(Του ΒΑΣΙΛΗ ΘΕΟΤΟΚΑΤΟΥ Προέδρου της Ανωτάτης Συνομοσπονδίας Πολυτέκνων Ελλάδος)
Η υπουργός Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων Άννα Διαμαντοπούλου ευρίσκεται για μία ακόμη φορά εκτεθειμένη με την αντιπολυτεκνική τακτική της. Το Διοικητικό Εφετείο Αθηνών, με την υπ' αριθμ. 90/2012 απόφασή του έκρινε παράνομη και εκτός νομοθετικής εξουσιοδοτήσεως την Υπουργική της Απόφαση Φ 253/67430/Β6/15-11-2011, με την οποία απαγόρευε στους πολυτέκνους και τα τέκνα τους να διεκδικήσουν θέσεις με την ειδική κατηγορία κατά τις Πανελλήνιες Εξετάσεις.
Διαλαμβάνει δε στο σκεπτικό της η εν λόγω απόφαση, μεταξύ άλλων, και τ' ακόλουθα: «εκ της συγκρίσεως του εξουσιοδοτικού νομοθετήματος τής περιπτ. Γ της παραγρ. 11 του άρθρου 59 του ν. 3966/2011 με τις κατ' εξουσιοδότηση εκδοθείσες νομοθετικές ρυθμίσεις τής υπ΄ αριθμ. Φ 253/67430/Β6/15-11-2011 Υπουργικής Αποφάσεως όσον αφορά την διαδικασία επιλογής των υποψηφίων της κατηγορίας των πολυτέκνων και των τέκνων αυτών, συνάγεται ότι με την εν λόγω κανονιστική Υπουργική Απόφαση θεσπίσθηκε μία πρόσθετη προϋπόθεση κατά τη διαδικασία επιλογής υποψηφίων που εντάσσονται στην άνω κατηγορία, προκειμένου να επιλεγούν στις επιπλέον θέσεις της κατηγορίας τους, για τη σχολή ή το Τμήμα που δηλώθηκε πρώτο κατά σειρά προτιμήσεως στο μηχανογραφικό τους δελτίο.
Η προϋπόθεση αυτή συνίσταται στο ότι οι υποψήφιοι της ειδικής αυτής κατηγορίας κρίνονται μόνον για τις σχολές ή τμήματα της διοικητικής περιφέρειας που βρίσκεται η μόνιμη και κύρια κατοικία των γονέων ή της οικογένειας των ιδίων των υποψηφίων, εάν πρόκειται για ενηλίκους. Η προϋπόθεση αυτή δεν δύναται να θεωρηθεί ως ειδικότερο θέμα έναντι της ρυθμίσεως που περιλαμβάνεται στο ως άνω εξουσιοδοτικό νομοθέτημα, δεδομένου ότι το βασικό περιεχόμενό της δεν έχει χαραχθεί σε γενικές γραμμές από την εξουσιοδοτική διάταξη, αλλά αντιθέτως ρυθμίζει πρωτογενώς το θέμα περιορισμού των υποψηφίων της κατηγορίας των πολυτέκνων και των τέκνων αυτών κατά την επιλογή τους σε τμήματα ή σχολές δηλωθείσες με το μηχανογραφικό τους δελτίο. Επομένως, η ανωτέρω Υπουργική Απόφαση, κατά το μέρος αυτό, βρίσκεται εκτός νομοθετικής εξουσιοδοτήσεως και εκ του λόγου τούτου είναι ανίσχυρη (άρθ. 43 παρ. 2 Σ.). Κατά συνέπεια, η με την υπό κρίση αίτηση προσβαλλόμενη υπουργική απόφαση... είναι μη σύννομη, ως εκδοθείσα κατά παράβαση νόμου και για τον λόγο αυτό ακυρωτέα κατά τον βάσιμο σχετικό λόγο τής υπό κρίση αιτήσεως... Ακυρώνει την… απόφαση της υπουργού Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, καθ' ο μέρος παρέλειψε να συμπεριλάβει την αιτούσα στους πίνακες εισαγομένων... ως επιτυχούσα υπό την ιδιότητα τέκνου πολύτεκνης οικογένειας...».
Η απόφαση αυτή δικαιώνει πλήρως...
την Ανωτάτη Συνομοσπονδία Πολυτέκνων Ελλάδος, η οποία, από την πρώτη στιγμή που εξεδόθη η παραπάνω Υπουργική Απόφαση, είχε επισημάνει την παρανομία της υπουργού, η οποία, εντελώς παρανόμως και χωρίς αυτό να περιλαμβάνεται στον νόμο, απαγόρευε στα τέκνα των πολυτέκνων να διεκδικήσουν θέσεις με την ειδική κατηγορία για τις σχολές που ευρίσκοντο εκτός του τόπου της περιφερείας, που κατοικούν οι γονείς τους.
Έτσι, με την αυθαιρεσία αυτήν της υπουργού, το τέκνο μιας πολύτεκνης οικογένειας, που κατοικούσε σε περιφέρειες στις οποίες δεν υπήρχε π.χ. Ιατρική, Νομική, Φιλολογία κ.λπ., δεν μπορούσε να επικαλεσθεί την ιδιότητά του αυτή για να εισαχθεί στις σχολές αυτές! Η απόφαση αυτή αποδεικνύει τον τρόπο με τον οποίο πολιτεύεται και νομοθετεί η συγκεκριμένη υπουργός της Παιδείας. Αυτό που έχει τώρα υποχρέωση η υπουργός, για το εναπομένον λίγο χρονικό διάστημα της θητείας της, είναι να διατάξει την εγγραφή όλων των τέκνων των πολυτέκνων στις σχολές της επιτυχίας τους και όχι ν' αρνηθεί τη συμμόρφωσή της προς τη νομιμότητα, παρανομούσα και πάλι στο διαγραφόμενο τέλος της πολιτικής της ζωής.

(To Παρόν)
 
ONLINE-PRESS © 2013. All Rights Reserved. Powered by Blogger
Top