alexandrakis-aera


Πόλεμος. Μία λέξη ἀρνητικῶς φορτισμένη. Κι ὄχι ἀδίκως. Ὁ πόλεμος διά μέσου τῶν αἰώνων προκάλεσε ἀνθρώπινες ἑκατόμβες καὶ ποταμοὺς αἵματος. Οἱ πόλεμοι ποὺ διεξήχθησαν δὲν εἶχαν ὅλοι τὰ ἴδια χαρακτηριστικά. Κάποιοι ἦταν κατακτητικοὶ, ἐπιθετικοί καὶ κάποιοι ἄλλοι ἀπελευθερωτικοί. Μέσα σ’ αὐτοὺς μποροῦμε νὰ συμπεριλάβουμε καὶ τοὺς πολέμους ποὺ ἔγιναν ἢ γίνονται στὸ ὄνομα τῆς θρησκείας.

Ἂν ἑστιάσουμε στὴν δική μας ἱστορία θὰ διαπιστώσουμε ὅτι οἱ περισσότερες πολεμικὲς συγκρούσεις εἶχαν ἀπελευθερωτικὸ χαρακτήρα. 
Ἐπεκτατικό χαρακτήρα εἶχαν μόνο οἱ συγκρούσεις μεταξύ τῶν πόλεων-κρατῶν στὴν ἀρχαία Ἑλλάδα καὶ ἡ ἐπικὴ πορεία τοῦ Μ. Ἀλεξάνδρου στὰ βάθη τῆς Ἀσίας.

Τὸ ζητούμενο σὲ ὅλες τὶς ἐποχὲς καὶ πολὺ περισσότερο στὶς σύγχρονες εἶναι ἡ ἐπικράτηση τῆς εἰρήνης. Εἶναι ἔμφυτη ἡ τάση τοῦ ἀνθρώπου νὰ ἀναζητᾶ τῆν εἰρήνη, ἐξαιρῶντας ἐκείνους ποὺ ἔχουν διαστραφεῖ ἰδεολογικῶς καὶ πνευματικῶς. Ἄλλωστε καὶ ὁ ἴδιος ὁ Χριστὸς μᾶς ἔχει διδάξει τὴν ἐσωτερικὴ εἰρήνη.

Ὅταν ὁ ἄνθρωπος ζεῖ σὲ εἰρηνικὸ περιβάλλον ἀναπτύσσει τὴν δημιουργικότητά του, ἐξελίσσεται, νοιώθει εὐγνωμοσύνη γιὰ τὰ δῶρα τοῦ Θεοῦ καὶ χτίζει μέσα του τὶς ἀρετὲς ποὺ τόν φέρνουν πιὸ κοντὰ στὴν μέθεξη μὲ τὴν Θεία χάρη.

Φθάνει, ὅμως, τὸ εἰρηνικὸ περιβάλλον γιὰ νὰ ἐπιτευχθοῦν ὅλα αὐτά; Ἡ ἐμπειρία μᾶς ἔχει δείξει ὅτι ἡ εἰρήνη ὅταν χρησιμοποιεῖται ἀπὸ διεστραμμένους ἡγέτες δημιουργεῖ καὶ διεστραμμένους πολίτες ἢ καὶ τὸ ἀντίστροφο. Εἰρήνη ποὺ δὲν συνοδεύεται ἀπὸ ἀρετές, ἀξίες καὶ ἰδανικὰ παύει νὰ εἶναι εἰρήνη καὶ ἐκπίπτει σὲ ἀσυδοσία μὲ εἰρηνικὸ μανδύα.

Αὐτὸ ἄλλωστε ζοῦμε καὶ στὴν σύγχρονη, ἀρρωστημένη Ἑλλάδα. Μπορεὶ ὁ πόλεμος νὰ μὴν ἔχει ἐπισκεφθεῖ τὴν Ἑλλάδα ἐδῶ καὶ 50 χρόνια περίπου, ἀλλά ἡ πλειοψηφία τῶν Ἑλλήνων ἔχει χάσει, προ πολλοῦ, κάθε ἠθικὸ καὶ ἀξιακὸ ἔρεισμα. 
Οἱ νεοέλληνες ἔχουν παραδοθεῖ ἄνευ ὅρων στἀ τερτίπια τῶν ἀρρωστημένων ἐξουσιαστικῶν ἐγκεφάλων, δίχως νὰ φαίνεται στὸν ὁρίζοντα προοπτικὴ ἀντίστασης καὶ πνευματικῆς ἀνάτασης. Ἡ μαλθακότητα ἔχει ἀντικαταστήσει τὸ αἴτημα γιὰ ἐλευθερία. 
Ὁ νεοέλληνας ἐνῶ ζεῖ καθημερινῶς ἕναν πόλεμο χαμηλῆς ἔντασης, ἔχει τὴν ψευδαίσθηση ὅτι ζεῖ σὲ περιβάλλον κοινωνικῆς καὶ ἐσωτερικῆς εἰρήνης. Εἰρήνη γι’ αὐτὸν εἶναι τὸ βόλεμα καὶ ἡ ἀδιαφορία, ἐνῶ ἡ ἐλευθερία ἔχει ἀποκτήσει τὸ νόημα τῆς ἀσυδοσίας.

Τὶ θὰ μποροῦσε νὰ ξυπνήσει τὸν νεοέλληνα ἀπὸ τὸν παρατεταμένο λήθαργό του; Μόνο ὁ πόλεμος, ἡ καταστροφή καὶ ἡ θλίψη. Δυστυχῶς, μόνο ὁ πόλεμος θὰ μποροῦσε νὰ ἀναστρέψει τὴν ἀρρωστημένη κατάσταση τὴν ὁποία ζοῦμε. Μόνο καὶ μόνο τότε ἀξίες ὅπως ἡ φιλοπατρία, ἡ Πίστη στὸν Θεό, ὁ ἡρωϊσμός, τὸ φιλότιμο καὶ ἡ θυσιαστικὴ αὐταπάρνηση θὰ ξεπηδοῦσαν ἀπὸ τὸν ἐσωτερικὸ βοῦρκο ποὺ δημιουργεῖ ὁ σύγχρονος τρόπος ζωῆς.

Ὁ πόλεμος θὰ φέρει πόνο καὶ συντρίμμια. Ταυτόχρονα, ὅμως, θὰ ἀναγεννήσει τὶς καρδιὲς τῶν ἀνθρώπων καὶ θὰ μετατρεψει τὰ συντρίμμια τῆς ψυχῆς σὲ λαμπερά παλάτια. Κι ὅταν γίνει αὐτὸ θὰ ἔχει σημάνει ἡ ὥρα τῆς ἀποκαθηλώσεως ὅλων τῶν διεφθαρμένων ἡγετίσκων ποὺ ἀπομυζοῦν, χρόνια τώρα, τὴν ἐθνικὴ ψυχή.

Τὸ Ἔπος τοῦ ’40 εἶναι τὸ πιὸ κοντινό μας παράδειγμα. Τότε ποὺ τα παλληκάρια ξεκινοῦσαν γιὰ τὸ μέτωπο μὲ τὸ χαμόγελο στὰ χείλη καὶ τὴν πίστη στὴν καρδιά. Καὶ ἔγραψαν χρυσές σελίδες πολεμικῆς ἱστορίας. Ἂς εἴμαστε ἔτοιμοι νὰ τοὺς μιμηθοῦμε. Ἴσως εἶναι κοντὰ ἡ ὥρα τῆς δικῆς μας σειρᾶς.

ΠΗΓΗ
 
ONLINE-PRESS © 2013. All Rights Reserved. Powered by Blogger
Top