Λυπάμαι που δεν έχω καλό λόγο να πω για το σύνολο αυτών που διαχειρίστηκαν τη μοίρα της Ηλείας τις τελευταίες δεκαετίες. Μακάρι να έβρισκα κάτι να τους υπερασπιστώ αλλά δεν βρίσκω.
Γιατί ο νομός μας καταδικασμένος στην Παρακμή δεν πρόκειται να βγει από το φαύλο κύκλο της, αν οι δυνάμεις της δημιουργίας δεν ενωθούν προς αυτή την κατεύθυνση. Αν δεν αντιπαρατεθούν στις δυνάμεις της Αφωνίας και της Συντήρησης, της Άρνησης και της Στασιμότητας.
 
«Σε τίποτα δεν ωφελούν τα κλαψουρίσματα. Οι Θεοί έκλωσαν έτσι το νήμα της ζωής των δυστυχισμένων ανθρώπων, που αυτοί ζούνε μέσα στα βάσανα, ενώ εκείνοι μένουν αμέριμνοι. Δύο δοχεία βρίσκονται κοντά στην πόρτα του Δία: το ένα γεμάτο από κακά δώρα και το άλλο γεμάτο από δώρα καλά. Αυτά ο κεραυνοβόλος Δίας τ’ ανακατώνει και δίνει σ’ άλλον κακά και σ’ άλλον καλά. Σ’ όποιον δώσει κακά δώρα, τον καθιστά πραγματικά δυστυχισμένο κι αληθινό βάρος της γης, πάνω στην οποία περιπλανιέται κι όπου περιφρονιέται κι από τους Θεούς κι από ανθρώπους». Τα παραπάνω μας τα λέει ο Όμηρος τόσες χιλιάδες χρόνια πριν κι εμείς εδώ στην Ηλεία του Ολυμπίου Διός τον ιερό τόπο, σπαταλούμε τα καλά δώρα που μας έδωσε η φύση κι ο Θεός, δεν αξιοποιούμε τις δυνατότητες του τόπου μας και απλά κλαψουρίζουμε με τη δυστυχία μας.
 
Τη μοίρα του τόπου αυτού μπορούμε να την αλλάξουμε;
Η μόνη περίπτωση να επιτευχθεί αυτό είναι να  συνειδητοποιήσουμε πως  η σημερινή πραγματικότητα που βιώνουμε στην Ηλεία, είναι δικό μας δημιούργημα και αν το κατανοήσουμε αυτό, θα είναι το πρώτο βήμα να την αλλάξουμε. Ο δικός μας φόβος να αλλάξουμε αυτή την πραγματικότητα είναι που εμποδίζει την αλλαγή.
 
Γιατί όμως να νοιαζόμαστε για την αλλαγή;
Πραγματικά είναι μεγάλος μπελάς. Να, όμως που έρχεται μια στιγμή που όλοι και όλα αρχίζουν ξαφνικά γύρω μας, να φωνάζουν. Ακόμη και τα παιδιά και οι ηλικιωμένοι άνθρωποι συνειδητοποιούν πως κάτι πρέπει να αλλάξει.
Μήπως θα είναι καλύτερα να πάμε να αράξουμε σε ένα βολικό καναπέ; Ή μήπως πάλι όχι; Οι πολίτες του τόπου αυτού καλούμαστε να κάνουμε αυτή την επιλογή μόνοι μας, μιας και στον δρόμο της καθημερινότητάς μας ερχόμαστε πάντα αντιμέτωποι, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, με τα αποτελέσματα των επιλογών και των αποφάσεών μας.
 
Μπορούμε λοιπόν να αλλάξουμε τη μοίρα μας.
Ποιοι όμως θα αλλάξουν τη μοίρα της Ηλείας;

Μόνο νέοι άνθρωποι μπορούν να το πετύχουν αυτό. Νέοι άνθρωποι που θα συμφωνήσουν αφενός στον ορισμό και τις αιτίες της σημερινής πραγματικότητας και θα αποφασίσουν αφετέρου να συνεργαστούν, να οραματιστούν και να σχεδιάσουν το μέλλον. Δεν πρόκειται για εύκολο δρόμο γιατί δεν φτάνουν οι διαπιστώσεις. Απαιτούνται λύσεις και προτάσεις ολοκληρωμένες και όχι αποσπασματικές.
 
Απαιτούνται άνθρωποι που θα συνθέσουν τις λύσεις αυτές.
Η μη ανατροπή και η διατήρηση των ίδιων κατεστημένων δομών και προσώπων για μακρά χρονικά διαστήματα μας έχει οδηγήσει στις σημερινές εκφυλιστικές και παρακμιακές καταστάσεις. Μέσα σ' αυτό το κλίμα, αναδεικνύεται πιο έντονα αυτό που ο Πλάτων έχει αποκαλέσει "ψυχολογική αντίθεση των γενεών". Οι νέοι απομακρύνονται από τα κοινά, αποστασιοποιούνται από την πολιτική, αναπτύσσουν δική τους γλώσσα επικοινωνίας την οποία οι παλαιότερες ηλικίες δεν καταλαβαίνουν. Αυτοί οι νέοι οφείλουν να ενεργοποιηθούν και αυτοί θα αλλάξουν τη γλώσσα της πολιτικής και την ποιότητα των πολιτικών μας.
Αν δεν το πράξουν, τίποτα δεν θα αλλάξει και απλά θα επιβεβαιωθεί για άλλη μια φορά ο Πλάτωνας : «Μια από τις τιμωρίες που δεν καταδέχεσαι να ασχοληθείς με την πολιτική είναι ότι καταλήγεις να σε κυβερνούν οι κατώτεροί σου.»

 Aθανάσιος Κατσίμπελης - Δάσκαλος-M.Ed,Nομικός
 


 
ONLINE-PRESS © 2013. All Rights Reserved. Powered by Blogger
Top