Αξιότιμε κ. Διευθυντά, 

αναφέρθηκε ευστόχως στο φύλλο της 11ης Οκτωβρίου πως ο Δημήτριος Γούναρης φρόντισε να εξοφληθεί το ποσό των 200.000 δραχμών υπέρ του Δημοσίου που του επιδίκασε το Εκτακτο Στρατοδικείο το οποίο τον καταδίκασε σε θάνατο. Το ποσό δεν εξοφλήθηκε όμως από χρήματα του γενάρχη της ελληνικής Κεντροδεξιάς, ούτε ο ίδιος είχε προβλέψει κάτι τέτοιο στη διαθήκη του, μιας και όταν τη συνέταξε δεν είχε ακόμα μεταφερθεί στις φυλακές Αβέρωφ, όπου ανακοινώθηκε στους κατηγορουμένους η απόφαση του Στρατοδικείου. Το χρεός ξεπληρώθηκε από τον Πέτρο Πρωτοπαπαδάκη, που επίσης βάδιζε στον θάνατο ως ένοχος εσχάτης προδοσίας. 

Λίγο πριν τη μεταφορά τους από τις φυλακές Αβερώφ ενώπιον του εκτελεστικού αποσπάσματος, ο Πρωτοπαπαδάκης θυμήθηκε πως ο φίλος και συναγωνιστής του Γούναρης ήταν πένης και δεν θα ήταν σε θέση να πληρώσει την αποζημίωση που του είχε επιδικάσει το Εκτακτο Στρατοδικείο. Προκειμένου να μη θιγεί η αξιοπρέπεια του Γούναρη, άλλαξε ο Πρωτοπαπαδάκης τη διαθήκη του, ούτως ώστε να πληρωθεί η αποζημίωση από τη δική του περιουσία, παρ’ ότι σε λίγα λεπτά και οι δυο θα έπεφταν νεκροί από τις σφαίρες του εκτελεστικού αποσπάσματος! Αλλοι καιροί, άλλα ήθη... 

Χρήζουν ίσως ιδιαίτερη μνείας τα λόγια του Δημητρίου Γούναρη, στο κελί των φυλακών Αβέρωφ, στον παλιό συνεργάτη του Χαρ. Βοζίκη: «Εχω τη συνείδηση μου ήσυχη. Εκανα τον απολογισμό μου. Επεσκόπησα όλο το παρελθόν μου. Εύρον ότι ως πολιτικός έπραξα ό,τι ηδυνήθην διά την πατρίδα μου. Εύρον ότι ως άνθρωπος ουδένα εν γνώσει έχω αδικήσει»... 

Με τιμή, 

Δρ. Π.Κ. Αλεξόπουλος 

ψυχίατρος
 
ONLINE-PRESS © 2013. All Rights Reserved. Powered by Blogger
Top