Ήταν 22 Νοεμβρίου του 1963, όταν η ιστορία έγραφε μία από τις πιο μαύρες της σελίδες.
Μια ανοιχτή Λίνκολν Κοντινένταλ, μοντέλο 1961, διασχίζει τους δρόμους του Ντάλας εν μέσω επευφημιών και χειροκροτημάτων. Στο πίσω κάθισμα κάθεται ένα από τα πιο διάσημα ζευγάρια της ιστορίας, ο Τζον και η Τζάκι Κένεντι. Λίγα λεπτά αργότερα, το πανηγυρικό σκηνικό μετατρέπεται σε τόπο φονικού και οι επευφημίες μετατρέπονται σε απεγνωσμένες εκκλήσεις για βοήθεια.
Ο Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι κείτεται νεκρός, χτυπημένος από τις σφαίρες ενός όπλου που ακόμα και σήμερα πολλοί εξακολουθούν να πιστεύουν ότι ποτέ δεν κράτησε ο Λι Χάρβεϊ Όσβαλντ.
Σήμερα  50ή επέτειο από τη δολοφονία του προέδρου Τζον Κένεντι, στο Ντάλας του Τέξας, θα την τιμήσουν ανάλογα στις  ΗΠΑ.

Παρότι η εικόνα του νεάζοντος, γοητευτικού JFK συνεχίζει να συγκινεί το αμερικανικό κοινό, η ιστορική έρευνα και η χρονική απόσταση βοήθησαν ώστε η κληρονομιά της προεδρίας του να τύχει κριτικής –και όχι συναισθηματικής– αντιμετώπισης.
Ο 46χρονος πρόεδρος αναδείχθηκε σε σύμβολο αλλαγής μετά την εκλογική του νίκη το 1960. Για πολλούς σύγχρονους Αμερικανούς, ο JFK παραμένει ο ήρωας του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο ταλαντούχος υποψήφιος με το μαγνητικό χαμόγελο, ο στοργικός πατέρας με την εντυπωσιακή σύζυγο ή ο πολιτικός που έφερε τις ΗΠΑ πίσω από το χείλος του πυρηνικού ολέθρου στην Κρίση των Πυραύλων στην Κούβα.

Ο μύθος
Ουδείς διάδοχος του Κένεντι επέτυχε να συλλάβει τη φαντασία των Αμερικανών όπως αυτός. Ο μύθος του «Κάμελοτ», όμως, έχει ξεθωριάσει πια σημαντικά, ύστερα από τις εμπεριστατωμένες αποκαλύψεις για εξωσυζυγικές σχέσεις, κακούς χειρισμούς στην αποτυχημένη απόβαση του Κόλπου των Χοίρων στην Κούβα και τα σοβαρά προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε ο πρόεδρος–επιτομή της νεανικότητας.
Ο ιστορικός Λέναρντ Στάινχορν εκτιμά πως ο JFK πρέπει να μείνει στην ιστορία ως ο πρώτος άριστος χειριστής της τηλεόρασης για προεκλογικούς σκοπούς. «Καθώς δεν έχουμε ξεπεράσει την εποχή αυτή, ο Κένεντι αποτελεί ακόμη πρότυπο χαρισματικού προέδρου», επισημαίνει ο δρ Στάινχορν.

«Η σημασία του Κένεντι για τη σύγχρονη εποχή είναι ελάχιστη», αντιτείνει ο Τζέφρι Ενγκελ, καθηγητής Ιστορίας του πανεπιστημίου SMU, για να συνεχίσει: «Αυτό οφείλεται στην ατελή του κληρονομιά. Παρότι αυτός έθεσε τις βάσεις για την πολιτική συζήτηση της δεκαετίας του 1960, ο διάδοχός του –Λίντον Τζόνσον– αξίζει τους επαίνους για τη νομοθεσία κοινωνικής μεταρρύθμισης και πολιτικών δικαιωμάτων που ψήφισε.

Οι ιστορικοί
Πολλοί ιστορικοί υποστηρίζουν ότι εάν δεν είχε δολοφονηθεί, ο Κένεντι θα αποδεικνυόταν πολύ λιγότερο τολμηρός μεταρρυθμιστής από ό,τι ο «άρχων της Γερουσίας» και ειδήμων της πολιτικής συναλλαγής Λίντον Τζόνσον.
«Οι μελετητές της αμερικανικής προεδρίας βλέπουν στον Κένεντι έναν απίστευτα ταλαντούχο πολιτικό, ικανό να μεταδίδει το όραμά του στους ψηφοφόρους. Η νομοθετική του σφραγίδα και τα διπλωματικά του επιτεύγματα είναι, όμως, ιδιαίτερα ισχνά», λέει ο δρ Ενγκελ.
 
ONLINE-PRESS © 2013. All Rights Reserved. Powered by Blogger
Top