τα ιδεώδη του κλασικού ανθρωπισµού µπορεί να επιβάλει την ειρήνη στον σύγχρονο κόσµο. Αυτή είναι που µπορεί να υπηρετήσει το όρα- µα για την παγκόσµια ειρήνη. Σε αντίθετη περί- πτωση, το όραµα αυτό θα µείνει ενδόµυχος ανι- κανοποίητος πόθος και περιεχόµενο µιας ανεκ- πλήρωτης ευχής που τις ηµέρες αυτές ακούγεται σε όλα τα πλάτη και µήκη της γης. 

Ο ΗΡΟ∆ΟΤΟΣ έλεγε: «Κανείς δεν είναι τόσο ανόητος, ώστε να προτιµά τον πόλεµο απ’ την ειρήνη». Στα χέρια, λοιπόν, του ανθρώπου αποµένει το να αποδείξει το επίπεδο της εξυπνάδας ή της ανοησίας που ο ίδιος διαθέτει. Εν κατακλείδι, ευχόµαστε το «επί γης ειρήνη» κι ας αποτελέσουν αυτές οι γιορτές της χαράς αφετηρία για την ουσιαστική και πολυµέτωπη µάχη για την παγκόσµια ελευθερία.
 
ONLINE-PRESS © 2013. All Rights Reserved. Powered by Blogger
Top