Καμία αναφορά για ειδικό εισαγγελέα που θα ερευνήσει την υπόθεση της ηλεκτρονικής αλληλογραφίας της Χίλαρι Κλίντον, καμία αναφορά για παραβατικότητα. Αντ' αυτών των αναφορών ο πρόεδρος Τραμπ χρησιμοποίησε την πιο μετριοπαθή γλώσσα... πασών των ομιλιών του: ζήτησε σεβασμό για την Δημοκρατική αντίπαλό του, την οποία για μήνες χαρακτήριζε «διεφθαρμένη», διαβεβαίωσε με τη χάρη του νικητή ότι θα είναι «πρόεδρος όλων των Αμερικανών» - η ιστορία του πάντως έχει αποδείξει ότι δεν ξεχνάει όσους του αντιτίθενται- και ότι οι ξεχασμένοι άνδρες και γυναίκες των ΗΠΑ δεν θα είναι πλέον ξεχασμένοι.

Και το πιο ενδιαφέρον ίσως σημείο ήταν όταν χαρακτήρισε την προεκλογική του εκστρατεία κίνημα όσων έχουν αγανακτήσει από τη συστημική Ουάσιγκτον, το οποίο τώρα ξεκινάει τη δουλειά.


Εξάλλου ήδη από την προεκλογική εκστρατεία και όταν ακόμα ο Λευκός Οίκος έμοιαζε όνειρο απατηλό για τους Ρεπουμπλικάνους, οι εκτιμήσεις έκαναν λόγο για ένα «νέο υπό διαμόρφωση Ρεπουμπλικανικό Κόμμα», το οποίο θα προχωρήσει «πέρα από τα δόγματα του ριγκανισμού».

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ


Για πολλούς (αναλυτές, πολιτικούς αλλά και για εκατομμύρια από τους ψηφοφόρους του) ο Τραμπ θα ανατρέψει ένα πολιτικό σύστημα που έχει χάσει προ πολλού επαφή με τον μέσο Αμερικανό. Φυσικά, για να το πετύχει, αν όντως δεν «ξεχάσει» τις εξαγγελίες του, τώρα που αποτελεί την κορυφή αυτού του πολιτικού συστήματος, θα χρειαστεί τη συνεργασία της παλιάς φρουράς του κόμματος. Και εδώ υποβόσκει μια σύγκρουση, ιδίως αν πραγματοποιηθούν οι... προφητείες του πολιτικού συμβούλου του, Ρότζερ Στόουν, που είχε δηλώσει ότι «το κόμμα δεν θα ξαναγίνει ποτέ το συστημικό κόμμα του Πολ Ράιν και του Μιτς ΜακΚόνελ» (οι επικεφαλής των Ρεπουμπλικάνων στη Βουλή των Αντιπροσώπων και τη Γερουσία αντίστοιχα).

Μπορεί όμως ο Ρεπουμπλικάνος πρόεδρος να πάρει αποστάσεις από το κόμμα του και το αντίστροφο; Για να περάσει τις απόψεις του -που σε πολλές περιπτώσεις ήταν αντίθετες με τη γραμμή των Ρεπουμπλικάνων, καθώς τάσσεται κατά του ελεύθερου εμπορίου, είναι πολύ πιο σκληρός σε θέματα μετανάστευσης και αντίθετα πιο ήπιος σε ό,τι αφορά το έλλειμμα- χρειάζεται το Κογκρέσο.


Νεαροί ψηφοφόροι των Δημοκρατικών από το Οκλαντ σε πορεία διαμαρτυρίας για την εκλογή του Τραμπ ως προέδρου των ΗΠΑ



Ο Πολ Ράιαν, που είχε φροντίσει να κρατήσει διακριτική απόσταση από τον Τραμπ, έσπευσε πάντως να τον συγχαρεί, ενώ ο αντιπρόεδρος Μάικ Πενς διατήρησε καθ’ όλη την τοξική προεκλογική εκστρατεία τις καλές και στενές του σχέσεις με Ρεπουμπλικάνους βουλευτές και γερουσιαστές, σχέσεις που ίσως αποδειχθούν πολύτιμες για τη συνέχεια.

Τα μέτωπα
Και η συνέχεια αναμένεται εκρηκτική. Στο συμβόλαιο Τραμπ με τον λαό, έτσι όπως το παρουσίασε στις 22 Οκτωβρίου στο Γκέτισμπουργκ της Πενσιλβάνια, υπόσχεται να εξοβελίσει ορισμένα από τα επιτεύγματα της προεδρίας Ομπάμα, με πρώτο και καλύτερο το σύστημα υγειονομικής περίθαλψης, την πολιτική για την κλιματική αλλαγή και τη συμφωνία για τα πυρηνικά με το Ιράν, για την οποία έχει δηλώσει ότι αν δεν αποσυντεθεί, τουλάχιστον θα αναδιαμορφωθεί.

Επίσης η κενή θέση στο Ανώτατο Δικαστήριο θα καλυφθεί από δικαστή δικής του επιλογής, ενώ και η εξωτερική πολιτική θα μπορούσε επίσης να υποστεί μια σημαντική μεταστροφή. Βέβαια, όπως επεσήμαναν και οι «Financial Times», συχνά υπάρχει μεγάλη διαφορά μεταξύ των προεκλογικών εξαγγελιών και της επίσημης πολιτικής, πόσω μάλλον όταν ο νέος πρόεδρος, που μέχρι σήμερα δεν είχε κανένα πολιτικό ίχνος, είναι απρόβλεπτος και συχνά εμμονικός.

Ωστόσο, σύμφωνα πάντα με τις εξαγγελίες του, η προεδρία του Τραμπ σκοπεύει να επιβάλει μία σειρά από πολιτικές προστατευτισμού για να κλείσει τα οικονομικά σύνορα των ΗΠΑ και θα «επαναδιαπραγματευθεί» τη Βορειοαμερικανική Συμφωνία Ελεύθερου Εμπορίου με τον Καναδά και το Μεξικό.

Και υποσχέθηκε εμμέσως να ακυρώσει το όραμα του Ομπάμα για έναν κόσμο χωρίς πυρηνικά όπλα, δηλώνοντας ότι είναι ανοιχτός στο να αποκτήσουν πυρηνικά τόσο η Ιαπωνία όσο και η Νότιος Κορέα. Επίσης έχει αμφισβητήσει τις δεσμεύσεις που έχουν αναλάβει οι ΗΠΑ απέναντι στους ΝΑΤΟϊκούς συμμάχους του, αφήνοντας να εννοηθεί ότι επιθυμεί στενότερες σχέσεις με τον Βλαντιμίρ Πούτιν.

Στο θέμα της μετανάστευσης, αν και έχει παραμερίσει τα σχέδια για τείχος στα σύνορα με το Μεξικό, έχει υποσχεθεί την απέλαση όλων των παράτυπων μεταναστών με ποινικό μητρώο, ενώ θα προχωρήσει στην «αναστολή της μετανάστευσης από επιρρεπείς στην τρομοκρατία περιοχές, όπου δεν μπορεί να γίνει λεπτομερής έλεγχος ασφαλείας», δηλαδή τη Συρία.

Στην οικονομία έχει υποσχεθεί τη μείωση της φορολογίας και ειδικότερα στις επιχειρήσεις - υποσχέσεις που βρίσκουν ευήκοα ώτα και στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα. Αντιθέτως, η δέσμευσή του για πακέτα επενδύσεων στις υποδομές, ύψους ενός τρισεκατομμυρίου δολαρίων, μόνο ανατριχίλα προκαλούν στο Κογκρέσο.

ΤΑ ΝΕΑ ΣΤΕΛΕΧΗ
Ποιοι ακούγονται για Λευκό Οίκο και υπουργικές θέσεις

Και τώρα τα δύσκολα για τον Ντόναλντ Τραμπ που θα πρέπει να στελεχώσει την κυβέρνησή του.

Μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι επιλογές του για τις κορυφαίες οικονομικές θέσεις. Ο Στιβ Μνουσίν, πρώην ανώτατο στέλεχος της Goldman Sachs, και ο Γ. Ρος, επενδυτής προβληματικών περιουσιακών στοιχείων, αναφέρονται συχνά ως πιθανοί υπουργοί Οικονομικών. Δεν έχει επίσης αποκλείσει το ενδεχόμενο να χρησιμοποιήσει επιχειρηματίες σε διάφορες θέσεις.

Ο απόστρατος αντιστράτηγος και πρώην επικεφαλής της Υπηρεσίας Αμυνας, Μάικλ Φλιν, ίσως γίνει ο νέος σύμβουλος εθνικής ασφάλειας, ενώ ο συμπαίκτης του Τραμπ στο γκολφ, κυβερνήτης του Νιου Τζέρσεϊ και από τους πρώτους που υποστήριξαν την υποψηφιότητα του, Κρις Κρίστι, μπορεί να γίνει υπουργός Δικαιοσύνης. Θέση στον Λευκό Οίκο αναμένεται να έχει και ο «δήμαρχος όλης της Αμερικής», Ρούντολφ Τζουλιάνι.

Φαβορί για τη θέση του υπουργού Εξωτερικών είναι ο πρώην πρόεδρος της Βουλής, Νιουτ Γκίνγκριτς, από τους θερμότερους υποστηρικτές του και ο γερουσιαστής Μπομπ Κόρκερ, νυν πρόεδρος της Επιτροπής Διεθνών Σχέσεων της Γερουσίας.

ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΚΑΤΣΑΡΟΥ



 
ONLINE-PRESS © 2013. All Rights Reserved. Powered by Blogger
Top