Μετά την ψήφιση του νέου υπερμνημονίου το περασμένο Σάββατο και τη συμφωνία στο Eurogroup δύο μέρες αργότερα, θα περίμενε κανείς ότι υπουργοί, βουλευτές και στελέχη της κυβέρνησης θα περιόριζαν, τουλάχιστον, τις υπερφίαλες δηλώσεις περί νίκης και δεν θα επανέρχονταν με πομφόλυγες και ανέξοδες λαϊκίστικες υποσχέσεις. Η συμφωνία που επετεύχθη τελικώς με τους δανειστές δεν προσφέρεται ούτε για πανηγυρισμούς ούτεγια εφησυχασμό. Γιατί, έτσι για να μην ξεχνιόμαστε,η κυβέρνηση ψήφισε όλα τα συνταξιοδοτικά και τα φορολογικά μέτρα που ζήτησαν οι δανειστές, μεταξύ άλλων, αύξηση του ΕΝΦΙΑ και του ΦΠΑ σε 11 νησιά (μια απόφαση «αντισυνταγματική και εγκληματική», κατά τον κ. Καμμένο), αύξηση του ΦΠΑ από το 23% στο 24% και μεγαλύτερη φορολογία στα καύσιμα, στην τηλεφωνία, στον καφέ, στην μπίρα και στα τσιγάρα…

Ψήφισε, ακόμη, τον αυτόματο δημοσιονομικό «κόφτη» αλλά και το Υπερταμείο, ισχύος 99 ετών,με στόχο την αξιοποίηση ολόκληρης της δημόσιας περιουσίας.

Από την περασμένη Τρίτη, όμως, κατά πώς είπε και ο πρωθυπουργός και θα συμφωνήσουμε με αυτό,«κλείνει ο φαύλος κύκλος αβεβαιότητας και ύφεσης και δημιουργούνται οι προϋποθέσεις εξόδου της χώρας στις αγορές». Δεν παύει,όμως, η χώρα να κινείται σε μια γκρίζα ζώνη, αβέβαιων προοπτικών, όπως καταγγέλλει και η αντιπολίτευση. Για να κλείσει,όμως, οριστικά αυτός ο φαύλος κύκλος αβεβαιότητας και ύφεσης και να βγει η χώρα στις αγορές, πρέπει να σκύψουμε το κεφάλι και να δουλέψουμε. Ιδιαίτερα τώρα, που οι αυταπάτες διαλύθηκαν και η «πρώτη φορά Αριστερά» κυβέρνηση προσχώρησε κι αυτή στη λογική των μνημονίων, αναλαμβάνοντας, όπως και οι προηγούμενες, την ευθύνη διάσωσης της χώρας. Η οριστική εγκατάλειψη της αντιμνημονιακής σημαίας από τον κ. Τσίπρα και η αποδοχή, ως μοναδική λύση, της ευρωπαϊκής πορείας της χώρας μπορούν να αποτελέσουν την αφετηρία για επάνοδο στην κανονικότητα. Με πρώτη προϋπόθεση, βέβαια, ότι η συμφωνία που ψήφισαν θα εφαρμοστεί και δεν θα μετατραπεί σε μια μάχη εσωκομματικών ισορροπιών και επικοινωνιακών παιχνιδιών.

Είναι καιρός να καταλαγιάσουν τα πάθη, να σταματήσουν από πλευράς κυβέρνησης το «κυνήγι των φαντασμάτων» και η κατασκευή εχθρών. Στην επόμενη περίοδο δεν χωρούν εντάσεις, ούτε τεχνητές διαιρέσεις, όπως αυτή

των προηγούμενων ετών μεταξύ «μνημονιακών» και «αντιμνημονιακών». Μια διαίρεση τεχνητή και απολύτως κατασκευασμένη για σκοπούς αμιγώς πολιτικούς. Και όσοι εκστόμιζαν, με ευκολία, πρωτοφανείς κατηγορίες για γερμανοτσολιάδες, προδότες, και πετούσαν πέτρες με κάθε ευκαιρία οφείλουν τώρα, τουλάχιστον, να σιωπήσουν.

Οι κυβερνώντες θα έχουν πολύ δύσκολο έργο μπροστά τους, γιατί θα πρέπει να αποδείξουν ότι μπορούν να εκμεταλλευτούν τους μήνες ομαλότητας που ακολουθούν, χωρίς προπαγάνδα και…αντιμνημονιακούς αγώνες. Τώρα πρέπει να αποδείξουν ότι είναι σε θέση να διαχειριστούν την κατάσταση που οι ίδιοι δημιούργησαν. Χωρίς αυταπάτες, δίχως παλινωδίες, με ανάκτηση στοιχειώδους αξιοπιστίας και με προσήλωση στον στόχο της ανάπτυξης, την οποία υπόσχονται. Δεν έχουν, πλέον, άλλοθι, δεν μπορούν να ρίξουν σε άλλους τις ευθύνες.Σε κάθε περίπτωση, πάντως, τα όποια θετικά στη συμφωνία δεν θα έχουν καμία σημασία, αν δεν υπάρξουν άμεσα πρωτοβουλίες για αλλαγή κλίματος στην αγορά, για τόνωση της απασχόλησης. Χωρίς εθνικό σχέδιο ανασυγκρότησης, χωρίς εγχώριες και ξένες επενδύσεις, η οικονομία δεν ανακάμπτει. Οι εργαζόμενοι, οι συνταξιούχοι και οι επιχειρήσεις δεν πρόκειται να αντέξουν το νέο σκληρό πακέτο φορολογικών μέτρων και περικοπών. Λόγω ιδεοληψιών, «αριστερών οραμάτων» και παλινωδιών των κυβερνώντων σήμερα, αλλά και ολόκληρου του πολιτικού συστήματος, χάσαμε αλλεπάλληλες ευκαιρίες, όλα αυτά τα χρόνια της κρίσης. Ας μη χάσουμε και την τελευταία. Η υπομονή και η αντοχή της κοινωνίας δεν είναι ανεξάντλητες…

«Αριστερή παρένθεση», εκλογές, ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ

Δεν υπάρχει αμφιβολία πως από το πρωί της 25ης Μαΐου, την επομένη της συνεδρίασης του Eurogroup, ξημέρωσε μια «άλλη» μέρα για την Ελλάδα και την κοινωνία της. Είναι η μέρα που άλλαξε το πολιτικό σκηνικό. Η μέρα που έφερε το τέλος της υποκρισίας της «πρώτη φορά Αριστεράς» κυβέρνησης και της απώλειας τόσο του «ηθικού» πλεονεκτήματος, όσο και του ιδεολογικού στίγματος της Αριστεράς. Αρκούσαν η αποστασιοποίηση της Βασιλικής Κατριβάνου από την κυβερνητική γραμμή και η παραίτησή της από την ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ για να προσγειωθούν και οι κυβερνητικοί βουλευτές στη σκληρή πραγματικότητα και να πάψουν να θριαμβολογούν. Η 25η Μαΐου,όμως, έφερε και το τέλος της θεωρίας περί«αριστερής παρένθεσης», η οποία είχε αναπτυχθεί από την αντιπολίτευση. Όλα δείχνουν ότι οι κ.κ. Τσίπρας και Καμμένος έχουν αποφασίσει, έναντι οιουδήποτε τιμήματος, να το τραβήξουν όσο πάει. Ήδη ο πρωθυπουργόςέκανε λόγο για τον Σεπτέμβριο του 2019 και η αντιπολίτευση, διά στόματος Δημήτρη Σταμάτη, για τον Μάιο του 2017! Αλλά η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ δεν θα είναι «παρένθεση», τουλάχιστον έτσι όπως τη φαντάστηκαν οι αντίπαλοί της από την αρχή. Απλώς (και) αυτή η κυβέρνηση μεγαλώνει την «παρένθεση», στην οποία έχει μπει η χώρα από το 2010.Το ζητούμενο είναι, όταν τελειώσει η θητεία της, να βρεθούμε κοντά στην έξοδο από αυτή την «παρένθεση». Και για να γίνει αυτό, δεν αρκούν ούτε οι διαπιστώσεις ούτε οι καλές προθέσεις ούτε η μέθοδος «φύγε εσύ, έλα εσύ». Η αντιπολίτευση έχει χρόνο να προετοιμαστεί καλύτερα. Και ειδικότερα η ΝΔ. Η αλλαγή των πολιτικών δεδομένων επιβάλλεται να ερμηνευτεί σωστά από τη ΝΔ, για να χαράξει νέα στρατηγική. Η μετατόπιση του Αλέξη Τσίπρα σε ακραίες νεοφιλελεύθερες θέσεις και η πλήρης παράδοσή του στις ορέξεις των δανειστών δημιουργούν μια «χρυσή» ευκαιρία για τον Κυριάκο Μητσοτάκη, ο οποίος πρέπει τώρα να αναδείξει μια ποιοτική διαφορά από τον ΣΥΡΙΖΑ.

Να αναδείξει πως, αν είχε υλοποιηθεί στον σωστό χρόνο η πάγια πρότασή του για διαρθρωτικές αλλαγές, δεν θα φτάναμε στη φοροεπιδρομή της σημερινής κυβέρνησης, με τις μεταρρυθμίσεις να έχουν χάσει τελείως το κοινωνικό τους πρόσημο. Αυτό είναι και το δεύτερο σημείο στο οποίο θα πρέπει να επενδύσει η ΝΔ. Γιατί η κοινή γνώμη έχει ταυτίσει το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης με πολιτικές που δεν έχουν καμία κοινωνική αναφορά, κάτι που δεν ισχύει.
 
ONLINE-PRESS © 2013. All Rights Reserved. Powered by Blogger
Top