Ο νέος ενιαίος φόρος ακι­νήτων, γνωστός ως ΕΝΦΙΑ, στάθηκε η αιτία να θυμηθώ πως κάποιος κάπου κάποτε μου κληροδότησε ένα «κάτι». Πάνε τριάντα και πλέον χρό­νια και ήμουν ανήλικη που ούτε καν υπέγραψα αυτό που ο πατέρας μου κληροδοτούσε και το έλεγαν τότε «αέρα» του σπιτιού. Ε, μετά και εξαιτίας του εφάπαξ ήρθαν τα μεγαλεία: ο αέρας έγινε τούβλα και έτσι ολοκλη­ρώθηκε η περιουσιακή μου υπόσταση.
Και το είχα διαγράψει παντελώς από τη μνήμη μου αφού η δική μου γενιά δεν έδωσε ιδιαίτερη σημασία στο ιδανικό της αμέσως προηγούμενης, το «κεραμίδι πάνω απ' το κεφάλι»... μέχρι που ήρθε ο ΕΝΦΙΑ!
Πατέρα, γύρνα πίσω από εκεί που είσαι, εκεί που γυ­ρισμό δε γνώρισε κανείς! και πάρε ό,τι μου έδωσες γιατί μάλλον μπελά μου άφησες παρά... προίκα! Αυτό όμως που με ανησυχεί περισσότερο είναι πως σε αυτό το ΕΝΦΙΑλωμένο γιαπί, τα τελευταία χρόνια φώλιασαν τον έρωτά τους δυο μπουφο - κουκουβάγιες, σπάνια άγρια πουλιά μου είπαν οι ειδικοί, που εκεί γεννοβολούν και μυ­ούν τα μικρά τους στο πέταγ­μα, στο κυνήγι των φιδιών και των ποντικιών.... Και σκέφτομαι τώρα η έρμη μήπως χρωστάω πιο πολλά γιατί έχω για νοικάρηδες τα άγρια πουλιά  !

 
ONLINE-PRESS © 2013. All Rights Reserved. Powered by Blogger
Top