Το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών δεν φέρνει ανατροπή της κυβέρνησης ωστόσο δημιουργεί συνθήκες πολιτικής ανατροπής με την έννοια της αλλαγής των πολιτικών ισορροπιών και των ενδοπαραταξιακών συσχετισμών πρώτα στη ΝΔ και ακολούθως και στα υπόλοιπα κόμματα. Μπορεί το κυβερνητικό επιτελείο να επιμένει ότι η ΝΔ δεν έχασε στις ευρωεκλογές αφού ο ΣΥΡΙΖΑ δεν πέτυχε τον μαξιμαλιστικό του στόχο ωστόσο τα γαλάζια στελέχη δεν πείθονται με αποτέλεσμα η γκρίνια να είναι διάχυτη αν και παρασκηνιακή. 

Ο κ. Σαμαράς δέχεται κριτική από διάφορες πλευρές στο εσωτερικό της ΝΔ. Κοινός τόπος αυτών είναι ότι «η ΝΔ είναι δεύτερο κόμμα καθαρά, η ΝΔ είναι 4 μονάδες πίσω από τον ΣΥΡΙΖΑ, έχασε περίπου 7% και 530.000 ψήφους σε σχέση με το 2012 ενώ η δύναμή της υποχώρησε στην περιφέρεια ακόμη και σε περιοχές που εξέλεξε περιφερειάρχη».

Καραμανλικός βουλευτής έλεγε: «Αυτό δεν είναι καλό αποτέλεσμα. Αλλά συγκρατήθηκε στο 22% αν είχε πέσει κάτω από το 20% τότε η αμφισβήτηση θα ήταν δημόσια». Από την άλλη πλευρά η κυρία Μπακογιάννη και πριν τις ευρωεκλογές είχε δηλώσει ότι «η ΝΔ είναι πια ένα μικρό κόμμα». Ο δε πρώην πρωθυπουργός κ. Κώστας Καραμανλής παρά τις πιέσεις και τις εκκλήσεις που δεχόταν μέχρι και την Κυριακή των εκλογών απέφυγε να κάνει δήλωση στήριξης του κ. Αντώνη Σαμαρά. 

Τόσο οι καραμανλικοί όσο και οι φιλελεύθεροι ασκούσαν κριτική στον κ. Σαμαρά εδώ και πολύ καιρό για τον τρόπο που διοικεί τη ΝΔ και διαχειρίζεται την εξουσία καταλογίζοντάς του ότι έχει αποκλείσει την πλειοψηφία των κομματικών δυνάμεων και έχει περιοριστεί στους στενούς του συνεργάτες που φέρει μαζί του από την Πολιτική Άνοιξη. Σημειώνουν ότι η κατάσταση αυτή φάνηκε αρνητικά στις ευρωεκλογές αλλά και στις αυτοδιοικητικές εκλογές. Εξηγούν: 

«Η ΝΔ έχασε Αθήνα, Πειραιά, Θεσσαλονίκη, περιφέρεια Αττικής, περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας. Σε όλες αυτές τις περιοχές έγιναν λάθη στις επιλογές προσώπων αλλά και της εκλογικής τακτικής που χρεώνεται ο κ. Σαμαράς και το στενό του επιτελείο. Είναι χαρακτηριστικό ότι δεν είχε καν επιτροπή εκλογικού αγώνα. Αντίθετα όπου ακολούθησε εισηγήσεις κομματικών παραγόντων και πήγε σε αυτοδιοικητικές επιλογές εκεί η ΝΔ βγήκε κερδισμένη».

Φυσικά από την πλευρά της κυρίας Μπακογιάννη όπως και ενίων καραμανλικών οι παρεμβάσεις δεν είναι αθώες. Θέλουν συμμετοχή στο κομματικό και κυβερνητικό παιχνίδι. Το όνομα της Ντόρας Μπακογιάννη άλλωστε παίζει για την θέση του επιτρόπου της χώρας στην ΕΕ που θα οριστεί τον Σεπτέμβριο. Το να δεχθεί όμως ο κ. Σαμαράς μεγαλύτερη συμμετοχή της κυρίας Μπακογιάννη στις κυβερνητικές αποφάσεις μοιάζει δύσκολο.

Πίεση για ανοίγματα και συνέδριο τον Ιούλιο

Ήδη έχει αρχίσει η πίεση στον κ. Σαμαρά να προχωρήσει σε ανοίγματα της ΝΔ στις υπόλοιπες δυνάμεις και προσωπικότητες της ευρύτερης κεντροδεξιάς όχι όμως με το σχέδιό του για τη «Νέα Ελλάδα». Στο πλαίσιο αυτό ο κ. Γιώργος Καρατζαφέρης που απέσπασε το 2,7% στις ευρωεκλογές έκανε την εμφάνισή του δηλώνοντας ότι είναι πρόθυμος να επιστρέψει στη ΝΔ ενώ ο πρώην βουλευτής του κ. Άδωνις Γεωργιάδης σχεδόν του απηύθηνε πρόσκληση. 

Το εάν αυτό είναι εν γνώση του κ. Σαμαρά ή υπάρχουν κινήσεις που τον ξεπερνούν για να δημιουργήσουν τετελεσμένα είναι ερωτηματικό. Ανοίγει πάντως ένας διάλογος που περιλαμβάνει και έκτακτο συνέδριο της ΝΔ τον Ιούλιο όπου θα γίνει και το προσκλητήριο. Σε τροχιά προσέγγισης με τη ΝΔ όμως δείχνουν να κινούνται και μία σειρά από ανεξάρτητους βουλευτές αλλά και από νυν βουλευτές των Ανεξάρτητων Ελλήνων που θέτουν ακόμη και ζήτημα ηγεσίας του κόμματος μετά το κακό αποτέλεσμα των ευρωεκλογών. 

Ο κ. Παύλος Χαϊκάλης και ο κ. Βασίλης Καπερνάρος έχουν στρέψει τα πυρά τους κατά της ηγεσίας των ΑΝΕΛ. Το να επιστρέψει ο κ. Πάνος Καμμένος στη ΝΔ μάλλον πρέπει να αποκλειστεί, το να ελέγξει όμως το κόμμα του και τους βουλευτές που ζητούν παράταση του κοινοβουλευτικού τους βίου είναι διαφορετικής τάξης θέμα.

Ο κ. Σαμαράς έχει πάντα το όπλο του ανασχηματισμού το οποίο μπορεί να χρησιμοποιήσει για να ενισχύσει την κυβερνητική πλειοψηφία στην Βουλή. Με τον ανασχηματισμό μπορεί να προσελκύσει βουλευτές όπως οι κ.κ. Λοβέρδος και Αηδόνης ή και ανεξάρτητοι ή δυσαρεστημένοι της ΔΗΜΑΡ όπως πχ ο κ. Ψαριανός. 

Το να ξεκινήσει μία διαδικασία ενίσχυσης της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας με ταυτόχρονο προσκλητήριο για ένταξη στη ΝΔ κεντροδεξιών δυνάμεων και προσωπικοτήτων είναι στις εισηγήσεις που δέχεται ο κ. Σαμαράς. Ακόμη περισσότερο μπορεί να χρησιμοποιήσει το ενδεχόμενο διαμόρφωσης «προεδρικής πλειοψηφίας» για να παρατείνει τον βίο της Βουλής και της κυβέρνησης μετά το Μάρτιο του 2015.

Είναι βέβαιο ότι οι βουλευτές όπως και τα κόμματα που έχουν υποστεί αποδοκιμασία όπως η ΔΗΜΑΡ, ακόμη και οι Ανεξάρτητοι Έλληνες δεν θέλουν πρόωρες εκλογές που θα έχουν συνέπεια να μείνουν εκτός Βουλής. Εάν ο κ. Σαμαράς κινηθεί προς αυτή την κατεύθυνση τότε θα έχει και την απαραίτητη στήριξη από την Βουλή για να περάσει μία σειρά από δύσκολες αποφάσεις που εκκρεμούν σαν μνημονιακές υποχρεώσεις από το νόμο για τους αιγιαλούς, μέχρι το σπάσιμο της ΔΕΗ, την μείωση των επικουρικών συντάξεων και το νέο κύμα απολύσεων στον δημόσιο τομέα.

Για όλες αυτές τις ενδεχόμενες κινήσεις θα πρέπει να συνεννοηθεί με τον βασικό κυβερνητικό του εταίρο τον κ. Βαγγέλη Βενιζέλο ο οποίος ήδη διεκδικεί μεγαλύτερο μερίδιο στην άσκηση της εξουσίας και στο μοίρασμα των οφελειών της κυβερνητικής πολιτικής. Επιπλέον ο κ. Βενιζέλος κάνει τους δικούς του υπολογισμούς για την ανασύσταση της κεντροδεξιάς με επίκεντρο την Ελιά-ΠΑΣΟΚ. 

Η διανομή των κυβερνητικών οφικίων είναι όπλο και για εκείνον. Αυτό όμως προκαλεί την δυσαρέσκεια των βουλευτών και των κομματικών στελεχών της ΝΔ που θεωρούν ότι «ο κ. Βενιζέλος παρέσυρε τη ΝΔ ενώ το ΠΑΣΟΚ τους πούλησε στις αυτοδιοικητικές εκλογές». Σε κάθε περίπτωση το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών οδηγεί σε εσωτερική ανακατανομή της πίττας στο μπλοκ εξουσίας με τον κ. Σαμαρά να πιέζεται από απόλυτος κυρίαρχος να μοιράσει κομμάτια της εξουσίας του στους άλλους παίκτες.

protothema.gr
 
ONLINE-PRESS © 2013. All Rights Reserved. Powered by Blogger
Top