Ας πούμε ότι είστε δημοσιογράφος. (Πιστέψτε μας, δεν είναι δύσκολο. Τώρα με το Διαδίκτυο, είδατε τι εύκολο που είναι να γίνουμε πολλοί;) Και μια πηγή σας υποδεικνύει "τον πραγματικό αρχηγό της 17Ν". Ο οποίος δέχεται να σας δώσει συνέντευξη. Θα αρνηθείτε, με το αιτιολογικό ότι δεν το θεωρείτε ορθό να δώσετε βήμα σε έναν δολοφόνο;
Τηρουμένων των αναλογιών, φυσικά, δεν αντιλαμβανόμαστε τη σύσταση του ΕΣΡ, την οποία ενσωμάτωσαν οι ενώσεις των δημοσιογράφων, να μη βγάζουμε στον αέρα ανθρώπους των οποίων η δράση ή οι απόψεις είναι ανάρμοστες.
Οι δημοσιογράφοι παρουσιάζουν όποια άποψη κρίνουν ότι ενδιαφέρει ή πρέπει να ενδιαφέρει την κοινωνία. Δεν είναι δουλειά τους να διαπαιδαγωγούν το κοινό. Αν ήταν, θα έπρεπε να μας ζητούν πτυχίο δασκάλου. Αλλά δεν μας ζητούν.
Αν τα ΜΜΕ παίζουν έναν παιδευτικό ρόλο από τη φύση τους, τούτο συμβαίνει λόγω ελλείμματος πραγματικής παιδείας στην κοινωνία. Ενας πραγματικά μορφωμένος άνθρωπος επηρεάζεται ελάχιστα από το γυαλί. Εχει άποψη για τα πράγματα, ελέγχει το θυμικό του, διακρίνει τη μπαρούφα, προστατεύει τον εαυτό του από την καταχρηστική έκθεση σε ανοησίες ή προϊόντα χαμηλού γούστου. Οταν δεν έχει κάνει καλά τη δουλειά του το σχολείο, από τον παρουσιαστή των μεσημεριανών εκπομπών περιμένουμε να δει χαϊρι η κοινωνία;
Επ! Μήπως αυτό είναι ένα πρόβλημα με τη Χρυσή Αυγή; Οχι μόνο ότι υπάρχει ένα πλήθος κόσμου που παρασύρεται από τις εθνικιστικές της κοτσάνες λόγω χαμηλού μορφωτικού επιπέδου. Αλλά και ότι εμείς οι δημοσιογράφοι, μη επαρκώς μορφωμένοι ή εκπαιδευμένοι σε πολλές περιπτώσεις, δεν είμαστε σε θέση να διακρίνουμε τις μπαρούφες της και να την εκθέσουμε.
Φταίμε σαν κλάδος, φίλτατοι. Δεκαπέντε χρόνια τώρα χειριζόμαστε το μεταναστευτικό πρόβλημα. Και δεν έχουμε περάσει από ένα σεμινάριο. Βγαίνει ο κάθε λαϊκιστής και μας κατατροπώνει. Οταν δεν λαικίζουμε οι ίδιοι. Οταν ο κάθε Μεγαλολάκος βγαίνει και αγορεύει για την ιστορία, τη φέρνει από εδώ, τη φέρνει από εκεί, και τη μετατρέπει σε παραγωγή του Τζέιμς Πάρις, είμαστε σε θέση να του πιάσουμε τα επιχειρήματα από το αυτί; Να του πούμε, έστω, Χριστιανοπαγανιστή μου, και οι άλλοι λαοί έχουν ιστορία. Μην το παίρνουμε τοσο προσωπικά το θέμα, γιατί θα αρπάξουμε και θα ξαναχάσουμε καμιά Σμύρνη ή τη μισή Λευκωσία.
Δεν συμμεριζόμαστε την άποψη της εξαφάνισης της φωνής της Χρυσής Αυγής. Διότι:...

1 Τους βουλευτές τους ανέδειξε χωρίς να παίρνει μέρος σε εκπομπές. Βενιζέλο βλέπαμε, Κασιδιάρης εξελέγη.
2. Ψηφίστηκε από μισό εκατομμύριο πολίτες. Διαφωνούμε μαζί τους. Να τους ανταλλάξουμε με μισό εκατομμύριο δημοκρατικούς (μπρρρ) Ελβετούς; Ή να τους αναγνωρίσουμε το δικαίωμα στην έκφραση και την εκπροσώπηση;
3. (Πονηρή άποψη): Οσο μιλάει θα τη βαρεθεί ο κόσμος. Ασε μας ρε Μεγαλολάκο με την αρχαία Ελλάδα σου και το Θερμαϊκό σου, που έχεις για καμάρι σου το Μεγαλέξαντρό σου.
4. Το πρόβλημά μας δεν είναι η Χρυσή Αυγή αλλά ο κοινωνικός (και προσωπικός μας) χρυσαυγητισμός που εκκολλάφθηκε μέσα στην Κρίση και τη διάβρωση. Το πνεύμα αυτό είναι διάχυτο παντού. Πεπόνια αργίτικα υπάρχουν, υπάρχουν και άλλα όμως. Το ίδιο ισχύει και για τις φάπες, υπάρχουν οι χρυσαυγίτικες., υπάρχουν και οι άλλες. Οι νεαροί κύριοι που εύχονταν στον γράφοντα, στη Θεσσαλονίκη, να δει το παιδί του με καρκίνο, του πέταγαν πέτρες και κινήθηκαν για να τον απομονώσουν και να τον τουλουμιάσουν μόνο και μόνο επειδή πήγε στι Διεθνή Εκθεση, δεν ήταν ακροδεξιοί. Ούτε οι ίδιοι ξέρουν τι ήταν. Ποιός ξέρει; Κάποιος από αυτούς μπορεί να γίνει πρωθυπουργός σε μερικά χρόνια. Παρ' όλα αυτά, ναι, θα τους παίρναμε συνέντευξη. Γιατί θα θεωρούσαμε ενδιαφέρον να δει ο κόσμος πώς σκέφτεται αυτή η κατηγορία των Ελλήνων.
Αυτά. Καλό Σαββατοκύριακο. Θα εμφανιστεί και ο Κασιδιάρης, λογικά. Της φυλακής τα σίδερα είναι για τους λεβέντες. Γι' αυτό θα απέφυγε το αυτόφωρο, ο βουλευτής.
(Kωνσταντίνος  Μάγνης - pelop.gr)

 
ONLINE-PRESS © 2013. All Rights Reserved. Powered by Blogger
Top