Μια από τις πιο κακοποιημένες λέξεις είναι και η λέξη «ρατσισμός», η αληθινή σημασία της οποίας διαστρεβλώνεται συστηματικά.
Όταν η διαστρέβλωση αυτή μπορεί να οδηγήσει στην ψήφιση ορισμένων διατάξεων, που ενδέχεται να ισοδυναμούν με φαλκίδευση θεμελιωδών δικαιωμάτων του ελληνικού λαού, το λιγότερο που μπορεί να ζητήσει κανείς από τους εκπροσώπους της Νομοθετικής Εξουσίας είναι να συνειδητοποιήσουν περί τίνος ακριβώς πρόκειται και τι ακριβώς διακυβεύεται.
Σας παρακαλώ πολύ, να αφιερώσετε λίγο από τον πολύτιμο χρόνο σας για να διαβάσετε τα παρακάτω.
Α΄ ΜΙΑ ΔΙΑΤΑΞΗ ΑΟΡΙΣΤΗ ΚΑΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ
«Ο τάχιστος των λόγων»: Αναφαίρετο ανθρώπινο δικαίωμα και υπέρτατη δημοκρατική κατάκτηση αποτελεί η ελευθερία της σκέψης και της έκφρασης. Είναι, λοιπόν, ιδιαιτέρως ανησυχητικό το ότι το ανεκτίμητο αυτό αγαθό απειλείται άμεσα εξαιτίας κάποιων προβλέψεων του υπό ψήφιση αντιρατσιστικού νόμου που ποινικοποιούν τη δυνατότητα να εκφραστεί κανείς ελεύθερα και, σε τελευταία ανάλυση, να σκεφτεί κανείς σωστά.
Πραγματικά, τι άλλο από εκμηδένιση της σκέψης και φίμωση της έκφρασης ήταν κάποιο σχέδιο διάταξης που είχε διαρρεύσει παλαιότερα στον τύπο (εφόσον βέβαια είχε μεταφερθεί σωστά και δεν έχει έκτοτε τροποποιηθεί),  το οποίο προέβλεπε αμείλικτες ποινές φυλάκισης και εξοντωτικά πρόστιμα για όποιον προκαλεί, διεγείρει ή προτρέπει σε πράξεις ή ενέργειες που μπορούν να προκαλέσουν διακρίσεις και μίσος κατά προσώπου ή ομάδας προσώπων κτλ..;.
Εδώ έχουμε ξεκάθαρες και δρακόντειες ποινές που στοχεύουν εντελώς ασαφή, απροσδιόριστα και αμφιλεγόμενα αδικήματα. Με άλλα λόγια, έχουμε καταστρατήγηση θεμελιωδών ελευθεριών και απροσχημάτιστη απόπειρα  καθυπόταξης του πολίτη  με τη μέθοδο του προληπτικού εκφοβισμού. Δε χρειάζεται να είναι κανείς νομικός και πολύ περισσότερο συνταγματολόγος για να αντιληφθεί ότι διατάξεις του είδους αυτού, εφόσον έχουν διατηρηθεί στον υπό ψήφιση νόμο, είναι νομοτεχνικώς διάτρητες και συνταγματικώς απαράδεκτες. 
Β΄ Η ΣΥΓΧΥΣΗ ΤΗΣ ΑΙΤΙΑΣ ΜΕ ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ
Ωστόσο, εκείνο που προέχει είναι να δούμε το θέμα από την αρχή και στην ουσία του.
Ας ξεκινήσουμε, λοιπόν, από τα εξής αυτονόητα:
1. Οι ειρηνικοί και φιλόξενοι Έλληνες, που πριν από μερικά χρόνια δεν ήξεραν καν τι θα πει «ρατσισμός», μήπως τρελάθηκαν απότομα;
Τι άλλαξε ξαφνικά, ώστε μέσα σε λίγα χρόνια να φουντώσει στην Ελλάδα ο δήθεν «ρατσισμός» και να χρειάζεται σήμερα ειδικός νόμος για την καταπολέμησή του; -- Η απάντηση είναι απλή και πασίγνωστη:
Άλλαξε το ότι η χώρα μας πλημμύρισε από λαθρομετανάστες, που σε πολλές γειτονιές της Αθήνας και άλλων πόλεων έχουν μετατρέψει την ειρηνική καθημερινότητά μας σε αληθινή κόλαση.
Και, ακόμη, άλλαξε το ότι εμείς οι Έλληνες κινδυνεύουμε να καταντήσουμε μετανάστες στον ίδιο μας τον τόπο.
2. Κάθε λογικός άνθρωπος θα περίμενε να χαρακτηριστεί η λαθρομετανάστευση ο υπ’ αριθμόν ένα εθνικός κίνδυνος, που μας απειλεί άμεσα και από κοινωνική, και από οικονομική, και από δημογραφική, και από εθνολογική, και από πολιτιστική, και από υγειονομική άποψη. Αντί, όμως, για αυτό, καταβάλλεται προσπάθεια…να κρυφτεί το πρόβλημα «κάτω από το χαλί», ώστε να μη φαίνεται. Λες και θα πάψει έτσι να υπάρχει…
3. Είναι προφανές ότι κάποιοι --συνειδητά, εμπρόθετα και προσχεδιασμένα-- μπερδεύουν το αποτέλεσμα με το αίτιο. 
Αντί, λοιπόν, να διαπιστωθεί το πασιφανές και το αυτονόητο,  ότι δηλαδή πηγή του κακού είναι η λαθρομετανάστευση, θεσπίζονται δρακόντειοι αντιρατσιστικοί νόμοι, που ποινικοποιούν τη διαμαρτυρία και την αγανάκτηση των γηγενών εξαιτίας της. Και τις ποινικοποιούν βαφτίζοντάς τες «ρατσισμό»!
Αντί να υπάρξει συστράτευση, ώστε να επαναπροωθηθούν οι λαθρομετανάστες στους τόπους προέλευσής τους, ανακαλύπτεται ξαφνικά ότι για όλα φταίνε τα θύματα της λαθρομετανάστευσης, δηλαδή οι  αναξιοπαθούντες Έλληνες.
Και φταίνε, επειδή…είναι «ρατσιστές»!
4. Άρα με τον κυοφορούμενο «αντιρατσιστικό» νόμο το πρόβλημα λύνεται αυτομάτως ή μάλλον καταργείται, με την έννοια ότι απαγορεύεται να υπάρχει! Για παράδειγμα:
Διαμαρτύρονται οι Ελληνίδες και οι Έλληνες επειδή κλείνουν τα μαγαζιά τους και χάνουν τις δουλειές τους εξαιτίας του παραεμπορίου των λαθρομεταναστών; -- Φταίνε αυτοί που διαμαρτύρονται. Είναι «ρατσιστές», άρα πρέπει να τιμωρηθούν.
Φωνάζουν οι Ελληνίδες και Έλληνες, επειδή οι συνοικίες τους έχουν «γκετοποιηθεί» και οι ίδιοι δε διανοούνται καν να ξεμυτίσουν από τα κλειδαμπαρωμένα σπίτια τους τα βράδια λόγω του ότι τρέμουν τα στίφη  των λαθρομεταναστών; -- Φταίνε αυτοί που φωνάζουν. Είναι «ρατσιστές», άρα πρέπει να τιμωρηθούν.
Αγανακτούν οι Ελληνίδες και οι Έλληνες, επειδή οι λαθρομετανάστες τούς κλέβουν και κάποτε τους βιάζουν και τους δολοφονούν; -- Φταίνε αυτοί που αγανακτούν. Είναι «ρατσιστές», άρα πρέπει να τιμωρηθούν!
Εξεγείρονται οι Ελληνίδες και οι Έλληνες, βλέποντας τους λαθρομετανάστες να καταλαμβάνουν τις αριθμητικά περιορισμένες θέσεις στους ελληνικούς παιδικούς σταθμούς ή να εγκαθίστανται στα ελάχιστα διαθέσιμα κρεβάτια των ελληνικών δημόσιων νοσοκομείων – με ένα λόγο: να υποβαθμίζουν δραματικά τη δική τους τη ζωή ως γηγενών; -- Φταίνε αυτοί που εξεγείρονται. Είναι «ρατσιστές», άρα πρέπει να τιμωρηθούν.
Κάνουν οι Ελληνίδες και οι Έλληνες καταγγελίες  ότι οι συμμορίες των λαθρομεταναστών δρουν ασύδοτες, με αποτέλεσμα να έχει ανεβεί κατακόρυφα ο δείκτης της κοινωνικής παθογένειας (εγκληματικότητα, πορνεία, διακίνηση ναρκωτικών) και να υπάρχει στις πόλεις μας ένα διάχυτο κλίμα μιζέριας, νοσηρότητας, εξαθλίωσης και φόβου; -- Φταίνε αυτοί που καταγγέλλουν. Είναι «ρατσιστές», άρα πρέπει να τιμωρηθούν! 
Γ΄ ΕΝΑΣ ΝΟΜΟΣ ΒΑΘΙΑ ΔΙΧΑΣΤΙΚΟΣ
1. Πρέπει επιτέλους να αντιληφθούμε ότι ο νόμος αυτός πάσχει στη σύλληψη και τη «φιλοσοφία» του, γιατί, εκτός των άλλων, χωρίζει τους Έλληνες σε κακούς (δηλαδή «ρατσιστές») και σε καλούς (δηλαδή «αντιρατσιστές»), άρα είναι βαθιά διχαστικός.
2. Πέρα τούτου, η θέσπιση ειδικού αντιρατσιστικού νόμου θα οδηγούσε αναπόδραστα σε μια σειρά τραγικές για τον τόπο δυσλειτουργίες και στρεβλώσεις με πρώτο θύμα, όπως είπαμε, την ελευθερία της σκέψης και της έκφρασης. Επιπλέον:
Θα αποστελλόταν ένα ηχηρό μήνυμα προς τα στίφη των λαθρομεταναστών, τα οποία συνωθούνται στα παράλια της Μικράς Ασίας, να σπεύσουν να αλώσουν το «ελλαδοσταν», που αποφάσισε να δεθεί  χειροπόδαρα και να τους  παραδοθεί χωρίς αντίσταση.
Ο ελληνικός λαός θα έμπαινε σε καθεστώς επιτήρησης και ουσιαστικά θα περιερχόταν σε κατάσταση ομηρείας.
Ταυτόχρονα, οι λαθρομετανάστες θα καταλάμβαναν ηγεμονική θέση στην ελληνική κοινωνία χάρη στην ειδική νομική προστασία που θα τους είχε παραχωρηθεί. Τοποθετημένοι στο «απυρόβλητο», θα λειτουργούσαν ως τιμητές και κατήγοροι των γηγενών και μάλιστα με το αζημίωτο, δηλαδή με αντάλλαγμα την αναστολή ή και τη ματαίωση της τυχόν επικείμενης απέλασής τους. 
Από το σημείο αυτό ως το σημείο να ενεργοποιηθούν οι αφγανικές, οι πακιστανικές και οι τανζανικές συμμορίες και να επιδοθούν σε μια «φάμπρικα» σκηνοθετημένων πράξεων βίας και σε ένα όργιο χαλκευμένων καταγγελιών και εκβιαστικών ψευδομαρτυριών η απόσταση θα αποδεικνυόταν εξαιρετικά μικρή.
Θα επιταχύνονταν η βίαιη αλλοίωση της εθνολογικής σύνθεσης των Ελλήνων, που θα μετατρέπονταν σταδιακά σε μετανάστες στον ίδιο τους τον τόπο, καθώς και η επερχόμενη με μαθηματική βεβαιότητα μουσουλμανοποίηση της ελληνικής κοινωνίας
3. Συμπέρασμα: το νομοσχέδιο, ενώ δε λύνει απολύτως κανένα πρόβλημα, επισωρεύει, αντίθετα πολλά και τεράστια προβλήματα στον τόπο. Διχάζει βαθιά την κοινωνία, καταργεί θεμελιώδεις συνταγματικές ελευθερίες, περιάγει τους Έλληνες σε κατάσταση ομηρείας και αναδεικνύει τους λαθρομετανάστες κυρίαρχους στον ελληνικό χώρο. Αν η κατάθεσή του ήταν λάθος, η τυχόν ψήφισή του και η μετατροπή του σε νόμο του κράτους θα ισοδυναμούσε με εθνική τραγωδία. Για όλους αυτούς τους λόγους, το νομοσχέδιο πρέπει να απορριφθεί.
Δ΄  Η ΜΟΝΗ ΕΦΙΚΤΗ ΚΑΙ ΡΕΑΛΙΣΤΙΚΗ ΛΥΣΗ
1. Πρέπει κάποτε να τεθεί τέρμα σε αυτό το ρεσιτάλ παραλογισμού και στρουθοκαμηλισμού – αν όχι κακοπιστίας και υποκρισίας. Και εδώ γεννιέται το μεγάλο ερώτημα:
Ως πότε θα κάνουμε ότι δεν καταλαβαίνουμε; 
Ως πότε θα παραμένουμε συνένοχοι με τη σιωπή μας;
2. Με Νόμους Ραγκούση, με «Υπατίες» και με «αντιρατσιστικά» νομοσχέδια ο (δήθεν) «ρατσισμός» των Ελλήνων δεν καταστέλλεται. Αντίθετα, γιγαντώνεται και θεριεύει.
Αξιότιμοι κκ. πολιτικοί ταγοί της χώρας, είναι λάθος να χτυπά κανείς το κεφάλι του στον τοίχο για να βρει διέξοδο την ώρα μάλιστα που η πόρτα δίπλα του είναι ορθάνοιχτη.
Επομένως, η λύση δεν μπορεί παρά να  είναι μία και μόνο:
Δρομολογήστε την άμεση επαναπροώθηση των λαθρομεταναστών στους τόπους της προέλευσής τους.
Ποινικοποιήστε την άσκηση βίας αλλά και την υποκίνηση σε πράξεις βίας εναντίον των λαθρομεταναστών. Αυτό είναι και λογικό, και επιβεβλημένο, και σύμφωνο με τις αξίες του ανθρωπισμού και τις αρχές τις δημοκρατίας. Περιοριστείτε, όμως, αποκλειστικά και μόνο σ’ αυτό.
Ταυτόχρονα, εξαιρέστε από την ποινικοποίηση την ελεύθερη έκφραση της διαμαρτυρίας και της αγανάκτησης των Ελλήνων, οι οποίοι υποφέρουν τα πάνδεινα εξαιτίας της λαθρομετανάστευσης. Είναι το μόνο που τους έχει απομείνει!


 
ONLINE-PRESS © 2013. All Rights Reserved. Powered by Blogger
Top