Του Γιώργου Παυλόπουλου

Την άνοιξη του 2017, δηλαδή σε περίπου ένα χρόνο από σήμερα, διεξάγεται στη Γαλλία μία από τις πιο κρίσιμες εκλογικές αναμετρήσεις των τελευταίων δεκαετιών, για τον πρόεδρο και τη Βουλή της χώρας. Σχεδόν τέσσερις μήνες αργότερα, τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους, έρχεται η σειρά της Γερμανίας για να στηθούν κάλπες, με τη σημασία και αυτής της πολιτικής μάχης να θεωρείται εξαιρετικά μεγάλη.

Δεν χωρά αμφιβολία, άλλωστε, ότι σε μια περίοδο που η Ευρώπη πλήττεται από παράλληλες κρίσεις -οικονομική, προσφυγικό, τρομοκρατία- οι πολιτικές εξελίξεις και, πολύ περισσότερο, οι ενδεχόμενες ανατροπές στις δύο μεγαλύτερες και ισχυρότερες χώρες της, οι οποίες και συγκροτούν τον «άξονα» της Ε.Ε., είναι καθοριστικές για το σύνολο της Γηραιάς Ηπείρου. Μπροστά σε αυτή τη συγκυρία και την πρόκληση, υπάρχει όμως μία πολιτική δύναμη και μάλιστα από τις πιο παραδοσιακές, η οποία όχι μόνο εμφανίζεται αδύναμη να παρέμβει αποφασιστικά, αλλά απειλείται ευθέως με... υποβιβασμό σε κατώτερη κατηγορία, των λεγόμενων μεσαίων κομμάτων, που έχουν μόνο συμπληρωματική αξία χρήσης.

ΠΑΡΑΛΛΗΛΗ ΠΟΡΕΙΑ
Πρόκειται, φυσικά, για τους Γάλλους Σοσιαλιστές και τους Γερμανούς Σοσιαλδημοκράτες, που βρίσκονται αμφότεροι στην κυβέρνηση -οι μεν μόνοι τους και οι δε ως μικρότερος εταίρος της Αγκελα Μέρκελ- και μοιάζουν να ακολουθούν μια παράλληλη πορεία προς την καταστροφή.

Οι αριθμοί είναι αποκαλυπτικοί και δεν επιδέχονται σοβαρής αμφισβήτησης. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Φρανσουά Ολάντ παραμένει με διαφορά ο λιγότερο δημοφιλής Πρόεδρος στην ιστορία της Πέμπτης Γαλλικής Δημοκρατίας, με ποσοστά κάτω του 20%, παρά τις προσωρινές τονωτικές «ενέσεις» που δέχθηκε μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις του 2015 και τις στρατιωτικές επεμβάσεις στη Μέση Ανατολή. Οσο για το κόμμα του, η προώθηση σειράς μεταρρυθμίσεων στην αγορά εργασίας και το συνταξιοδοτικό που αμφισβητούν τις κατακτήσεις δεκαετιών φαίνεται πως όχι απλώς το καταδικάζουν σε περαιτέρω απώλειες, αλλά δημιουργούν τον κίνδυνο ενός νέου «Μάη».

Αυτός είναι και ο λόγος που αρκετά νυν και πρώην στελέχη του κόμματος κρούουν ήδη των κώδωνα του κινδύνου, καλώντας σε αναπροσαρμογή της πολιτικής και συσπείρωση προτού να είναι πολύ αργά -ενώ ξεκαθαρίζουν πως ενδεχόμενη νέα υποψηφιότητα του Ολάντ θα οδηγούσε τους Σοσιαλιστές σε «κατακερματισμό». Για του λόγου το αληθές, οι δημοσκοπήσεις οδηγούν στο συμπέρασμα ότι ο νυν πρόεδρος θα έχανε όποιον αντίπαλο και να είχε απέναντί του, οδηγώντας έτσι σε μια μονομαχία ανάμεσα στον ακραία δεξιό Νικολά Σαρκοζί και την ακροδεξιά Μαρίν Λεπέν στον δεύτερο γύρο.

ΑΠΩΛΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟ SPD
Την ίδια στιγμή, στη Γερμανία, τόσο οι δημοσκοπήσεις όσο και οι αναμετρήσεις που διεξάγονται στα κρατίδια (με ελάχιστες και ιδιόμορφες εξαιρέσεις) αποδεικνύουν ότι η αιμορραγία του SPD συνεχίζεται με αμείωτο ρυθμό.

Αρχής γενομένης από τις εκλογές του 2013, εξάλλου, το κόμμα καταρρίπτει διαρκώς και το ένα μετά το άλλο τα ιστορικά χαμηλά ποσοστά του, αναγκάζοντας αρκετούς -όπως το περιοδικό Der Spiegel, την περασμένη Δευτέρα- να θέτουν πλέον ευθέως το ερώτημα εάν «υπάρχει ακόμη ελπίδα σωτηρίας για τη γερμανική σοσιαλδημοκρατία».

Η αλήθεια είναι ότι εάν δεν αλλάξει κάτι ριζικά ως τις εκλογές του 2017, το SPD κινδυνεύει να βρεθεί στην ίδια μοίρα -και με παραπλήσια ποσοστά- με τρία άλλα μικρότερα κόμματα που υπάρχουν στην πολιτική σκηνή: τους Πράσινους (ειδικά αυτούς...), την Αριστερά, αλλά και το ξενοφοβικό ακροδεξιό «Εναλλακτική για τη Γερμανία», που βλέπει τη δύναμή του να εκτοξεύεται λόγω προσφυγικού, αντλώντας ψήφους από όλο το πολιτικό φάσμα. Το ερώτημα, βεβαίως, είναι εάν μπορεί να αλλάξει κάτι και πώς. Σίγουρα, πάντως, απαιτείται κάτι πολύ πιο τολμηρό από δηλώσεις όπως αυτή που έκανε χθες ο πρόεδρος του κόμματος και αντικαγκελάριος, Ζίγκμαρ Γκάμπριελ, ο οποίος στήριξε ανοιχτά τον Μάριο Ντράγκι, ο οποίος δέχεται σφοδρά πυρά από τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε.

Αφήστε που ο Γκάμπριελ ναι μεν τάχθηκε κατά του μοντέλου της λιτότητας χωρίς ανάπτυξη και είπε ότι δεν πρέπει να κατηγορούνται ο Ντράγκι και η ΕΚΤ, όμως έσπευσε να διευκρινίσει πως η εκτύπωση χρήματος δεν αποτελεί βιώσιμη λύση για την οικονομία -κάτι που υποστηρίζει και ο Σόιμπλε...
 
ONLINE-PRESS © 2013. All Rights Reserved. Powered by Blogger
Top