Επειτα από μία δεκαετία που έμεινε άνεργος εξαιτίας ενός τραυματισμού στη σπονδυλική στήλη και χρόνιου αλκοολισμού, ο Φρεντ Σίπχορστ βρήκε δουλειά και είναι αποφασισμένος να την κρατήσει. Ξυπνάει στις 5.30 τα ξημερώματα, βγάζει βόλτα τον σκύλο του.Μετά φοράει την κόκκινη γραβάτα του και είναι πανέτοιμος να κάνει τους δρόμους του ανατολικού Αμστερνταμ αστραφτερούς.
 
Η εργασιακή του ημέρα αρχίζει στις 9 το πρωί με την κατανάλωση δύο κουτιών μπίρας, της προκαταβολής ενός μισθού ο οποίος καταβάλλεται εν μέρει σε αλκοόλ. «Δεν είμαι περήφανος που είμαι αλκοολικός, αλλά είμαι υπερήφανος που έχω και πάλι δουλειά», εξηγεί ο Σίπχορστ, ο οποίος συμμετέχει σε ένα κυβερνητικό πρόγραμμα που στοχεύει στο να «μαζέψει» τους αλκοολικούς από τους δρόμους και να τους επαναφέρει στο κόσμο της εργασίας με «δόλωμα» την ανταμοιβή σε μπίρες. Εκτός από τα κουτιά μπίρας κάθε μέλος της ομάδας λαμβάνει μισό πακέτο καπνό, δωρεάν γεύμα και περίπου 10 ευρώ ημερησίως.
Το πρόγραμμα ξεκίνησε πριν από ένα χρόνο από το Ιδρυμα Ουράνιο Τόξο, που βοηθά τους αστέγους, τους τοξικομανείς και τους αλκοολικούς να σταθούν στα πόδια τους. Το πρόγραμμα είναι τόσο δημοφιλές ώστε υπάρχει μακρά λίστα αναμονής.
 
Από τους πιο ένθερμους υποστηρικτές του προγράμματος είναι η Φατιμά Ελατίκ, δήμαρχος του ανατολικού Αμστερνταμ. Ως μουσουλμάνα αποδοκιμάζει τη χρήση αλκοόλ, αλλά πιστεύει ότι οι αλκοολικοί δεν πρέπει να εξωθηθούν στο περιθώριο. Αντιθέτως, θα πρέπει να έχουν κάποια εργασία έτσι ώστε να περιορίσουν το οινόπνευμα σε μερικές μπίρες. Από την άλλη, συντηρητικοί που μετέχουν στο δημοτικό συμβούλιο του Αμστερνταμ χαρακτηρίζουν το πρόγραμμα ως απώλεια κρατικών πόρων και μια κακώς εννοούμενη επέκταση της κοινωνίας της ανεκτικότητας που έκανε την πόλη Μέκκα των χρηστών μαριχουάνας και της έδωσε την πιο γνωστή «περιοχή κόκκινων φαναριών» της Ευρώπης.
Η ιδέα του προγράμματος πληρωμής των αλκοολικών με μπίρες εφαρμόστηκε για πρώτη φορά στον Καναδά, όμως βρήκε φιλόξενο έδαφος και στην Ολλανδία. Σήμερα στο Αμστερνταμ υπάρχουν τρεις περιφέρειες όπου εφαρμόζονται προγράμματα «εργασίας με αντάλλαγμα μπίρα», ενώ συζητείται και σε μια τέταρτη περιφέρεια.
 
Η βασική ιδέα είναι η επέκταση και στους αλκοολικούς μιας αρχής που εφαρμόστηκε στους ηρωινομανείς, στους οποίους χορηγείται δωρεάν μεθαδόνη σε ελεγχόμενο περιβάλλον και έχουν πρόσβαση σε γιατρούς και ψυχολόγους.
«Είναι ανεδαφικό να πεις σταματήστε να πίνετε και θα σας βοηθήσουμε», εξηγεί ο κύριος Βίγναντς, του οποίου το ίδρυμα λαμβάνει το 80% των πόρων του από το κράτος και διαθέτει τέσσερις θαλάμους για χρήση ναρκωτικών με καινούργιες σύριγγες για τους εθισμένους στις εξαρτησιογόνους ουσίες. «Αν, όμως, πεις θα σου δώσω εργασία και μερικές φιάλες μπίρας, τότε τους αρέσει».
Για να προστατευτεί η κυβέρνηση από την κριτική πως επιχορηγεί την κατανάλωση οινοπνευματωδών ποτών, το Ιδρυμα Ουράνιο Τόξο πληρώνει από τους πόρους του τις μπίρες που δίνονται στον Σιπχορστ και στους άλλους αλκοολικούς της ομάδας του.
Φυσικά –προσθέτει ο Βίγναντς– θα ήταν πολύ καλό αν μπορούσαν να κόψουν το ποτό, αλλά δεν είναι αυτός ο στόχος μας. Θέλουμε να δώσουμε στους ανθρώπους αυτούς μια εναλλακτική λύση από το να κάθονται σε ένα πάρκο και να πίνουν μέχρι θανάτου».
 
Οι κάτοικοι της περιφέρειας του Αμστερνταμ έβριζαν τους αλκοολικούς, που είχαν μεταβάλει το πάρκο της περιοχής σε απέραντο μπαρ. Τώρα όμως χαμογελούν στις ομάδες εργασίας καθώς κάνουν τη δουλειά τους.
«Εύκολα μπορεί να πει κανείς “τιμωρήστε τους” αλλά αυτό δεν θα οδηγήσει πουθενά», λέει η Ελατίκ και δηλώνει ευτυχής που το πρόγραμμα βοηθάει τους ανθρώπους. «Είναι συνάνθρωποί μας με προβλήματα, όχι ένα πρόβλημα στο οποίο μπορείς να κλείσεις τα μάτια», καταλήγει.

 The New York Times


 
ONLINE-PRESS © 2013. All Rights Reserved. Powered by Blogger
Top