Θα είναι η μοναδική πόλη στην Ελλάδα, αν όχι στον κόσμο, που δεν θα έχει επικοινωνία με το θαλάσσιο μέτωπό της.

Η παραλία της Πάτρας εκχωρείται στους δανειστές με ένα καλά σχεδιασμένο και οργανωμένο πλάνο… Οι ιθύνοντες του σχεδίου έχουν αυτοσκοπό να εξυπηρετήσουν τα μεγάλα συμφέροντα προκειμένου να τους έρθει στο πιάτο και δίχως κόστος η δημόσια περιουσία, γράφοντας συγχρόνως στα παλιά τους τα παπούτσια την πόλη, το μέλλον της, την ανάπτυξή της και την ποιότητα ζωής των κατοίκων της.
Αλλά ας πάρουμε από την αρχή την ιστορία. Τη δεκαετία του 1990, το λιμάνι της Πάτρας έχει εξαντλήσει το προσδόκιμο ζωής του και συγχρόνως στενάζει και δυσκολεύεται να αντιμετωπίσει τις σύγχρονες απαιτήσεις. Τότε είναι ακόμα Λιμενικό Ταμείο. Ξεκινά η συζήτηση για επέκτασή του. Οι εγκαταστάσεις του όμως είναι παλιές. Η πόλη, που είναι σχεδιασμένη για παραθαλάσσια, έχει φυλακιστεί από τα κάγκελα του λιμανιού και αγκομαχά, αδυνατώντας να προσφέρει ποιότητα ζωής στους κατοίκους της. Οι Πατρινοί όμως, άρρηκτα συνδεδεμένοι με το λιμάνι τους, δεν θέλουν να το χάσουν. Η λύση βρίσκεται. Να κατασκευαστεί εξ αρχής ένα νέο λιμάνι, στην άκρη της πόλης και μετά την ολοκλήρωσή του, οι χώροι του παλιού λιμανιού να παραχωρηθούν στην πόλη, ώστε η Πάτρα να γίνει επιτέλους παραθαλάσσια, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την ανάπτυξή της, αλλά και για την ποιότητα ζωής των κατοίκων της. Η Πάτρα υποδέχεται με ικανοποίηση την απόφαση και αρχίζει να κάνει όνειρα και σχέδια για τη νέα εποχή της ως πόλη που θα βρέχεται επιτέλους από θάλασσα. Πλανήθηκαν όμως οι Πατρινοί. Κανείς δεν είχε σκοπό να τους παραδώσει ούτε ένα μέτρο γης. Το κατάλαβαν βέβαια χρόνια αργότερα. Το παιχνίδι σε βάρος της πόλης, με τη συμμετοχή και κάποιων ντόπιων, είχε στηθεί έξυπνα. ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία εναλλάσσονται στην εξουσία, αλλά τίποτα δεν αλλάζει. Η πολιτική για το θαλάσσιο μέτωπο της πόλης είναι διαχρονικά η ίδια. Βασικός όρος επιτυχίας του εγχειρήματος: Να αργήσουν να πάρουν είδηση οι πολίτες τα πραγματικά σχέδια.
 
Η ιστορία
Έτσι, λοιπόν, αρχικά σχεδιάστηκε ένα φαραωνικό λιμάνι, με μήκος 4.000 μ. από την Τριών Ναυάρχων έως και τον Γλαύκο. Μεγαλεπήβολες βλέψεις ανάπτυξης, το λιμάνι θα έχει τεράστια κίνηση, προέβλεπαν οι μελέτες. Οι Πατρινοί πείστηκαν. Γιατί να μην το θέλουν; Για να κατασκευαστεί όμως ένα λιμάνι, έπρεπε η παραλία να μετατραπεί σε λιμενική ζώνη. Έβαλαν λοιπόν την τότε διοίκηση του Λιμενικού Ταμείου, και ειδικά τον τότε πρόεδρο, να τροποποιήσει την έκταση της λιμενικής ζώνης και από 1.200 μέτρα να την κάνει 7.000 μέτρα!!! Όλο το θαλάσσιο μέτωπο της πόλης. Η υπόσχεση πως θα παραδοθεί στην πόλη...
το μέτωπο μπροστά από το ιστορικό της κέντρο όταν ολοκληρωθεί το νέο λιμάνι «κοιμίζει» τους Πατρινούς για χρόνια. Δεν υποψιάζονται τίποτα, ούτε όταν λίγο μετά τη μετατροπή όλου του θαλάσσιου μετώπου σε λιμενική ζώνη οι ιθύνοντες «αποκαλύπτουν» πως έκαναν λάθος υπολογισμούς και το λιμάνι είναι τεράστιο και δεν χρειάζεται. Αποφασίζουν να κατασκευάσουν το μισό, από τον Διακονιάρη έως και τον Γλαύκο. «Ξεχνούν» όμως να επαναφέρουν την υπόλοιπη ζώνη σε παραλία και την αφήνουν λιμενική ζώνη. Μια λιμενική ζώνη δίχως καμία δραστηριότητα μέχρι σήμερα. Δεν την παραδίδουν όμως στην πόλη, με τη δικαιολογία «πως είναι πια λιμενική ζώνη». Δεν είναι οργουελικής έμπνευσης η όλη ενέργεια;
Αφού λοιπόν έχει στρωθεί η όλη διαδικασία και έχουν κατοχυρωθεί οι σχεδιασμοί, μετατρέπουν το Λιμενικό Ταμείο σε Ανώνυμη Εταιρεία (ΟΛΠΑ Α.Ε.). Το 2001 μεταφέρουν όλη την παραχωρούμενη για χρήση και εκμετάλλευση έκταση των 7.000 μέτρων στην Α.Ε. Η πόλη βρίσκεται ξαφνικά απέναντι από μια εταιρία Ανώνυμη, λειτουργούσα με νόμους που αφορούν την ιδιωτική οικονομία. Η Α.Ε., από την αρχή της λειτουργίας της, το ξεκαθαρίζει αυτό. Είναι ο απόλυτος άρχων των 7.000 μέτρων του θαλάσσιου μετώπου της πόλης. Ακόμα και εκείνου που υποτίθεται πως θα επιστρεφόταν στην πόλη.
Η ΟΛΠΑ Α.Ε. εξαγοράζει με χρήματα του ελληνικού λαού και τα 200 στρέμματα της πρώην Πειραϊκής Πατραϊκής. Κανείς όμως δεν εξηγεί πως τα 200 αυτά στρέμματα, όταν η Α.Ε. ιδιωτικοποιηθεί ή πωληθεί, θα γίνουν «κτήμα» του νέου ιδιοκτήτη.
Συμφέροντα
Δίχως κανείς να το αντιληφθεί, η ΟΛΠΑ Α.Ε. εντάσσει στα πάγια περιουσιακά της στοιχεία και τις δυο προβλήτες που πιάνουν τα φέρι-μποτ στο Ρίο. 100 στρέμματα ακόμα. Το σύνολο της έκτασης που διαφεντεύει η Α.Ε. ξεπερνά πια τα 1.200 στρέμματα!!! Να θυμίσουμε πως το λιμάνι, λίγα χρόνια πριν, λειτουργούσε σε 120 στρέμματα. Δεκαπλασιασμός μια αμύθητης περιουσίας, δώρο σε μια Α.Ε., και από εκεί διολίσθηση στα ιδιωτικά συμφέροντα. Και ταυτόχρονος στραγγαλισμός μιας πόλης και των κατοίκων της.
Στο διάστημα 2001-1005 καταργείται ως πολεοδομικά υπεύθυνη η Πολεοδομία και δημιουργείται η ΕΣΑΛ, στη ουσία Λιμενολογία. Ο χώρος του παλιού λιμανιού μπροστά στο ιστορικό κέντρο, ο χώρος που η πόλη ήλπιζε πως θα της παραχωρηθεί, χωροθετείται - πολεοδομείται. Σχεδιάζονται 16 τεράστια οικοδομικά τετράγωνα με δυνατότητα κάλυψης με οικοδομές ύψους από 7 έως και 29 (!) μέτρα. Δυνατότητα κάλυψης 57.000 τ.μ. τσιμέντου περίπου, μέσα στο κύμα. Μια πόλη μπροστά στην πόλη.
Τα 2005, με Υπουργική Απόφαση, δημιουργείται στην ουσία μια νέα πόλη, διάφορη της πόλης της Πάτρας. Η έκτασή της, 1.000 στρέμματα, μπροστά στο ιστορικό κέντρο της Πάτρας. Σε πρώτη φάση τα 16 οικοδομικά τετράγωνα, η προίκα της. Η πόλη της Πάτρας δεν βρέχεται πια από θάλασσα, αλλά συνορεύει με τη νέα χωροθετημένη πόλη. Ιδιοκτήτης της, η Ανώνυμη Εταιρεία ΟΛΠΑ. Ο δήμος και οι υπόλοιπες δημόσιες υπηρεσίες της πόλης δεν έχουν κανένα δικαίωμα παρέμβασης στον χώρο. Κάτι σαν τη Σούδα δηλαδή.
Το 2010 ο πρωθυπουργός Γ.Α. Παπανδρέου δίνει εντολή για την παραχώρηση. Διαχρονικά η πόλη, δίχως να έχει πλήρη επίγνωση για το τι της σχεδιάζουν πίσω από την πλάτη της, διεκδικεί από τις εκάστοτε κυβερνήσεις την έκταση που της είχαν υποσχεθεί. Ομόφωνες είναι όλες οι αποφάσεις των Δημοτικών Συμβουλίων και όλων των φορέων της πόλης. Ο πρώτος πολιτικός που αντιλαμβάνεται το πρόβλημα και τοποθετείται υπέρ του επαναπροσδιορισμού της λιμενικής ζώνης και της παραχώρησης έκτασης 150 περίπου στρεμμάτων (3.500 μ.) στην πόλη, είναι ο τότε πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου. Το θέμα, μάλιστα, είχε αναδείξει τότε το «Π».
Από την Πάτρα ο Γ. Παπανδρέου εξαγγέλλει την απόδοση του θαλάσσιου μετώπου στην πόλη και τους πολίτες και δίνει την εντολή στον τότε αντιπρόεδρο της κυβέρνησης Θ. Πάγκαλο να ολοκληρώσει την παραχώρηση. Πράγματι ο Θ. Πάγκαλος έρχεται στην πόλη φέρνοντας μαζί του κείμενο - πρωτόκολλο παραχώρησης, το οποίο ζητεί να υπογράψουν παρουσία του ο δήμαρχος της πόλης και η διοίκηση της ΟΛΠΑ. Οι υπογραφές πέφτουν στο δημαρχείο, σε μια φαντασμαγορική εκδήλωση, με παρόντες τους πάντες. Ακόμα και ο μητροπολίτης ήταν εκεί.
Είχε προηγηθεί απόφαση του Δ.Σ. της ΟΛΠΑ Α.Ε., στην οποία αναφερόταν πως η εταιρεία δεν χρειαζόταν πια τη συγκεκριμένη έκταση και την παραχωρούσε στον δήμο. Το κείμενο στάλθηκε έτοιμο από το υπουργείο Ναυτιλίας, συνταγμένο από τις νομικές του υπηρεσίες.
Από την επόμενη ημέρα όμως, κάποιες αόρατες δυνάμεις, με κέντρο το υπουργείο Ναυτιλίας και συνοδοιπόρο την ΟΛΠΑ, άρχισαν να μπλοκάρουν τη συνέχιση και ολοκλήρωση της παραχώρησης. Μπλοκάρουν τα πάντα, αμφισβητούν την εντολή του πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου, αρνούνται να συνεχίσουν τις ενέργειες της παραχώρησης.
Εξαπάτηση χωρίς καθόλου τσίπα...
Τη σημαία του αγώνα υψώνει μια πενταμελής ομάδα Πατρινών (Δ. Αϊβαλής, Δ. Αλεξίου, Γ. Πανταζόπουλος, Χ. Πατούχας, Ν. Τζανάκος), η οποία ονόμασε την προσπάθειά της «Πρωτοβουλία Ενεργών Πολιτών για τη διάσωση του θαλάσσιου μετώπου».
Πραγματοποιούν δεκάδες ενημερωτικές συγκεντρώσεις, παρεμβαίνουν στους πολιτικούς, στους εκπροσώπους των κομμάτων, ξεσηκώνουν τον λαό της Πάτρας και σε συνεργασία με 250 φορείς και συλλόγους της πόλης, με επικεφαλής την Εκκλησία και τον ίδιο τον μητροπολίτη, πραγματοποιούν συλλαλητήριο, με 10.000 διαδηλωτές στον μόλο της Αγίου Νικολάου.
Συλλέγονται 30.000 υπογραφές και στέλνεται επιστολή στον πρωθυπουργό. Συμπαρασύρουν τον δήμαρχο και επιβάλλουν να πραγματοποιηθεί Δημοτικό Συμβούλιο στο συνεδριακό κέντρο μέσα στο λιμάνι. Σε μια συγκλονιστική συνεδρίαση, με παρόντες όλους τους φορείς της πόλης, αποφασίζονται δυναμικές κινητοποιήσεις. Οι δημοτικοί σύμβουλοι, στο σύνολό τους, επισκέπτονται στην Αθήνα τους δυο αρμόδιους υπουργούς: τον Ευάγγελο Βενιζέλο, αντιπρόεδρο της κυβέρνησης και υπουργό Οικονομικών, και τον Άδωνι Γεωργιάδη, υπουργό Ναυτιλίας. Και οι δυο τους δηλώνουν πως θα προχωρήσουν και θα ολοκληρώσουν την παραχώρηση του θαλάσσιου μετώπου των 3.500 μ.
Ο Ευ. Βενιζέλος, μάλιστα, στέλνει έγγραφη εντολή προς κάθε αρμόδιο να ολοκληρωθεί τάχιστα η διαδικασία. Για να μην υπάρχουν μάλιστα αμφισβητήσεις, συντάσσεται δεκασέλιδο νομικό έγγραφο για προσωρινή παραχώρηση της έκτασης. Το κείμενο υπογράφεται πανηγυρικά και πάλι στην Πάτρα. Η ΟΛΠΑ ξεκινά και παραχωρεί την έκταση που δεν της είναι αναγκαία. Όλοι περιμένουν την οριστική παραχώρηση.
Και πάλι όμως κάποιοι που κινούν αόρατα τα νήματα, παρεμβαίνουν. Με επικεφαλής τον διευθύνοντα σύμβουλο της ΟΛΠΑ Α.Ε., ο οποίος εμφανίζεται μετανιωμένος για ό,τι έχει υπογράψει, αρχίζει, δειλά στην αρχή, μια άρνηση υλοποίησης της παραχώρησης και επαναφοράς στο προηγούμενο καθεστώς της απολύτου κυριαρχίας από την Ανώνυμη Εταιρεία ΟΛΠΑ.
Η Πρωτοβουλία Ενεργών Πολιτών παρεμβαίνει και πάλι. Ο σημερινός πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς, σε ομιλία του στην Πάτρα, καταγγέλλει όσους έχουν καθυστερήσει την παραχώρηση του θαλάσσιου μετώπου στην Πάτρα και δεσμεύεται πως θα την υλοποιήσει ο ίδιος. Αντί να συμβεί αυτό, εμφανίζεται λίγες ημέρες αργότερα έγγραφο του γενικού γραμματέα Λιμένων, με το οποίο χαρακτηρίζεται παράνομη η όλη διαδικασία και δεν αναγνωρίζεται καμία απόφαση και καμία υπογραφή. Δίνονται δε εντολές να επανέλθουν τα πάντα στην Ανώνυμη Εταιρεία. Ο δήμος δεν δικαιούται ούτε ένα μέτρο γης κατά τον γενικό γραμματέα.
Η έκταση μεταφέρεται στο ΤΑΙΠΕΔ, το γνωστό ταμείο αποκρατικοποίησης. Αν η διαδικασία ολοκληρωθεί, η πόλη χάνει στο διηνεκές την επαφή της με τη θάλασσα. Θα είναι η μοναδική πόλη στην Ελλάδα, αν όχι στον κόσμο, που δεν θα έχει επικοινωνία με το θαλάσσιο μέτωπό της.
Η πόλη έχει πια χάσει την υπομονή της. Τόση εξαπάτηση; Γιατί ειδικά στην Πάτρα αυτή η πρόκληση; Γιατί μαζί με το τμήμα που χρησιμοποιεί η ΟΛΠΑ Α.Ε., το οποίο χωράει τέσσερα λιμάνια και όχι ένα, πρέπει να δοθεί και προίκα στους όποιους επενδυτές και κομμάτι της πόλης;
Γιατί η Πάτρα θα είναι η μόνη πόλη που δεν θα έχει στη διάθεσή της ούτε ένα μέτρο από το θαλάσσιο μέτωπό της;
Η Πρωτοβουλία Ενεργών Πολιτών Πάτρας έχει ήδη ξεκινήσει νέο γύρο κινητοποιήσεων. Έστειλε επιστολές σε όλους τους πολιτικούς αρχηγούς και τους καλεί να πάρουν θέση και να υλοποιήσουν τις δεσμεύσεις τους.
Ζητά από τον δήμαρχο να μπει μπροστάρης σε αυτόν τον αγώνα που αφορά τις επόμενες γενιές των Πατρινών, αλλά και την ποιότητα ζωής και την ανάπτυξη της πόλης. Ζητά συναντήσεις με τους αρχηγούς των κομμάτων. Απαιτεί από τους βουλευτές της Αχαΐας να ξεκαθαρίσουν τη θέση τους. Ετοιμάζει νέο γύρο κινητοποιήσεων, με στόχο τον αποκλεισμό του λιμανιού. Για να ακουστούν στην Αθήνα.

To Ποντίκι




 
ONLINE-PRESS © 2013. All Rights Reserved. Powered by Blogger
Top