Άλλη μια δικογραφία – μαμούθ, που αυτή τη φορά θα φέρει σε δύσκολη θέση αριστερούς, αλλά και άλλους «αντιμνημονιακούς». Ο λόγος για το πολύ βαρύ κατηγορητήριο των 2.500 σελίδων, για τα γεγονότα στις Σκουριές της Χαλκιδικής, που θα εκθέσουν πολλούς «ακτιβιστές» της αριστεράς.
Διάχυτη είναι η εντύπωση, παρά την προσπάθεια που καταβάλλει ο πολύ αμήχανος αυτή την εποχή αριστερός Τύπος, πως ορισμένοι στο γκρίζο στρατόπεδο του αριστερισμού, δεν έχουν καταλάβει πως κάποιοι θα κάτσουν για δεκαετίες στη φυλακή, καθώς οι απομαγνητοφωνήσεις τηλεφωνικών συνομιλιών και οι εξετάσεις DNA, «μαγκώνουν» πολλούς που νόμιζαν ότι θα καθορίσουν τις εξελίξεις δια της «επαναστατικής» γυμναστικής και δια της βίας.
Την ώρα λοιπόν που στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ στη Βουλή...
προσπαθώντας να δημιουργήσουν τις συνθήκες για ένα κοινωνικό περιβάλλον ελευθεριότητας, στρέφονται και πάλι εναντίον της ΕΛ.ΑΣ. και των εργαζόμενων σε αυτήν, για κάποιους στη Χαλκιδική και στη Θεσσαλονίκη, χτυπά η καμπάνα της Δικαιοσύνης. Συγκρότηση εγκληματικής οργάνωσης, τραυματισμοί αστυνομικών, τοποθετήσεις βομβών... Η αστυνομία και οι συνεργαζόμενες με αυτήν υπηρεσίες, έκανε και πάλι το καθήκον της και αυτό ενοχλεί πολύ την Κουμουνδούρου και σύμφωνα με πληροφορίες και κάποιους δορυφόρους της που καλούσαν για λιντσαρίσματα.
ΟΙ ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ
Οι αναρχικοί έχουν έντονη παρουσία στις κινητοποιήσεις κατά της εξόρυξης χρυσού στη Χαλκιδική. Στις ιστοσελίδες τους, δεν κρύβουν το «θεωρητικό» υπόβαθρο των κακουργηματικών ενεργειών τους στη Χαλκιδική:
«Για τους αναρχικούς είναι θεμελιώδες και αναγκαίο να εξεγείρονται και να εναντιώνονται στη βία των συντεταγμένων εξουσιών, έτσι ώστε αυτή να σταματήσει να αποτελεί εργαλείο των πολιτικών ρυθμίσεων. ‘Η βία δικαιολογείται μόνο όταν είναι αναγκαία για την υπεράσπιση του εαυτού μας και των άλλων απέναντι στη βία. Όταν παύει να υπάρχει αυτή η αναγκαιότητα, αρχίζει το έγκλημα… Ο σκλάβος βρίσκεται πάντοτε σε κατάσταση νόμιμης άμυνας και συνεπώς η βία του εναντίον του αφέντη, εναντίον του καταπιεστή, είναι πάντοτε δικαιολογημένη ηθικά και το μόνο κριτήριο που μπαίνει είναι η χρησιμότητα και η οικονομία δυνάμεων σε σχέση με τον ανθρώπινο κόπο και πόνο’», διαβάζουμε, με παραπομπές στον Ιταλό αναρχικό και φίλο του Μιχαήλ Μπακούνιν, Ερρίκο Μαλατέστα (1853 - 1932).
Στην Ελλάδα, δεν διώκεται το φρόνημα. Μπορεί η Χρυσή Αυγή και οι αριστεριστές να λένε ό,τι θέλουν, αλλά αυτή είναι η αλήθεια. Υπάρχουν νόμοι. Νόμοι που προστατεύουν την ανθρώπινη ζωή και την περιουσία, αλλά και τη δημόσια τάξη και την εύρυθμη λειτουργία της κοινωνίας. Όμως, οι αναρχικοί στη χώρα μας, όταν προβαίνουν σε βίαιες ενέργειες, όπως αυτές στις Σκουριές, ξεχνούν τα όσα λένε οι θεωρητικοί τους. Και αυτό φαίνεται στην παραστρατιωτικού χαρακτήρα επιχείρηση κατά εγκαταστάσεων της εταιρείας «Ελληνικός Χρυσός», που έγινε στη Χαλκιδική:
«Η αναγκαία βία είναι μόνο αυτή της άμυνας, συμπεριλαμβάνοντας στην άμυνα και την επιθυμία απελευθέρωσης από την καταπίεση, ενώ δεν μπορεί να είναι τέτοια αυτή που, στο όνομα της απελευθερωτικής θέλησης, υιοθετεί τη λογική της πολεμικής επίθεσης στον εχθρό για να τον καταστρέψει…Η ιστορία είναι γεμάτη από παραδείγματα νικηφόρων εξεγέρσεων, που στη συνέχεια εγκαθίδρυσαν τρομερές ολοκληρωτικές εξουσίες».
Με λίγα λόγια, οι αυτοαποκαλούμενοι στην Ελλάδα ως «αντιεξουσιαστές», είναι απύθμενα υποκριτές και παραβιάζουν τα ίδια τα γραφόμενα των θεωρητικών που δήθεν διαβάζουν.
ΤΑ «ΚΑΚΑ» ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ
«Για όσους δεν το έχουν συνειδητοποιήσει, πρέπει να τονιστεί με έμφαση ότι η ελληνική κοινωνία βρίσκεται μπροστά σε μια ιστορικών διαστάσεων μετάλλαξη: Δύο χρόνια πριν, η κουλτούρα της βίας εμφιλοχωρούσε σε αριθμητικά ασήμαντες ομάδες ακροδεξιών και ακροαριστερών γκρουπούσκουλων. Σήμερα, σύμφωνα με πρόσφατη δημοσκόπηση, ένας στους δύο κατοίκους αυτής της χώρας εγκρίνει τους προπηλακισμούς εναντίον πολιτικών προσώπων, δηλαδή υποστηρίζει την πολιτική βία».
Αυτό έγραψε τον Ιούνιο του 2012, ο Πέτρος Παπασαραντόπουλος. Και παραθέτει κείμενο του Π. Κ. Ιωακειμίδη:
«στην Ελλάδα απουσιάζει η ‘κουλτούρα της συναίνεσης’. Είμαστε μια βαθύτατα συγκρουσιακή χώρα. Άλλωστε, μια χώρα που σχετικά πρόσφατα πέρασε μέσα από την αιματοχυσία ενός εμφυλίου πολέμου και παλαιότερα από διχασμούς, δεν (μπορεί τελικά να) έχει ούτε την ιστορική εμπειρία ούτε τις ισχυρές αξιολογικές κατηγορίες για συναίνεση.
Αν τις είχε δεν θα είχε ενδεχομένως διολισθήσει ούτε στον Εμφύλιο ούτε στους διχασμούς. Και ας αφήσουμε το εύκολο παραμύθι ότι για όλα αυτά ευθύνονται οι ‘ξένες δυνάμεις’» (από την εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ», 22 Ιουλίου 2011, «Η απουσία θεσμικής συναίνεσης - Γιατί δεν μπορούμε να αλλάξουμε τη συγκρουσιακή ελληνική κουλτούρα».  Ο Πέτρος Παπασαραντόπουλος, μιλά ξεκάθαρα και για τις ευθύνες των πολιτικών, λέγοντας τα κάτωθι: «πρέπει να προστεθεί και ο καθοριστικός ρόλος που διαδραματίζουν στην κοινωνική νομιμοποίηση του φαινομένου της βίας κάποια μέσα ενημέρωσης και κάποιοι πολιτικοί σχηματισμοί.
Η πολιτική τους αφετηρία είναι ένας αχαλίνωτος λαϊκισμός και το βασικό τους επιχείρημα είναι το ακόλουθο: Η κοινωνική βία είναι η αναπόφευκτη αντίδραση των πολιτών στην κρατική βία και καταστολή. Με τα λόγια του Αλέξη Τσίπρα, ‘καταδικάζουμε τη βία, αλλά αντιλαμβανόμαστε την αγανάκτηση όλων εκείνων που αντιδρούν βίαια απέναντι στη βία του Μνημονίου’.
Δεν υπάρχει καλή ή κακή βία. Η βία της Χρυσής Αυγής και των αναρχικών & αριστεριστών, είναι το ίδιο και το αυτό. Η άρνηση του ΣΥΡΙΖΑ να στηρίξει την πρωτοβουλία για την διακοπή της κρατικής χρηματοδότησης στη ΧΑ, εκτός του ότι είναι ύποπτη και εξωφρενική, λέει πολλά. Κόρακος κοράκου, που λέει και ο λαός μας...
 

Νίκος Χιδίρογλου - elora.gr
 
ONLINE-PRESS © 2013. All Rights Reserved. Powered by Blogger
Top