Tου Γιώργου Παυλόπουλου

Αυτό στο οποίο αρκετοί ή για την ακρίβεια οι περισσότεροι -αναλυτές, ειδικοί και πολιτικοί- έδιναν το προηγούμενο διάστημα χαρακτηρισμούς όπως «αδιανόητο», «επικίνδυνο» και «εφιαλτικό», τελικώς είναι γεγονός. Μήπως είμαστε, λοιπόν, αναγκασμένοι να αναζητήσουμε επειγόντως καταφύγια προκειμένου να γλιτώσουμε από τις πάσης φύσης... βόμβες που είναι έτοιμος να εξαπολύσει προς κάθε κατεύθυνση ο Ντόναλντ Τραμπ, από τη στιγμή που θα ορκιστεί πρόεδρος, στις 20 Ιανουαρίου;

Η αλήθεια είναι ότι η πολιτική στην πράξη διαφέρει αρκετά από τις προεκλογικές δεσμεύσεις, συχνά δε κινείται ακόμη και σε αντίθετη κατεύθυνση. Στην περίπτωση δε των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, είναι μάλλον απίθανο να υπάρξουν οβιαδιακές μεταμορφώσεις και αλλαγές, από τη μία στιγμή στην άλλη. Το σύστημα, το «βαθύ κράτος» και οι υπηρεσίες του, το κατεστημένο της Ουάσιγκτον, αν και ηττήθηκαν κατά κράτος από το «αουτσάιντερ» αυτής της αναμέτρησης, θα φροντίσουν όλα να γίνουν ομαλά και όσο το δυνατόν καλύτερα σχεδιασμένα. Θα επιχειρήσουν ακόμη και να αποτρέψουν εξελίξεις που θα θεωρήσουν επικίνδυνες για τα «συλλογικά» συμφέροντα της υπερδύναμης. Χθες, μάλιστα, τόσο ο Μπαράκ Ομπάμα όσο και η ηττημένη Χίλαρι Κλίντον φρόντισαν εμφατικά να «υπενθυμίσουν» την παρουσία τους και να «προσφέρουν» τη συνΕργασία τους στον νέο πρόεδρο.

Παρ' όλα αυτά, Τραμπ και κατεστημένο οφείλουν, σε κάποιο βαθμό τουλάχιστον, να αφουγκραστούν την επιλογή του αμερικανικού λαού, ο οποίος ψήφισε τελικά με βάση πάνω Στα πραγματικά διλήμματα και προβλήματα που αντιμετωπίζει και δεν υποτάχθηκε στο reality show που στήθηκε προεκλογικά. Κάτι ανάλογο έκανε, άλλωστε, και ο Ομπάμα στη διάρκεια της οκταετούς θητείας του, έστω κι αν δεν έφερε τη μεγάλη αλλαγή που είχε υποσχεθεί.

Ιδού, λοιπόν, το ερώτημα: Θα τολμήσει να διαψεύσει τους ψηφοφόρους του ο άνθρωπος ο οποίος έκανε μια ξέφρενη πορεία επί έναν και πλέον χρόνο, σαρώνοντας κυριολεκτικά όλους τους αντιπάλους του και όλα τα προγνωστικά, χωρίς να κάνει πίσω από τις θέσεις του ούτε να εγκαταλείψει το ύφος του, παρά τις αλλεπάλληλες πιέσεις και συστάσεις που δέχθηκε; Και τι μπορεί και πρέπει να αναμένει ο πλανήτης από τον νέο «πλανητάρχη» του -συναίνεση, διάλογο και διάθεση για καλύτερη συνεργασία ή σύγκρουση εφ' όλης της ύλης και σε όλα τα επίδικα ζητήματα.

Οι πρώτες αντιδράσεις ηγετών από όλο τον κόσμο έδειξαν ότι, επί της ουσίας, δεν ξέρουν τι ακριβώς θα τους... ξημερώσει με τον Τραμπ στον Λευκό Οίκο. Γι' αυτό, την ώρα που στο εσωτερικό οι οπαδοί του πανηγύριζαν και οι αντίπαλοι αποχωρούσαν κλαίγοντας, εκτός συνόρων, έσπευδαν μεν να μεταφέρουν την πρόθεσή τους για συνεργασία, ταυτόχρονα όμως έθεταν -πότε με διπλωματικό και πότε με πιο ωμό τρόπο- τα όρια και τις απαιτήσεις τους.

Στις περισσότερες κυβερνήσεις της Ευρώπης, για παράδειγμα, το «μούδιασμα» ήταν κάτι παραπάνω από εμφανές. Όπως και η ανησυχία για το μέλλον. Στη Γερμανία, για του λόγου το αληθές, αν και η Αγκελα Μέρκελ απέφυγε να επαναλάβει τα επικριτικά και επιθετικά σχόλια κορυφαίων υπουργών της, έθεσε ουσιαστικά ως όρο συνεργασίας ένα πλαίσιο αρχών, το οποίο είναι φανερό ότι δεν συνάδει με τα όσα έχει πει μέχρι σήμερα ο Τραμπ. Αλλά και στη Γαλλία, ο Φρανσουά Ολάντ έδωσε αμέσως το σύνθημα για την ενίσχυση της χώρας του και την επιτάχυνση της διαδικασίας ολοκλήρωσης της Ε.Ε. Πρακτικά, σε Βερολίνο και Παρίσι κατανοούν ότι θα βρουν απέναντί τους μια λιγότερο διαλλακτική και πιο απόλυτη Ουάσιγκτον, κάτι που σημαίνει ότι αισθάνονται την ανάγκη να ανασκουμπωθούν.

Χωρίς κατ' ανάγκη να οδηγούνται σε ρήξη ή σύγκρουση με τις ΗΠΑ, είναι πολύ πιθανό να χρειαστεί να διαχειριστούν μόνοι «καυτά» μέτωπα (π.χ Ουκρανία), χωρίς να υπολογίζουν στη στήριξή τους. Το πιθανότερο, μάλιστα, είναι ότι οι Αμερικανοί θα πολλαπλασιάσουν τις μονομερείς κινήσεις, στοχεύοντας αποκλειστικά στην εξυπηρέτηση των δικών τους συμφερόντων, χωρίς να υπολογίζουν εάν έτσι απειλούν τις ισορροπίες στις τάξεις των συμμάχων τους...

Από την πλευρά τους, Ρωσία, Τουρκία, αλλά και Κίνα φρόντισαν να στείΛουν προκαταβολικά φιρμάνια στον Τραμπ για τις απαιτήσεις που θα προβάλουν, προκειμένου να συναινέσουν σε μια νέα παγκόσμια τάξη. Η Μόσχα θέλει χαλάρωση του «κλοιού» του ΝΑΤΟ και εγγύηση ότι δεν θα αμφισβητηθεί η ζώνη επιρροής της, η Άγκυρα αναγνώριση του στρατηγικού της ρόλου στη Μέση Ανατολή και το Πεκίνο μια νέα και σχεδόν ισότιμη μοιρασιά ανάμεσα στη νυν και την αναδυόμενη υπερδύναμη.

Μπορούν και σε ποιο βαθμό, άραγε, να τα δεχτούν όλα αυτά ο Τραμπ και το κατεστημένο των ΗΠΑ; Μήπως, πριν από κάθε συνεννόηση, επιλέξουν να κάνουν μια επίδειξη δύναμης, ώστε να ξεκαθαρίσουν ποιος εξακολουθεί να έχει το πάνω χέρι; Κι αν ναι, πού, πότε και με ποιο κόστος; Η εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ παραμένει ένας «άγνωστος Χ» στην παγκόσμια γεωπολιτική σκακιέρα.

Ντ. Τραμπ
«Θέλω να πω προς την παγκόσμια κοινότητα πως, αν και πάντα θα βάζουμε πρώτα τα συμφέροντα της Αμερικής, θα αντιμετωπίσουμε δίκαια τους πάντες -όλους τους λαούς και όλα τα άλλα έθνη. Θα επιδιώξουμε κοινό έδαφος, όχι εχθρότητα. Συνεργασία και όχι σύγκρουση».

Τι δήλωσαν Λεπέν, Βίλντερς, Στράχε, Φάρατζ
Πανηγυρίζει η Ακροδεξιά της Ευρώπης

Σύσσωμη η ευρωπαϊκή Ακροδεξιά έσπευσε να πανηγυρίσει τη νίκη του Ντόναλντ Τραμπ στις εκλογές.

Πρώτη η Μαρίν Λεπέν, η οποία έχει βάλει στόχο την πρωτιά στις γαλλικές προεδρικές εκλογές της άνοιξης, έστειλε συγχαρητήρια και χαιρέτισε τον «ελεύθερο αμερικανικό λαό», ενώ ο πατέρας της και ιδρυτής του Εθνικού Μετώπου, Ζαν-Μαρί Λεπέν, έστειλε στο Twitter το μήνυμα «Σήμερα οι ΗΠΑ, αύριο η Γαλλία».

Ακολούθησε ο ομοϊδεάτης της και ηγέτης του ολλανδικού Κόμματος Ελευθερίας, Γκέερτ Βίλτερς, ο οποίος στοχεύει σε μεγάλη επίδοση στις εκλογές του Μαρτίου και ισχυρίστηκε πως η Δύση βιώνει μια «πατριωτική άνοιξη».

Ως πρόκριμα για τη νίκη του εκλεκτού του στον επαναληπτικό δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών στην Αυστρία είδε την επικράτηση Τραμπ ο ηγέτης της εγχώριας Ακροδεξιάς, Χάιντς-Κρίστιαν Στράχε, ενώ πέρα από τη Μάγχη, ο πρωτεργάτης του Brexit, Νάιτζελ Φάρατζ, έγραψε: «Παραδίδω τη σκυτάλη στον Ντόναλντ Τραμπ».

Πιο στενές σχέσεις, υπό όρους...
«Ελπίζουν» Πούτιν, Ερντογάν και Σι

Την ελπίδα ότι οι σχέσεις τους με τις ΗΠΑ θα βελτιωθούν υπό την προεδρία του Ντ. Τραμπ διατύπωσαν οι ηγέτες Ρωσίας, Κίνας και Τουρκίας. Ο Βλαντιμίρ Πούτιν διεμήνυσε ότι είναι έτοιμος για πλήρη αποκατάσταση των διμερών σχέσεων, αναγνωρίζοντας πάντως ότι αυτό δεν θα είναι εύκολο. Ο πρόεδρος και ισχυρός άνδρας της Κίνας, Σι Τζινπίνγκ, ανέφερε στο μήνυμά του ότι η μεγαλύτερη ανεπτυγμένη και η μεγαλύτερη αναπτυσσόμενη χώρα του κόσμου, ως οι ισχυρότερες οικονομίες του πλανήτη, έχουν την ευθύνη να διατηρήσουν την παγκόσμια ειρήνη και σταθερότητα και να ενισχύσουν την ανάπτυξη και την ευημερία.

Τέλος, ο Ταγίπ Ερντογάν εξέφρασε την ελπίδα η εκλογή Τραμπ να φέρει θετικές εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, ενώ πρόσθεσε πως αναμένει από αυτόν να αναγνωρίσει τη στρατηγική σημασία της Τουρκίας.

Όσο για τον πρωθυπουργό του, Μπιναλί Γιλντιρίμ, είπε ότι «μια νέα σελίδα θα ανοίξει για τη διμερή φιλία, εάν παραδοθεί ο επικεφαλής της τρομοκρατικής οργάνωσης (Φ. Γκιουλέν)».

ΓΙΟΥΝΚΕΡ - ΤΟΥΣΚ
Πρόσκληση σε Σύνοδο

Συγχαρητήρια επιστολή, με την οποία τον προσκαλούν σε συνάντηση κορυφής Ε.Ε.-ΗΠΑ, απέστειλαν στον Ντ. Τραμπ ο Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ και ο Ντόναλντ Τουσκ, τονίζοντας ανάμεσα στα άλλα ότι σήμερα «είναι πιο σημαντική από ποτέ η ενίσχυση των διατλαντικών σχέσεων».

ΕΥΡΩΒΟΥΛΗ
Εκπληξη, θλίψη, συγχαρητήρια

«Έκπληξη και απογοήτευση» ένιωσε αρχικά ο Μάρτιν Σουλτς, λίγο αργότερα όμως έστειλε συγχαρητήρια επιστολή στον Τραμπ. Ο επικεφαλής των Σοσιαλιστών, Τζιάνι Πιτέλα, έκανε λόγο για «θλιβερή ημέρα για ολόκληρο τον κόσμο».

ΓΕΡΜΑΝΙΑ
Με αρχές και... αιχμές

Στενή συνεργασία στη βάση αρχών θέλει η Αγκελα Μέρκελ από τη νέα αμερικανική ηγεσία. Ο δε αντικαγκελάριος Ζίγκμαρ Γκάμπριελ χαρακτήρισε τον νικητή των εκλογών «πρωτοπόρο ενός παγκόσμιου αυταρχικού και σοβινιστικού κινήματος».

ΓΑΛΛΙΑ
Να γίνουμε πιο δυνατοί

«Αυτές οι εκλογές ανοίγουν μια περίοδο αβεβαιότητας», δήλωσε ο Φρανσουά Ολάντ, τονίζοντας ότι στο φόντο των εξελίξεων η Γαλλία πρέπει να γίνει ισχυρότερη και η Ε.Ε. να ενωθεί.

ΒΡΕΤΑΝΙΑ
Διαρκής και ειδική σχέση

«Βρετανία και ΗΠΑ έχουν μια διαρκή και ειδική σχέση (...) Είμαστε και θα παραμείνουμε ισχυροί εταίροι στο εμπόριο, την ασφάλεια και την άμυνα», δήλωσε η πρωθυπουργός Τερέζα Μέι, που μετά το Brexit βλέπει στις ΗΠΑ του Τραμπ ένα παραδοσιακό και πολύτιμο στήριγμα.

 
ONLINE-PRESS © 2013. All Rights Reserved. Powered by Blogger
Top