Ενώ η συντριπτική πλειονότητα των αγροτών πούλησαν το σκληρό σιτάρι προς 17-18 λ./κιλό, η Barilla έδωσε 20 λ./κιλό στα συμβόλαια που υπέγραψαν οι αγρότες με την εταιρεία

Υψηλότερες τιμές για τα μεγαλύτερης διατροφικής αξίας ελληνικά σιτάρια (σκληρό) δίνει η Barilla, η μεγαλύτερη εταιρεία ζυμαρικών παγκοσμίως. 

Ενώ η συντριπτική πλειονότητα των αγροτών πούλησαν το σκληρό σιτάρι προς 17-18 λ./κιλό, η Barilla έδωσε 20 λ./κιλό στα συμβόλαια που υπέγραψαν οι αγρότες με την εταιρεία





Παρά την επίμονη προσπάθειά της τα τελευταία χρόνια, μόνο το 25% που απορροφά από το ελληνικό σιτάρι -συνολικά παίρνει κάθε χρόνο κοντά στους 70.000 τόνους- προέρχεται από τη συμβολαιακή γεωργία, ενώ το υπόλοιπο 75% το αναζητά στην ελεύθερη αγορά.

Μέχρι και 3 λεπτά παραπάνω στο κιλό έδωσε φέτος η Barilla Hellas-Misko κατά τη θερινή περίοδο. Ενώ η συντριπτική πλειονότητα των αγροτών (κάποιοι λένε ότι φτάνει και το 75%) πούλησαν το σκληρό σιτάρι προς 17-18 λ./κιλό, η Barilla έδωσε 20 λ./κιλό στα συμβόλαια που υπέγραψαν οι αγρότες με την εταιρεία. Σε κάποιες περιπτώσεις, μαζί με το πριμ αυτή έφτασε και στα 21 λ./κιλό. Κι αυτή την περίοδο πάντως η τιμή που δίνει η εταιρεία για σιτάρια από την ελεύθερη αγορά κινείται στα ίδια επίπεδα.

Ζυμαρικά, μπισκότα, σνακς, συνολικά 1.000 κωδικούς παράγει το εργοστάσιο της εταιρείας στη Θήβα, αλλά μόνο το 30% προωθείται στην εγχώρια αγορά, το υπόλοιπο 70% εξάγεται στην Ευρώπη και σε όλο τον κόσμο.

«Στόχος μας είναι να αγοράζουμε σκληρό σιτάρι με πρωτεΐνη 13,5% και πάνω, δίνουμε μεγάλη βαρύτητα στην ποιότητα και φέτος ήταν μια καλή χρονιά για το ελληνικό σιτάρι», λέει στον «Αγρότη» ο γεωπόνος Κώστας Θεοχαρίδης, υπεύθυνος αγορών πρώτων υλών της Barilla Hellas.

Σύμφωνα με τον κ. Θεοχαρίδη, το ελληνικό σιτάρι φέτος σε ποσοστό έως και 90% κάλυπτε το ποσοστό του 13,5% σε πρωτεΐνη, ενώ αρκετά καλό ήταν και υπόλοιπο - γύρω στο 11%. Η μεγάλη περιεκτικότητα σε πρωτεΐνη εγγυάται θρεπτικό σιμιγδάλι και ζυμαρικά που είναι νόστιμα, βράζουν στον απαραίτητο χρόνο, ώστε να είναι al dente, και δεν «λασπώνουν».

Οι μυκοτοξίνες -τοξικές ουσίες οι οποίες παράγονται από την ανάπτυξη μυκήτων- που εντοπίστηκαν στο σιτάρι του Καναδά είχαν ως αποτέλεσμα να μπλοκαριστούν τεράστιες ποσότητες με προορισμό την Ιταλία και την Ισπανία και η Ευρώπη να ξεμείνει από πρώτη ύλη εδώ και δύο μήνες.

Οι συγκεντρώσεις σε μυκοτοξίνες βρέθηκε ότι ξεπερνούσαν τα όρια της ΕΕ -ήταν σχεδόν τριπλάσια- γεγονός που οδήγησε αρχικά σε απαγόρευση των εισαγωγών στην Ευρώπη, αλλά και τη διάθεση μεγάλων ποσοτήτων στην εσωτερική αγορά του Καναδά, με αποτέλεσμα να πάνε για ζωοτροφές και βιομηχανικές χρήσεις.

Οι ευρωπαϊκές βιομηχανίες στράφηκαν σε πρώτη φάση σε άλλες αγορές, ενώ και η τιμή του προϊόντος εκτοξεύτηκε τελευταία. Είναι χαρακτηριστικό πως στην Μπολόνια της Ιταλίας το σκληρό σιτάρι άγγιξε το τελευταίο διάστημα τα 26,5 λ./κιλό και στη Γαλλία τα 27 λ./κιλό.

Μόλις την περασμένη εβδομάδα αναχώρησαν τα πρώτα πλοία από τον Καναδά, φορτωμένα με σιτάρι, για την Ιταλία και την Ισπανία και οι τιμές αναμένεται να πέσουν και πάλι.

Το ελληνικό σιτάρι διένυσε φέτος την καλύτερη χρονιά της τελευταίας δεκαετίας, τόσο από άποψη ποιότητας όσο και στρεμματικών αποδόσεων, κάτι που ωστόσο δεν βρήκε ανταπόκριση στις τιμές.

Οι καιρικές συνθήκες με τις έντονες βροχοπτώσεις και τις υψηλές θερμοκρασίες στις αρχές του καλοκαιριού, πριν από τον θερισμό, «ξάσπρισαν» τα σιτάρια και ανέβασαν τα ποιοτικά τους χαρακτηριστικά.

Επιπλέον οδήγησαν σε υψηλές στρεμματικές αποδόσεις, στην Κομοτηνή οι αγρότες πήραν έως και 500 κιλά/στρ., όταν πέρσι με δυσκολία άγγιξαν τα 300 κιλά/στρ, ενώ στον Θεσσαλικό Κάμπο έφτασαν και τα 600-700 κιλά/στρ.

«Είχαμε πολύ καλής ποιότητας προϊόν και έτσι καταφέραμε, παρά τις αρχικές μας εκτιμήσεις που έλεγαν ότι δεν θα πετύχουμε καλές τιμές, να δώσουμε στους αγρότες 19 λ./κιλό, ενώ εμείς το πουλήσαμε προς 20 λ./κιλό. Πέρσι δώσαμε 25 λ./κιλό, αλλά η διεθνής τιμή ήταν χαμηλή και το πουλήσαμε 21 λ./κιλό», μας λέει ο πρόεδρος της ΕΑΣ Βόλου, Νικήτας Πρίντζος.

Οι αγρότες προτιμούν να πουλούν το σιτάρι από το αλώνι και δεν θέλουν να το κρατούν στις αποθήκες, φοβούμενοι ότι οι τιμές δεν θα ανέβουν, ενώ όσο περισσότερο το κρατούν, τόσο ανεβαίνει το κόστος του, καθώς χρειάζεται απεντόμωση.

«Φέτος όλη η Ευρώπη είχε μεγάλη σε ποσότητα και καλή σε ποιότητα παραγωγή, έτσι το δικό μας σιτάρι δεν κατάφερε να πάρει υψηλή τιμή. Οι αγρότες είναι απογοητευμένοι, καθώς το σύνολό τους πήρε στο χέρι 17-18 λ./κιλό και μόνο όσοι είχαν μπει σε πρόγραμμα συμβολαιακής γεωργίας πήραν 20 λ./κιλό, μέσω της Barilla και της ?Μέλισσα?, όταν πέρσι ξεκινήσαμε με 21-22 λ./κιλό και στο τέλος φτάσαμε στα 26-28 λ./κιλό», δηλώνει ο πρόεδρος του Συνεταιρισμού Λαρισαίων Αγροτών, Χρήστος Σιδερόπουλος, ενώ εξηγεί πως οι αγρότες συνεχίζουν να είναι επιφυλακτικοί απέναντι στη συμβολαιακή γεωργία.

«Οι παραγωγοί δεν θέλουν να εγκλωβιστούν, φοβούνται ότι με τα συμβόλαια παίρνουν ρίσκο και δεν παλεύουν για καλύτερη τιμή. Πριν από δύο χρόνια έδωσαν το σκληρό σιτάρι προς 22 λ./κιλό και η τιμή έφτασε στα 37 λ./κιλό, σχεδόν διπλασιάστηκε», μας λέει.

«Η συμβολαιακή γεωργία εξασφαλίζει στον παραγωγό άμεση απορρόφηση της παραγωγής και έγκαιρη καταβολή της συμφωνηθείσας τιμής», έρχεται ο αντίλογος από τον κ. Θεοχαρίδη, ενώ για το περιστατικό που αναφέρει ο κ. Σιδερόπουλος, τονίζει: «Πράγματι, υπήρξε τότε μια αλματώδης αύξηση τις τιμής, αλλά αυτό έγινε για πολύ μικρό χρονικό διάστημα από τον Νοέμβριο του 2014 ως τον Ιανουάριο του 2015. Δεν συμβαίνει κάθε χρονιά αυτό. Πέρσι οι αγρότες πήραν από εμάς μετά το θερισμό 30λ/κιλό και η τιμή έπεσε τους επόμενους μήνες στα 23 λ./κιλό».
 
ΜΑΡΙΑ ΡΙΤΖΑΛΕΟΥ
 
ONLINE-PRESS © 2013. All Rights Reserved. Powered by Blogger
Top