Οι ξένες πρεσβείες της Αθήνας προειδοποιούν τους πολίτες τους για ελλείψεις σε πετρέλαιο και τρόφιμα
Οι αλλεπάλληλες απαιτήσεις της τρόικας για νέα μέτρα, οι οποίες τις τελευταίες ημέρες μέχρι την κορύφωση της διαπραγμάτευσης αυξάνονταν με γεωμετρική πρόοδο, δημιούργησαν ερωτήματα όχι μόνο στον πρωθυπουργό, Λουκά Παπαδήμο, ο οποίος ούτως ή άλλως είχε δηλώσει ότι δεν υπάρχουν «κόκκινες γραμμές», αλλά ακόμα και σε ευρωπαϊκούς κύκλους και δη γερμανικούς.
Η απορία των ξένων –μεταξύ των οποίων και αξιωματούχοι των Βρυξελλών– είναι μέχρι πού φτάνουν τα όρια ανοχής του ελληνικού πολιτικού συστήματος. Συγκεκριμένα, πόσα μέτρα είναι διατεθειμένοι να δεχτούν ακόμα οι πολιτικοί αρχηγοί, με δεδομένο ότι και οι ίδιοι οι δανειστές αναγνωρίζουν πως το Μνημόνιο έχει ισοπεδώσει την ελληνική κοινωνία. Ζητούν, βέβαια, επιπλέον μέτρα, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν βλέπουν τι γίνεται. Και το βάθος της ύφεσης γνωρίζουν και την έκταση της ανεργίας και την κατάρρευση της αγοράς.
Έχουν πλήρη επίγνωση ότι οδηγούν τη χώρα στην καταστροφή, και απόδειξη αυτού είναι ότι, σύμφωνα με απολύτως αξιόπιστες πληροφορίες, ξένες πρεσβείες στην Αθήνα προετοιμάζονται για το ενδεχόμενο είτε αντιμετώπισης μιας επίσημης χρεοκοπίας είτε των πρακτικών συνεπειών μιας πλήρους ελληνικής κατάρρευσης. Είναι ενδεικτική η περίπτωση του Γερμανού πρέσβη, ο οποίος, σε συνάντηση με τους επικεφαλής και διευθυντικά στελέχη γερμανικών εταιρειών που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα, προέβη σε μια αποτίμηση για το τι γίνεται και το τι μέλλει γενέσθαι στη χώρα. Η εκτίμησή του ήταν ότι ο κίνδυνος χρεοκοπίας δεν έχει αποφευχθεί, ότι υπάρχει γενική δυστοκία στην προώθηση των μεταρρυθμίσεων –γεγονός που δημιουργεί τριβές με την τρόικα– και ότι η κατάσταση σε οικονομικό, κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο παραμένει ρευστή. Από την πλευρά των στελεχών επισημάνθηκε ιδιαίτερα...
το θέμα της γραφειοκρατίας και του εχθρικού επιχειρηματικού περιβάλλοντος που αντιμετωπίζουν οι εταιρείες. Στο τέλος της συζήτησης, ο Γερμανός πρέσβης είπε στους συνομιλητές του ότι, λόγω της αβεβαιότητας που επικρατεί και θα συνεχίσει να επικρατεί, θα πρέπει οι ίδιοι –αλλά και να ενημερώσουν σχετικά τους εργαζόμενους στις επιχειρήσεις τους– να λάβουν τα μέτρα τους, με ορίζοντα το Μάρτιο, για να αντιμετωπίσουν τις ελλείψεις σε τρόφιμα και πετρέλαιο που θα σημειωθούν στη χώρα.
Η γερμανική δεν είναι η μοναδική πρεσβεία που προβαίνει σε ανάλογες ενημερώσεις –όπως είπε ο πρέσβης, υπάρχουν κι άλλες πρεσβείες που επικοινωνούν με τους ανθρώπους τους για τον ίδιο λόγο–, ενώ ορισμένες, όπως η δανική, επικαιροποιούν τις λίστες με τους πολίτες τους που βρίσκονται στην Ελλάδα, ζητούν επιβεβαίωση των στοιχείων διαμονής, εργασίας τους, τηλέφωνα, e-mail κ.λπ., και τους δίνουν κωδικούς πρόσβασης σε καταλόγους, ούτως ώστε να συμπεριληφθούν, εφόσον το επιθυμούν, σε επιχείρηση απομάκρυνσης από τη χώρα.
Άναυδοι με την υποταγή του πολιτικού συστήματος
Η προετοιμασία αυτή εδράζεται σε μια εκτίμηση: Ότι καμία χώρα –αν, βέβαια, της έχει απομείνει έστω και ελάχιστη αξιοπρέπεια αλλά και κοινή λογική–, σε όσο μεγάλη οικονομική ανάγκη κι αν βρίσκεται, δεν μπορεί να ανεχτεί τέτοια προσβλητική συμπεριφορά από ξένους ούτε να δεχτεί μέτρα που είναι προφανές ότι οδηγούν και στην εξαθλίωση του πληθυσμού της και στη χρεοκοπία της. Η εξήγηση που δίνει μερίδα του ευρωπαϊκού Τύπου αλλά και πολιτικοί είναι ότι η τρόικα έθετε εθνικά εξευτελιστικούς και οικονομικά αδιέξοδους όρους, επιχειρώντας να εξωθήσει την Ελλάδα σε άρνηση και να της χρεώσει έτσι το ναυάγιο της διαπραγμάτευσης, καθώς και, σε δεύτερη φάση, την έξοδο από το ευρώ. Ο διορισμός επιτρόπου, η δέσμευση της ακίνητης περιουσίας, η δημιουργία λογαριασμού όπου θα πηγαίνουν τα χρήματα τα οποία θα μας δανείζουν –αλλά η Ελλάδα δεν θα έχει πρόσβαση (!)– είναι απαιτήσεις που καμία ανεξάρτητη χώρα, όσο χρεωμένη κι αν είναι, δεν μπορεί ούτε καν να συζητήσει.
Κι όμως, η ελληνική πολιτική ηγεσία ορισμένα από αυτά τα συζήτησε και κάποια τα αποδέχτηκε σιωπηρά.
Στήνουν σκηνικό χρεοκοπίας
Με τίτλο «Πρόταση για παράδοση των όπλων» η γερμανική έκδοση των Financial Times υπογραμμίζει στο άρθρο της ότι «κανένα Κοινοβούλιο μιας δημοκρατικής κοινωνίας δεν μπορεί να τολμήσει να υποθηκεύσει τη δημοσιονομική κυριαρχία του για χρόνια, αν όχι για δεκαετίες. Ακόμα κι αν βρίσκεται τόσο κοντά στο χείλος του οικονομικού γκρεμού όσο η Ελλάδα».
Οι γερμανικοί Financial Times τελικά έχουν άδικο. Η ελληνική πολιτική ηγεσία τολμά να τα κάνει όλ’ αυτά. Το ότι η Ελλάδα οδηγείται σε «εκτέλεση» το είχαμε γράψει στα «Επίκαιρα», αναλύοντας ακριβώς τη στόχευση, τη στρατηγική και το «πρωτόκολλο» που ακολουθούν οι δανειστές. Συνεχίζοντας, η εφημερίδα περιγράφει το σενάριο: «Το να θέτει κανείς τέτοια αιτήματα, που είναι αδύνατο να ικανοποιηθούν, είναι πολύ πιο βολικό, ιδίως για την Άνγκελα Μέρκελ, από το να πρέπει να υπερασπιστεί την αντιδημοφιλή ελληνική βοήθεια στην εσωτερική πολιτική σκηνή. Αν, σοβαρεύοντας τα πράγματα, οι Έλληνες αρνηθούν, θα φταίνε τελικά οι ίδιοι για τη χρεοκοπία και την έξοδο από το ευρώ».
Το αυστριακό περιοδικό Prof il σημειώνει ότι «αν στην Αυστρία εφαρμοζόταν ένα πακέτο λιτότητας ελληνικών διαστάσεων, αυτό θα ήταν και το τέλος της Αυστριακής Δημοκρατίας όπως τη γνωρίζουμε», ενώ χαρακτήριζε το πρόγραμμα που επιβάλλεται στη χώρα μας «πολιτικο-οικονομικό βουντού».
Ο νομπελίστας οικονομολόγος Πολ Κρούγκμαν είναι απόλυτος στην πρόβλεψή του ότι η Ελλάδα θα χρεοκοπήσει και εξηγεί: «Πόσα πολλά ζητά η τρόικα από την Ελλάδα; Πόσο σκληρό είναι το ξεζούμισμα; Ας ρίξουμε μια ματιά στην πιο πρόσφατη έκθεση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Το υφιστάμενο σχέδιο ζητά από την Ελλάδα να πετύχει μεγάλα πρωτογενή πλεονάσματα. Πρόκειται περί τεράστιας απάτης – και υποτίθεται ότι θα συμβεί εν μέσω μίας οικονομίας που βρίσκεται σε βαθύτατη ύφεση. Μπορώ να πω ότι αυτό φαίνεται βασικά αδιανόητο. Και ο λόγος είναι ο εξής: Όταν ξεκίνησε το πρόγραμμα, η Ελλάδα είχε ένα τεράστιο πρωτογενές έλλειμμα – κάτι που σημαίνει ότι, ακόμα κι αν διέγραφε ολόκληρο το χρέος της, θα εξακολουθούσε να είναι υποχρεωμένη να υποστεί μεγάλη δημοσιονομική συρρίκνωση. Αυτό πλέον δεν ισχύει. Άρα βασιζόμαστε τώρα σε ένα σενάριο, σύμφωνα με το οποίο η Ελλάδα είναι αναγκασμένη να “πεθάνει στη λιτότητα” προκειμένου να πληρώσει τους ξένους πιστωτές της, χωρίς πραγματικό φως στο τούνελ. Κι αυτό απλώς δεν πρόκειται να λειτουργήσει».
Υπάρχει, πάντως, ακόμα και τώρα χρόνος να συνειδητοποιήσουν οι πολιτικοί αρχηγοί, αλλά και οι βουλευτές, οι οποίοι θα έχουν τον τελευταίο λόγο, ότι μπορούν να χαράξουν «κόκκινη γραμμή» απέναντι στα όσα επαχθή, προσβλητικά και επιβαρυντικά για την ελληνική οικονομία επιχειρούν να επιβάλλουν οι δανειστές. Εδώ που έχουμε φτάσει, εύκολος δρόμος δεν υπάρχει. Οι θυσίες και οι απώλειες είναι αναπόφευκτες. Το στοίχημα, όμως, είναι να επιλεγεί εκείνος ο δρόμος, ο οποίος τελικά, μετά από αγώνες, θα οδηγήσει σε εθνική ανάκαμψη και όχι σε διαιώνιση της υποτέλειας και σε οριστική καταστροφή.  
 
ONLINE-PRESS © 2013. All Rights Reserved. Powered by Blogger
Top