(Τίτλος τραγωδιών, μία του Αισχύλου και μία του Ευριπίδη,
με γυναίκες ηρωΐδες «χορού», που ικετεύουν τους θεούς)
Κυβερνητικoς αξιωματούχος: «Σε κάθε διαπραγμάτευση υπάρχουν και όρια».


Ντράγκι: Η αναδιάρθρωση του χρέους δεν είναι ούτε αναγκαία ούτε χρήσιμη. Σ’αυτές τις δύο θέσεις περικλείονται όλες οι εκδοχές της αυτογελοιοποίησης, του τσαρλατανισμού, της αποτυχίας. Αυτό το τρίπτυχο που σημειώνουμε κατ’οικονομίαν εδώ – θα μπορούσε να ήταν ένας μακρύς κατάλογος πράξεων ή παραλείψεων κωμικών και εξευτελιστικών για οποιαδήποτε κυβέρνηση στον πλανήτη, όποιας εποχής – είναι το ISO. Η πιστοποίηση της ανικανότητας. Η δραματική ομολογία ότι απέτυχαν (οι κυβερνώντες) ψευδόμενοι και εφαρμόζοντες μια επικοινωνιακή πολιτική υπό τον τίτλο success story.

Μ’άλλα λόγια, ανέβαιναν πάνω σ’ένα ψηλό «δελαπατριδικό» σκαμπό και έγχρωμοι, για την ολοκλήρωση του γελοίου, υπό το φως των προβολέων των media και υπό τους ήχους «ταμ-ταμ» κάποιας φυλής aborigines, με αδέξιες και αταίριαστες προς τον ρυθμό κινήσεις και λικνίσματα που παρέπεμπαν σε ημιπαράφρονες ρωμαίους αυτοκράτορες που επιζητούσαν την θεοποίησή τους, απαιτούσαν από τον λαό να τους δοξάσει ως σωτήρες, επιτυχημένους Μωϋσήδες που τους οδηγούν με σοφία και μαεστρία στην βιβλική έξοδο και στη γη της επαγγελίας. Αλλοίμονο. Είμαι υποχρεωμένος να γράφω και να περιγράφω τις σκηνές του θεάτρου του παραλόγου, σαν το «έτσι είναι αν έτσι νομίζετε» του Λουΐτζο Πιραντέλλο. 

Είναι μακρύς ο κατάλογος των αναπάντητων και αντιφατικών ερωταποκρίσεων. Διαπραγματεύονται ή δεν διαπραγματεύονται με την τρόϊκα; Και με ποιά αντικείμενα; Με ποιά αποτελέσματα; Διαπραγματεύονται ή διεκπεραιώνουν mail και προστακτικά σημειώματα-τελεσίγραφα των δανειστών; Σκίζουμε ή δεν σκίζουμε μνημόνια άπαξ της εβδομάδος κατ’ελάχιστον; Και τί είδους success story έλαβε χώρα από τις αρχές του 2014 που θα οδηγούσε μάλιστα στο greecovery, στην ανάκαμψη και στην ανάπτυξη. Πόσο είναι επί τέλους το δημοσιονομικό κενό για το 2015; Τρία δισ. € ή κάποια 900 εκ. €; Ποιός λέει αλήθεια; Και ποιός ψέμματα; Και τί σημαίνει η σχέση ανταλλαγής τελεσιγράφων περί αφίξεως ή μη της τρόϊκας, αν έρθει εντός 48 ωρών ή όχι ή ποτέ; Τί σημαίνει το άλλο «κρυπτικόν», ότι «σε κάθε διαπραγμάτευση υπάρχουν και όρια»; Ξανά το βλακώδες και κουραφεξαλικό σύνθημα περί «κόκκινων γραμμών»; Δεν ντρέπονται; Και η καταληκτική και καταλυτική δήλωση του Ντράγκι, δεν ισοδυναμεί με ακύρωση-αυτοακύρωση του όποιου ρόλου της ελληνικής κυβέρνησης; «Η αναδιάρθρωση του χρέους δεν είναι ούτε αναγκαία, ούτε χρήσιμη», είπε ο κεντρικός τραπεζίτης της Ευρώπης. Και γιατί δεν παραιτούνται οι αποτυχημένοι, αλλά εμμένουν σαν «ικέτιδες» σε ρόλους που δεν τους δίνει ούτε η ιστορία ούτε ο λαός πλέον; «Πολιτική» υψηλού ρίσκου, νομίζω!
Β.Γ.Π.
19.ΧΙ.14

ΠΗΓΗ
 
ONLINE-PRESS © 2013. All Rights Reserved. Powered by Blogger
Top