Στην οποιαδήποτε χώρα του κόσμου, η απρόσκοπτη και διατηρήσιμη αναπτυξιακή διαδικασία, είναι αυτή που συντελεί στην διαχρονική άνοδο των δημοσίων εσόδων, παρέχοντας έτσι την δυνατότητα στο κράτος να χρηματοδοτεί άνετα τις δημοσιονομικές του δαπάνες, Μέσα από την διατηρήσιμη αναπτυξιακή διαδικασία, αυξάνονται τα κρατικά έσοδα από διάφορες πηγές, όπως άμεσοι και έμμεσοι φόροι, τέλη, ασφαλιστικές εισφορές, κ.λπ., με τα οποία στη συνέχεια το κράτος έχει την άνεση να ανταποκρίνεται στις τρέχουσες δαπάνες του, όπως μισθοί, συντάξεις, υγειονομική περίθαλψη, παιδεία, εθνική άμυνα, παροχές πρόνοιας, κ.λπ.
Κατά καιρούς, ακούγαμε από διάφορους καρεκλοκένταυρους του δικομματικού κατεστημένου σαν τον κ. Στουρνάρα, ότι, στην Ελλάδα των μνημονίων, τα νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις δεν πληρώνουν πολλούς φόρους σε σύγκριση με τις υπόλοιπες χώρες της Ευρωζώνης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ). Όπως θα διαπιστωθεί στη συνέχεια, οι αριθμοί για μια ακόμα φορά τους διαψεύδουν.
Όσοι δήθεν οικονομολόγοι, πολιτικοί, δημοσιογράφοι, κ.ά., υποστηρίζουν ότι οι έλληνες πολίτες πληρώνουν λιγότερους φόρους σε σύγκριση με την Ευρωζώνη ή την ΕΕ, είναι είτε συνειδητοί ψεύτες, είτε αδαείς, είτε καιροσκόποι. Από μακροοικονομικής άποψης, το φορολογικό βάρος στο σύνολο της οικονομίας προσδιορίζεται από το λόγο σύνολο κρατικών εσόδων προς ΑΕΠ Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν). Όταν ο λόγος αυτός σημειώνει διαχρονική άνοδο, συνεπάγεται ότι τα φορολογικά βάρη στο σύνολο της οικονομίας αυξάνουν και επιβαρύνουν ολοένα και περισσότερο τους πολίτες. Πριν μερικές μέρες, η Eurostat δημοσίευσε την περιοδική έκδοση “European Economy” (Autumn 2014), στην οποία περιλαμβάνεται στατιστικό παράρτημα με 78 πίνακες, που αναλύονται τα σημαντικότερα μακροοικονομικά μεγέθη των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της ΕΕ. Με κριτήριο τα στοιχεία της Eurostat, προκύπτει ότι την περίοδο 2009-2014, τα έσοδα της γενικής κυβέρνησης ως ποσοστό του ΑΕΠ στην Ελλάδα από 38,7% εκτοξεύτηκαν σε 46,9%, όταν στο σύνολο των 28 χωρών της ΕΕ από 43,3% αυξήθηκαν σε 45,2%. Επίσης, την περίοδο 2009-2014, τα έσοδα της γενικής κυβέρνησης ως ποσοστό του ΑΕΠ, στην Ιρλανδία από 33,7% διαμορφώθηκε σε 35%, στην Ισπανία από 34,8% αυξήθηκε σε 38,3% και στην Πορτογαλία από 40,4% ανήλθε σε 44,6%. Δηλαδή, σε χώρες της Ευρωζώνης που υπήχθησαν σε μνημονιακές πολιτικές, τα κρατικά έσοδα σε σχέση με το ΑΕΠ είναι αισθητά χαμηλότερα σε σύγκριση με την Ελλάδα. Με κριτήριο το έτος 2014, ο λόγος δημόσια έσοδα προς ΑΕΠ στην Ευρωζώνη (19 χώρες) ήταν 46,7%.
Στην εποχή των μνημονιακών πολιτικών, η φορολογική επιβάρυνση των ελλήνων πολιτών σημειώνει εντυπωσιακή άνοδο και ξεπερνά την αντίστοιχη φορολογική επιβάρυνση των περισσοτέρων χωρών της Ευρωζώνης και της ΕΕ. Η Ελλάδα όμως δεν συγκρίνεται με χώρες σαν τις Δανία, Φιλανδία, Σουηδία, Αυστρία και Ολλανδία, δηλαδή χώρες που αποτελούν πρότυπο κράτους ευημερίας στη διεθνή βιβλιογραφία. Παρ’ ότι την περίοδο 2008-2014, η ελληνική κοινωνία συγκλονίζεται από παρατεταμένη οικονομική κρίση, παρατηρούμε ότι σημειώνεται η ταχεία άνοδος των φορολογικών βαρών και παράλληλα το υφιστάμενο κράτος ευημερίας εμφανίζει τάσεις διάλυσης. Στις Σκανδιναβικές χώρες, τα κρατικά έσοδα μετατρέπονται σε παραγωγικές δημόσιες δαπάνες στην παιδεία, την υγεία, τις μεταφορές, την τοπική αυτοδιοίκηση, κ.ά. Απεναντίας, στην μνημονιακή Ελλάδα, τα κρατικά έσοδα προορίζονται σε σημαντικό βαθμό για την ενίσχυση της κεφαλαιακής επάρκειας των χρεοκοπημένων τραπεζών, την καταβολή των παχυλών μισθών στους καρεκλοκένταυρους της εξουσίας, σε δαπανηρότατες κρατικές προμήθειες, κ.λπ. Οι κτηνώδεις μνημονιακές πολιτικές προκάλεσαν το χαράτσωμα νοικοκυριών και επιχειρήσεων, χωρίς όμως να επιτευχθεί ο πρωταρχικός στόχος για τον οποίο υιοθετήθηκαν, δηλαδή την προσδοκώμενη μείωση των κρατικών ελλειμμάτων και την επίτευξη της βιωσιμότητας του δημοσίου χρέους.

ΠΗΓΗ
 
ONLINE-PRESS © 2013. All Rights Reserved. Powered by Blogger
Top