Του Νίκου Νικολόπουλου*
  Σήμερα περισσότερο από ποτέ,  μία μεγάλη μερίδα πολιτών που αισθάνονται πολιτικά άστεγοι αναζητούν ένα πολιτικό φορέα, που θα αγωνίζεται για την υπεράσπιση των αδυνάτων, την συντριβή των κάθε λογής θαλασσοδανεισμένων νταβαντζήδων της διαπλοκής και κυρίως που θα παλέψει για την επαναφορά της πολιτικής στις ηθικές αξίες του ελληνικού έθνους και τις παρακαταθήκες που άφησαν πίσω τους κορυφαίες πολιτικές προσωπικότητες που επί των ημερών τους «μεγάλωσαν» αυτόν τον τόπο γεωγραφικά, πολιτικά, κοινωνικά και οικονομικά.
Αναζητούν ένα πολιτικό φορέα που θα ταυτίζει το έθνος με τον λαό, την πατρίδα με τους ανθρώπους της, την εθνική ανεξαρτησία με την λαϊκή κυριαρχία και την πολιτική ελευθερία με την έννομη τάξη και την κοινωνική δικαιοσύνη.
Η μεταλλαγμένη επί Αντώνη Σαμαρά, υπερ-νεοφιλελεύθερη και αντικοινωνική κεντροδεξιά, καθώς και η συστηματικά μετατρεπόμενη σε «μαγαζί Μητσοτάκη», σημερινή Νέα Δημοκρατία,  παρά το γεγονός πως κρατάει  την σφραγίδα και τα αρχεία, εντούτοις μετά την ανατροπή του Κώστα Καραμανλή, άλλαξε και έγινε ένα διαφορετικό κόμμα.
Έτσι, η νέα ηγεσία θέλει τη Ν.Δ. πλήρως υποταγμένη στην λογική και στα συμφέροντα κάποιων ελίτ, κάποιων εκδοτών και καναλαρχών, κάποιων ολιγαρχών αλλά και όσων εξακολουθούν να πιστεύουν ότι η πιστή εφαρμογή των μνημονίων μπορεί να είναι η λύση στο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η χώρα.
Στην περίπτωση Μητσοτάκη, δεν χρειάζεται πρόβλεψη… για το τι θα συμβεί αν πάρει στα χέρια του το τιμόνι της χώρας ένας πιστός υπηρέτης του ακραίου νεοφιλελευθερισμού, ένας λαϊκιστής των αγορών και του τραπεζικού συστήματος, ένας πολιτικός που δεν το κρύβει πως θέλει να έρθει στην εξουσία μόνο και μόνο για να εφαρμόσει καλύτερα τα θέλω και τις μνημονιακές επιταγές των δανειστών.
Η ελληνική κεντροδεξιά, όμως, δεν είναι η πολιτική πτέρυγα των ελίτ.
Δεν είναι ο «ναός του κεφαλαίου» και η αψίδα του θριάμβου όσων αποθεώνουν την παντοκρατορία των αγορών, κόντρα ακόμη και στη στοιχειώδη αξιοπρέπεια των πολιτών.    
Και δεν είναι ούτε ένα σαθρό και υποταγμένο συνονθύλευμα δήθεν μεταρρυθμιστών και εκσυγχρονιστών, που όμως, στην πράξη, αποδεικνύονται οπισθοδρομικοί εθνομηδενιστές και ψευτοπροοδευτιστές, εξωνημένοι στο χρηματοπιστωτικό σύστημα και πρόθυμοι για όλα πολιτικοί υπηρέτες, με άδειες και διαβρωμένες από τη ματαιοδοξία συνειδήσεις, χωρίς Χριστό και Ελλάδα.
Αυτών που, την ώρα που η Ελλάδα βιώνει, πριν ακόμη την εθνική και την οικονομική, τη δημογραφική πρωτίστως καταστροφή, που οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στη «βελγοποίηση» της ελληνικής κοινωνίας και την αλλοίωση της πληθυσμιακής της σύνθεσης, θέτουν ως προτεραιότητα, αντί για την προαγωγή της υγιούς, παραδοσιακής, χριστιανικής ελληνικής οικογένειας, την παρά φύση συμβίωση των κάθε λογής ομόφυλων συλλογικοτήτων και τη δυνατότητά τους να υιοθετούν και να μεγαλώνουν παιδιά,  νομιμοποιώντας έτσι, μέσα από τα σύμφωνα συμβίωσης, την ανωμαλία και τον βιασμό της βιολογικής μας ταυτότητας και της ίδιας της ανθρώπινης φύσης.
Αυτών των ίδιων που, παράλληλα, προωθούν τις επικίνδυνες ατζέντες του ισλαμοφασισμού, αντικαθιστώντας τις εκκλησίες με τζαμιά, καταργώντας το μάθημα των θρησκευτικών και την προσευχή από τα σχολεία και εισάγοντας ακόμη και τις ισλαμικές σπουδές στα ελληνικά πανεπιστήμια, λες και το μόνο που έλλειπε από την τριτοβάθμια ελληνική εκπαίδευση ήταν οι ισλαμικές σπουδές και που ψηφίζουν, με πρωτοφανή ευκολία, την απόδοση της ελληνικής ιθαγένειας στους μουσουλμάνους, όπως ακριβώς έκαναν πριν κάποια χρόνια Βέλγοι, Γάλλοι, κλπ, των οποίων τα λάθη πληρώνει σήμερα ολόκληρη η Ευρώπη..
Εμείς δεν υποστηρίζουμε ότι είμαστε οι μόνοι πατριώτες, ούτε πως είμαστε οι μόνοι σοφοί και ικανοί.
Υποστηρίζουμε όμως με πάθος ότι αυτός ο τόπος έχει ιστορία, παραδόσεις, παρελθόν, παρόν και, έτσι, πρέπει να έχει και ένα αντίστοιχο του πολιτιστικού και πολιτισμικού του μεγέθους μέλλον.
Και αυτό το μέλλον δεν μπορεί να μην στηρίζεται στις διαχρονικές πολιτισμικές σταθερές και τις ηθικές αξίες της Ελλάδας, ούτε να αγνοεί την ανάγκη πλήρους ισοπέδωσης των μηχανισμών σήψης και διαφθοράς, που ευθύνονται για την παράδοση της κυριαρχίας της χώρας σε κάποιες ελληνικές και ξένες οικονομικές ολιγαρχίες, με αποτέλεσμα να δυστυχούν οι πολλοί για   να ευημερούν υπέρμετρα οι λίγοι.
Η ελληνική κοινωνική Χριστιανοδημοκρατία οφείλει να υπερασπίζεται με σθένος τον λαό και ως κυρίαρχη πολιτική τάση στην κοινωνία, να προσφέρει ευκαιρίες σε όλους για κοινωνική και οικονομική ανέλιξη, πρόοδο κι ευημερία.
Και πρέπει να είναι επίσης ο χώρος που με απόλυτη καθαρότητα και περηφάνια υπερασπίζεται την ελληνικότητα, δηλαδή τις παραδόσεις και την Ορθόδοξη Χριστιανική  πίστη της συντριπτικής πλειοψηφίας του λαού μας.
Οι Ελληνίδες και οι Έλληνες, δεν έχουμε κανένα λόγο να ντρεπόμαστε ή να αισθανόμαστε ενοχές γι’ αυτό που είμαστε. Αντίθετα, έχουμε κάθε λόγο να αισθανόμαστε περήφανοι για τις αρχές μας, αλλά και θυμωμένοι με τους πολιτικούς που  «πούλησαν τα πρωτοτόκια, αντί πινακίου φακής» και παραδόθηκαν στην κακώς εννοούμενη «πολιτική ορθότητα».

*Ο Νίκος Ι. Νικολόπουλος είναι Πρόεδρος του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος Ελλάδος, ανεξ. βουλευτής

Πηγή
 
ONLINE-PRESS © 2013. All Rights Reserved. Powered by Blogger
Top