ΣΕ 599 ΑΡΙΘΜΟΥΝΤΑΙ ΤΑ ΕΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΚΑΙ ΥΠΟ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΕΡΓΑ ΑΠΟΘΗΚΕΥΣΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ
Μειωμένο κατά 70% το κόστος αποθήκευσης ενέργειας έως το 2030



Του Κοσμά Ζακυνθινού


Εως και κατά 70% ενδέχεται να μειωθεί το κόστος αποθήκευσης ενέργειας στα επόμενα 15 χρόνια, σύμφωνα με νέα έκθεση του διεθνούς οργανισμού πιστοποίησης DNV GL, που πραγματοποιήθηκε σε συνεργασία με την ελεγκτική εταιρεία PriceWaterhouseCoopers και 23 εμπειρογνώμονες. Οι συγγραφείς της μελέτης με τίτλο «E-Storage: Shifting from Cost to Value», με επικεφαλής τον Πολ Γκάρντνερ του νορβηγικού νηογνώμονα DNV GL υποστηρίζουν ότι η χρήση του σταθμισμένου κόστους της ενέργειας (LCOE) ως εργαλείου για τη μέτρηση του οικονομικού κόστος της αποθήκευσης ενέργειας δημιουργεί παρανοήσεις και είναι ακατάλληλο.

Βασικό σημείο της έκθεσης είναι το γεγονός ότι οι συγγραφείς πιστεύουν πως το πραγματικό κόστος της αποθήκευσης ενέργειας δεν έχει τεκμηριωθεί με μεγάλη ακρίβεια, κυρίως διότι δεν λαμβάνει υπ’ όψιν τα κέρδη από τα σχετικά έσοδα. Οι ερευνητές αναφέρουν επίσης ότι το σημείο αναφοράς που χρησιμοποιείται γενικά, δηλαδή το κόστος της ενέργειας, στην πραγματικότητα παρεμποδίζει την πρόοδο της αποθήκευσης ενέργειας.


«Ανακαλύψαμε σαφείς ενδείξεις ότι η στενή εστίαση στο κόστος και μόνο οδηγεί στην κοινή εσφαλμένη εκτίμηση πως η αποθήκευση ηλεκτρικής ενέργειας είναι πιο ακριβή από ό,τι στην πραγματικότητα», όπως δήλωσε ο Γκάρντνερ.

Οι ερευνητές θεωρούν ως εξαιρετική είδηση το γεγονός ότι η αποθήκευση ενέργειας είναι πιθανό να μειωθεί σε κόστος τα επόμενα χρόνια, και μάλιστα κατά ένα τόσο μεγάλο ποσοστό. Η αποθήκευση ενέργειας είναι το κύριο κομμάτι που λείπει για να πλαισιώσει την πρόσφατη άνοδο των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, κυρίως της ηλιακής και αιολικής ενέργειας.


«Η αποθήκευση ηλιακής ενέργειας θα γίνει ακόμα πιο ανταγωνιστική καθώς οι νέες τεχνολογίες μπαταρίας ωθούν τις τιμές προς τα κάτω. Παράλληλα, η αποθήκευση της αιολικής ενέργειας θα καταστεί πιο ελκυστική, καθώς η τεχνική πρόοδος σε τομείς όπως τα σύνθετα υλικά επιτρέπει την αύξηση της ενέργειας που παράγεται από ανεμογεννήτριες», όπως σημειώνει η έκθεση.

Μεταξύ άλλων οι συγγραφείς της έκθεσης απευθύνουν έκκληση προκειμένου να σκεφτούμε πέρα από το οικονομικό κόστος, καθώς το φθηνότερο δεν είναι πάντα το καλύτερο. Ταυτόχρονα, απαιτείται η αξιολόγησης της αποθήκευσης μέσα από ολιστικές μελέτες και όχι μόνο από εκτιμήσεις του κόστους της.


Αποθήκευση ενέργειας
Καθώς οι Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας ωριμάζουν μεγάλο στοίχημα και προϋπόθεση για την περαιτέρω διείσδυση τους είναι η ανάπτυξη των τεχνολογιών αποθήκευσης ενέργειας ώστε να αντισταθμιστεί το μειονέκτημα της διαλείπουσας καθαρής ηλεκτροπαραγωγής.


Σύμφωνα με την Παγκόσμια Βάση Δεδομένων Αποθήκευσης Ενέργειας του υπουργείου Ενέργειας των ΗΠΑ (DOE) αυτή τη στιγμή τα εν λειτουργία και υπό κατασκευή έργα αποθήκευσης ενέργειας σε όλο τον κόσμο αριθμούνται σε 599 έργα με συνολική ισχύ 3,55 Γιγαβάτ. Σε όρους αποθηκευτικής ικανότητας προηγείται η Κίνα με 33,3 Γιγαβάτ σε 96 μονάδες και ακολουθούν η Ιαπωνία με 28,8 Γιγαβάτ σε 78 μονάδες και οι ΗΠΑ με 21,7 Γιγαβάτ σε 391 έργα.

Οι υπόλοιπες επτά χώρες που συμπληρώνουν τη δεκάδα έχουν αποθηκευτική ικανότητα κάτω των 10 Γιγαβάτ. Οι ΗΠΑ φιλοξενούν τα περισσότερα έργα αποθήκευσης, κάτι λιγότερο από 400, με τη δεύτερη Κίνα να έχει κάτω από 100.


Σχετικά με τους τύπους αποθήκευσης ενέργειας καταγράφηκαν πέντε διαφορετικές πηγές. Σύμφωνα με τα στοιχεία του DOE σε αριθμό έργων προηγείται η ηλεκτροχημική αποθήκευση, ενώ σε όγκο ισχύος με χαώδη διαφορά από τη δεύτερη τεχνολογία η αντλησιοταμίευση σε υδροηλεκτρικά εργοστάσια. Μια τεχνολογία που βρίσκεται στα σπάργανα είναι η αποθήκευση σε κυψέλες καυσίμου υδρογόνου.

Αρχικά υπήρχαν μόνο οι λύσεις της θερμικής και της ηλεκτρομηχανικής αποθήκευσης. Η ηλεκτρομηχανική αποθήκευση κυριάρχησε από το 1978 ως το 2012, αλλά έκτοτε το μερίδιό της μειώθηκε. Η ηλεκτροχημική αποθήκευση, δηλαδή οι μπαταρίες, αναπτύχθηκε ραγδαία από το 2000 και εντεύθεν. Η θερμική αποθήκευση έχει διπλασιαστεί σε ισχύ από το 2006 και ξεπέρασε την ηλεκτρομηχανική το 2013.


Ζήτηση ρεκόρ
Η ζήτηση ανανεώσιμης ενέργειας στην Ευρώπη, όπως αυτή καταγράφεται στο Σύστημα Εγγυήσεων Προέλευσης (Guarantees of Origin-GO), αυξήθηκε κατά 8% το 2015 ξεπερνώντας τις 340 Τεραβατώρες. Το 2014 σημειώθηκε άνοδος 27,6% στις 314 Τεραβατώρες σε σύγκριση με το 2013.

Πίσω από αυτή τη μεγέθυνση βρίσκονται χιλιάδες επιχειρήσεις και νοικοκυριά σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες που αγοράζουν οικειοθελώς ανανεώσιμη ηλεκτρική ενέργεια μέσω Εγγυήσεων Προέλευσης.

Σε εθνικό επίπεδο οι πέντε χώρες που καταναλώνουν τις περισσότερες «πράσινες» Μεγαβατώρες είναι η Γερμανία, η Σουηδία, η Ελβετία, η Ολλανδία και η Ιταλία. Αθροιστικά αντιπροσωπεύουν τα τρία τέταρτα της ζήτησης ηλεκτρισμού από ΑΠΕ στην Ευρώπη. Η Ολλανδία είναι η χώρα με την ταχύτερα αναπτυσσόμενη αγορά με αύξηση 12% από το 2014 στο 2015 και κατανάλωση 42,5 Τεραβατωρών. Μεγαλύτερη αγορά παραμένει η Γερμανία με 87 Τεραβατώρες από ΑΠΕ το 2015.

Περισσότερες από 20 ευρωπαϊκές χώρες υιοθετούν τις Εγγυήσεις Προέλευσης σε συνεργασία με τον φορέα AIB (Association of Issuing Bodies).

Στη δεύτερη ταχύτητα χωρών ανήκουν η Νορβηγία, η Αυστρία, η Φινλανδία, η Δανία, η Γαλλία και το Βέλγιο με σταθερή ζήτηση που κυμαίνεται από 10 ως 35 Τεραβατώρες ΑΠΕ ετησίως. Οι υπόλοιπες αγορές είναι σχετικά ανώριμες και αντιπροσωπεύουν μικρότερο μερίδιο της αγοράς.

Η ζήτηση ηλεκτρισμού από ΑΠΕ μέσω του Συστήματος Εγγυήσεων Προέλευσης αντιπροσωπεύει πάνω από 13% της συνολικής κατανάλωσης ενέργειας στην Ευρώπη (περίπου 3.200 TWh) και περίπου το 40% της συνολικής ηλεκτροπαραγωγής από ΑΠΕ στη Γηραιά Ήπειρο (1.100 TWh).

Εγγυήσεις Προέλευσης

Η ηλεκτρική ενέργεια (ΜWh) που παρήχθη από μια συγκεκριμένη Ανανεώσιμη Πηγή Ενέργειας πιστοποιείται ως τέτοια μέσω του Συστήματος Εγγυήσεων Προέλευσης (Guarantees of Origin- GoO/GO).

Οι Εγγυήσεις Προέλευσης εκδίδονται ηλεκτρονικά για μια συγκεκριμένη ποσότητα παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας (1 GO/ 1 MWh) και θα μπορούσαν να παρομοιαστούν με μια ετικέτα συστατικών ενός προϊόντος κατανάλωσης. Τα πιστοποιητικά αυτά (GO) μέσω μοναδικών κάθε φορά αριθμών, μεταφέρουν συγκεκριμένες πληροφορίες για τις παραχθείσες Μεγαβατώρες, καθώς και χαρακτηριστικά της συγκεκριμένης «πηγής ενέργειας».

Οι Εγγυήσεις Προέλευσης Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας γίνονται αντικείμενα διαπραγμάτευσης και εξαγοράς στα διεθνή χρηματιστήρια ενέργειας, καθώς και σε δευτερογενείς αγορές, προκειμένου οι πάροχοι και προμηθευτές ενέργειας να τις χρησιμοποιήσουν ως αποδεικτικά στοιχεία προς τους πελάτες τους, σχετικά με την προέλευση και ποιότητα της παρεχόμενης ηλεκτρικής ενέργειας.

Αγοράζονται επίσης και από μεγάλες βιομηχανίες και εμπορικά σήματα, προκειμένου αυτές να πιστοποιήσουν ότι αγοράζουν «πράσινες» Μεγαβατώρες.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση μέσω του φορέα ΑΙΒ (Association of Issuing Bodies) αναπτύσσει και προωθεί ένα τυποποιημένο σύστημα εγγυήσεων προέλευσης, το επονομαζόμενο «European Energy Certificate System» (EECS-GO), έτσι ώστε να διαμορφωθούν οι δομές και οι διαδικασίες που θα διασφαλίζουν την αξιόπιστη λειτουργία των Ευρωπαϊκών Συστημάτων Εγγυήσεων Προέλευσης.


Πηγή
 
ONLINE-PRESS © 2013. All Rights Reserved. Powered by Blogger
Top