Μερικές φορές συμβαίνουν πράγματα που σε αναγκάζουν να αναρωτηθείς για τις προθέσεις, τις σκέψεις και τους σχεδιασμούς των ανθρώπων, ειδικά όταν πρόκειται για ιστο­ρικά γεγονότα. Μετά το θάνατο του Γλαύκου Κληρίδη, ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης μίλησε για τον αποθανόντα Κύπριο ηγέτη ως να ήταν ο εθνάρχης του Ελληνισμού, και μάλιστα κάλεσε όλους μας να προσπαθήσουμε να πραγματοποιήσουμε το όνειρό του για την Κύπρο. Και, προφανώς, ομιλεί για τη σαπουνόφουσκα της «επανένωσης», χωρίς να εξηγεί ότι η Κύπρος στην ουσία θα πρέπει να παραχωρήσει απίστευτα δικαιώματα στην Τουρ­κία-όχι στους Τουρκοκύπριους....
Ο κ. Σημίτης αλλά και ο μακαρίτης ο Κληρίδης όταν βρισκόταν εν ζωή προσπάθησαν πολύ να μειώσουν τη σημασία ενός γεγονότος που συνέβη κατά τη συνάντησή τους στην Αθήνα όταν ελήφθη η απόφαση να μην μεταφερθούν οι ρωσικοί πύραυλοι S-300 στο νησί. Ο πρώην Πρόεδρος της Κύπρου ήταν τόσο οργισμένος για την εξα­πάτηση του ίδιου και του κυπριακού λαού, που είπε στον κ. Σημίτη ότι «μας προδώσα­τε όπως η χούντα το 1974…). Πρόκειται για δήλωση φωτιά από έναν πολιτικό όπως ο Κληρίδης που απέφευγε τους χαρακτηρισμούς ακόμα και γι΄αυτούς που τον καθύ­βριζαν για τις θέσεις του στο Κυπριακό. Οι συνεργάτες του Κληρίδη ούτε θέλουν να θυμούνται το γεγονός αλλά αναμένω με… αγωνία τη διάψευση τους για το σοβαρότατο αυτό ζήτημα. Όπως και την τοποθέτη­ση του πρώην πρωθυπουργού της Ελλάδας.
Την περασμένη εβδομάδα ο κ. Σημίτης επισκέφθηκε την Κύπρο για να παρουσιάσει το βιβλίο του Γιώργου Βασιλείου – ναι, το ίδιο βιβλίο που έβγαλε «σκάρτο» ο Θε­όδωρος Πάγκαλος. Είπε πολλά και διάφο­ρα ο πρώην πρωθυπουργός, όλα άκρως προκλητικά, και θα έλεγα ότι απέχουν από την αλήθεια και από την πραγματικότητα. Πριν από το δημοψήφισμα του 2004, με άρθρο μου στην Ημερησία, του αναγνώρι­σα τη μεγάλη προσπάθεια για ένταξη της Κύπρου στην Ε.Ε, δίνοντας δυστυχώς -όταν ήταν πρωθυπουργός- υποσχέσεις στον Φερχόϊγκεν που δεν μπορούσε να αποδε­χτεί αργότερα ο Τάσσος Παπαδόπουλος. Θεώρησα ότι έπρεπε να του αναγνωρίσω τις προσπάθειες και μάλιστα υπέβαλα και το ερώτημα: Μήπως έπρεπε να δώσει ση­μασία στα λόγια του ο κυπριακός λαός; Δεν γνώριζα τότε όσα γνωρίζω σήμερα…
Ο πρώην πρωθυπουργός ισχυρίστηκε ότι «μΙα από τις μεγάλες παθογένειες της στρα­τηγικής του Ελληνισμού ήταν η απουσία ρεαλιστικής αντίληψης και προσέγγισης του θέματος καθώς και το έλλειμμα κατα­νόησης της σημασίας του χρόνου». Και με την ευκαιρία επιτέθηκε στον Ανδρέα Πα­πανδρέου και τον Σπύρο Κυπριανού επειδή απαιτούσαν τα αυτονόητα: την αποχώρηση των κατοχικών στρατευμάτων και των εποί­κων και την εφαρμογή των τριών ελευθεριών. Προσέξτε: Οι δύο ηγέτες απαιτούσαν το σεβασμό των δικαιωμάτων του Ανθρώπου και ο κ. Σημίτης τους ασκεί κριτική γι΄αυτό. Την ίδια απαράδεκτη κριτική ασκεί όλα αυτά τα χρόνια και η Άγκυρα.
Ο πρώην πρωθυπουργός μάς συμβου­λεύει να είμαστε ρεαλιστές και στην περίπτωση της Κύπρου ρεαλισμός σημαίνει να παραδώσουμε το νησί στην επιρροή της Τουρκίας, να δώσουμε το 50% των πόρων από το φυσικό αέριο στην Άγκυρα. Και να περάσουν οι αγωγοί από το τουρκικό έδαφος για να ελέγχουν πλή­ρως οι Τούρκοι τη ροή του κυπριακού φυσικού αερίου. Αυτή είναι η θέση των αυτοαποκαλούμενων ρεαλιστών, η οποία θα είναι καταστροφική για τους Έλληνες της Κύπρου. Εάν συμβούν τα παραπάνω, η μοναδική επιλογή των Ελληνοκυπρίων θα είναι η μετανάστευση…
Ο κ. Σημίτης ισχυρίστηκε επίσης ότι «η ρεαλιστική και πραγματιστική προσέγγι­ση που υποστήριξαν ο Γιώργος Βασίλειου και ο Γλαύκος Κληρίδης είναι περισσότερο αναγκαία παρά ποτέ». Και αποσιωπά ότι ο Κληρίδης ήταν αυτός που ΣΚΟΤΩΣΕ στην κυριολεξία την πρωτοβουλία του Βασι­λείου για διευθέτηση του Κυπριακού… Ως γνωστόν, για να νικήσει τότε τον Βασιλείου στις προεδρικές εκλογές, ο Κληρίδης φόρε­σε ελληνική φουστανέλα και σκαρφίστηκε το θέμα των S-300 -που κόστισαν εκα­τομμύρια-, το οποίο του ακύρωσε αργότερα ο Σημίτης χωρίς καν να τον ακούσει…
Όμορφος κόσμος, ηθικός, αγγελικά πλασμένος για τρεις ηγέτες που νομίζαμε πως ήταν άλλοι… 
του Μιχάλη Ιγνατίου - ΕΠΙΚΑΙΡΑ

1 σχόλια :

P. Ifestos είπε... 8 Δεκεμβρίου 2013 - 8:54 π.μ.

Ποτέ δεν ήταν αγγελικά πλασμένος ή ακλόνητα προσκολλημένος στα έσχατα εθνικά συμφέροντα, ο ημέτερος κόσμος. Ήδη από το 2001 πολλοί έκρουαν τον κώδωνα του κινδύνου ότι κινδυνεύει η τριπλή στρατηγική και ότι εάν ενόψει εντάξεως αφήνονταν ξένοι να γράψουν σχέδιο λύσης αντί να γράψουμε και υποβάλουμε εμείς σχέδιο συμβατό με την διεθνή και ευρωπαϊκή νομιμότητα.
Τριπλή στρατηγική η οποία δεν ήταν και τόσο συνειδητή από κυπριακή και ελλαδική πλευρά πλην … ανεπαισθήτως μας έπαιρνε το ποτάμι προς την σωστή κατεύθυνση επειδή μετά από μεγάλες πιέσεις υποβλήθηκε αίτηση και επειδή καλά κρατούσε ακόμη η άμυνα της Ελλάδας λόγω προγενέστερων επιλογών. Βλ. ►Ελληνική Εθνική Στρατηγική: η περίπτωση της ευρωπαϊκής προοπτικής της Κύπρου: η "τριπλή στρατηγική" και οι εχθροί της (http://www.ifestosedu.gr/63GreekStrategy.htm) και ►In Memoriam Γιάννου Κρανιδιώτη 2010: η πρόκληση και ο δυναμιτισμός της "τριπλής στρατηγικής" (http://www.ifestosedu.gr/42memoriamkranidioti.htm).
Τέλος, όλοι θα πρόσεξαν τελευταία ότι στην Ελλάδα επέστρεψαν τα … UNOPS. Υπό τις περιστάσεις, είναι ίσως η χαριστική εισβολή και η μεγαλύτερη απειλή μετά την εισβολή Μεγαλύτερη απειλή από το 2003-4 όταν στην Κύπρο και Ελλάδα υπήρχαν κάποια τουλάχιστον ίχνη διαπαραταξιακών αντιστάσεων και μια κοινωνία που είχε τότε αρκετές αντοχές να πει ένα μεγάλο ΟΧΙ. Να το πούμε διαφορετικά: Οι πολιτικές ηγεσίες ερήμην των κοινωνιών και χέρι-χέρι με θηριώδη ξένα συμφέροντα μαγειρεύουν θανατηφόρα σχέδια και η κοινωνία καλείται μετά να τα καταψηφίσει με πολύ μεγάλο πολιτικό κόστος. Θα αντέξουν αυτή την φορά η κυπριακή και ελλαδική κοινωνία; Γιατί τα ίδια επέρχονται. Η ιστορία επαναλαμβάνεται, όπως λέμε.
Π. Ήφαιστος www.ifestosedu.gr

 
ONLINE-PRESS © 2013. All Rights Reserved. Powered by Blogger
Top