Για πρώτη φορά αμφισβητείται ο πρόεδρος της Nέας Δημοκρατίας…
(του Σπύρου Γκουτζάνη)
Δεν είναι πρωτοφανές αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα -  σε όποια χώρα επενέβη το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, μαζί με την οικονομία και τον κοινωνικό ιστό, διαλύθηκε και το πολιτικό της σύστημα.
Οι αρχηγοί του ελληνικού δικομματισμού βρέθηκαν μπροστά στη δυσάρεστη πραγματικότητα τη νύχτα της ψηφοφορίας των νέων μέτρων στη Βουλή, που εξελίχθηκε σε αποδεκατισμό των κομμάτων τους με τις μαζικές διαγραφές των διαφωνούντων. Για το μεν ΠΑΣΟΚ ήταν αναμενόμενη εξέλιξη η πάλαι ποτέ «μεγάλη δημοκρατική παράταξη» χρεώνεται την τραγική πορεία της χώρας μετά τις εκλογές του 2009, που συμβαδίζει με την εγκατάλειψη του κοινωνικού και πατριωτικού χαρακτήρα, που την κατέστησε κυρίαρχη τις τρεις τελευταίες δεκαετίες. Ο κ. Γιώργος Παπανδρέου στο σημείο που βρίσκεται, έχοντας απωλέσει την πρωθυπουργία κι ενώ είναι θέμα ολίγων εβδομάδων να παραδώσει και την προεδρία του κόμματος, δεν έχει τίποτε να χάσει.
Η ΝΔ του κ. Αντώνη Σαμαρά υφίσταται κι εκείνη τις συνέπειες της προσχώρησής της στο ευρύτερο κόμμα του Μνημονίου , που, όπως είχε προβλεφθεί, τη φέρνει αντιμέτωπη με τα ίδια προβλήματα που διέλυσαν το ΠΑΣΟΚ. Η μία μετά την άλλη, όλες οι γραμμές άμυνας που είχε στήσει ο κ. Σαμαράς μετά τη συμμετοχή του στην κυβέρνηση Παπαδήμου κατέρρευσαν. Για να εξηγήσει την υπερψήφιση του δεύτερου Μνημονίου κατέφυγε στην επιχειρηματολογία των κυρίων Βενιζέλου και Παπαδήμου, επισείοντας κι εκείνος το φόβο των άδειων ραφιών στα σούπερ μάρκετ.
Ο κ. Σαμαράς υποστηρίζει ότι δεν έγινε μνημονιακός, αλλά:...

* το 2012 δεν είναι 2010 -η χώρα δεν έχει τις δυνατότητες που είχε δύο χρόνια πριν, τώρα το χρέος της είναι μη βιώσιμο κι αυτό επιβάλλει αλλαγή στάσης.
*  αν δεν ψηφιζόταν το δεύτερο Μνηνόνιο, η χώρα θα έβγαινε από την ΕΕ
* στην κατάσταση που βρίσκεται η Ελλάδα δεν μπορεί να αντιμετωπίσει μια ανεξέλεγκτη χρεοκοπία
* εφόσον η χώρα δεχτεί το δεύτερο Μνημόνιο, παραμένει στην EE και μειώνει το δημόσιο χρέος της κατά 85 δις ευρώ, σώζονται οι τράπεζες και εξασφαλίζεται η στοιχειώδης ρευστότητα της οικονομίας
* η Ελλάδα διατηρεί τις ελπίδες της να δώσει τη μάχη της διάσωσης εντός του ευρώ, μελλοντικά να τεθεί σε αναπτυξιακή τροχιά και, κυρίως, να ευνοηθεί από μια συνολική ευρωπαϊκή ρύθμιση της κρίσης χρέους μέσω ευρωομολόγου.
Γιατί δεν έπεισε
Ωστόσο, η επιχειρηματολογία του δεν έπεισε το ένα τέταρτο των βουλευτών του αλλά κι ένα σημαντικό τμήμα των κομματικών στελεχών, κυρίως της οργανωμένης συνδικαλιστικής πτέρυγας. Άλλωστε, δεν εγκαλείται για φιλομνημονιακή στάση, αλλά για αναποτελεσματικότητα και αδυναμία να υποστηρίξει την πολιτική που ακολούθησε τα δύο τελευταία χρόνια.
Ο κ. Σαμαράς ισχυρίζεται ότι είχε να επιλέξει ανάμεσα στην αμφίβολη σωτηρία και την άτακτη χρεοκοπία. Τα στελέχη του, όμως, πέρα από το ότι δεν έχουν πειστεί για τη βεβαιότητα της χρεοκοπίας, αμφισβητούν αν με την πολιτική του Μνημονίου υπάρχει σωτηρία για τη χώρα. Βλέπουν με τρόμο ότι σε δύο μήνες θα αναγκαστούν να πάρουν και νέα μέτρα, όπως δεσμεύτηκε ο κ. Σαμαράς με το δεύτερο Μνημόνιο. «Αν δεν κατάφερε να κρατήσει τις θέσεις του από το Νοέμβριο και μετά, γιατί θα πετύχει περισσότερα, εάν κερδίσει τις εκλογές και βρεθεί με την πλάτη στον τοίχο και με τα χέρια δεμένα λόγω των υπογραφών που έχει ήδη βάλει;» είναι το ερώτημα που του απευθύνουν πλέον τα στελέχη του.
Ο κ. Σαμαράς το Σάββατο στην ομιλία του στην Κοινοβουλευτική Ομάδα θέλησε να στείλει ένα μήνυμα εντός και εκτός χώρας: Σε ένα πολιτικό σύστημα που καταρρέει, η ΝΔ είναι η μόνη σταθερή και συμπαγής δύναμη. Μία ημέρα μετά, οι βουλευτές του τον διέψευσαν εκκωφαντικά και έδειξαν ότι η ΝΔ είναι στο ίδιο κάδρο με τα άλλα δύο κόμματα που στηρίζουν την κυβέρνηση Παπαδήμου και αντιμετωπίζει τα ίδια προβλήματα συνοχής. Στο εξής η ΝΔ θα αντιμετωπίζεται από την κοινωνία ως μνημονιακό κόμμα, όπως και το ΠΑΣΟΚ, με μόνο ελαφρυντικό ότι δεν επέλεξε εκείνη την προσφυγή στο ΔΝΤ. Η ρητορεία του κ. Σαμαρά στο δρόμο προς τις κάλπες θα επικεντρωθεί στις ευθύνες του ΠΑΣΟΚ, που με τις επιλογές του κατέστησε αναπόφευκτο το δεύτερο Μνημόνιο.
Το δεύτερο ανάχωμα που προσπάθησε να στήσει, εκείνο της αποτελεσματικής διαπραγμάτευσης, κατέρρευσε πριν καν στεγνώσει το μελάνι με το οποίο γράφτηκε το δεύτερο Μνημόνιο. Ούτε οι επικουρικές γλίτωσαν το «κούρεμα» αλλά ούτε και η αύξηση των αντικειμενικών αξιών των ακινήτων ματαιώθηκε. Έμεινε μόνο η διατήρηση του 13ου και 14ου μισθού, κάτι που είναι έωλο, αφού από το ΔΝΤ διαψεύδεται ότι αποτελούσε όρο των δανειστών και, επιπλέον, ακυρώνεται από τη μείωση του κατώτατου μισθού και από την πλήρη διάλυση του εργασιακού καθεστώτος που προβλέπει το δεύτερο Μνημόνιο. Διαφωνία και διαγραφές
Φυσικά, στην καταψήφιση και ακολούθως στη διαγραφή είκοσι ενός βουλευτών -το ένα τέταρτο της Κοινοβουλευτικής Ομάδας- συντέλεσαν και παθογένειες που σχετίζονται με την άσκηση της ηγεσίας. Περιφρόνηση της Βουλής, αδράνεια των κομματικών οργάνων, κλειστό σύστημα εξουσίας με συμβούλους είχαν ως αποτέλεσμα η ηγεσία την κρίσιμη στιγμή να μην γνωρίζει τις διαθέσεις των βουλευτών και να αιφνιδιαστεί από τις αντιδράσεις τους. Οι προσπάθειες που κατέβαλαν με καθυστέρηση την Κυριακή οι συνεργάτες του κ. Σαμαρά να μεταπείσουν τους δυσαρεστημένους έγιναν σε κλίμα πανικού και δεν απέδωσαν. Είναι χαρακτηριστικό ότι πριν από την κρίσιμη ψηφοφορία ο κ. Σαμαράς συγκέντρωσε τους δυσαρεστημένους. Αργότερα ένας από αυτούς έλεγε: «Μας μίλησε τρία λεπτά, μας ζήτησε να μην δώσουμε ευκαιρία στους εχθρούς της παράταξης και έφυγε. Δεν έπεισε κανέναν» . Εκ των πραγμάτων, η διαφωνία και οι διαγραφές λειτουργούν ως αμφισβήτηση της ηγεσίας και της βασικής στρατηγικής του κ. Σαμαρά και παράγουν ανάλογα αποτελέσματα στην κομματική βάση και στους ψηφοφόρους.
Ο κ. Σαμαράς έχασε ένα τμήμα των βουλευτών της «λαϊκής Δεξιάς» που ήταν και υποστηρικτές του στη μάχη για την ηγεσία. Συνέβη δε το παράδοξο στη συζήτηση στη Βουλή για τα μέτρα να εκπροσωπούν το κόμμα οι «μεσαιοχωρίτες» και οι «νεοφιλελεύθεροι» , που φυσικά δεν ταυτίζονται με τον πρόεδρο του κόμματος και ούτε μπορεί να βασιστεί σε αυτούς χωρίς να απωλέσει εντελώς τον κοινωνικό του χαρακτήρα. Από τις διεργασίες που έχουν γίνει, ορισμένοι, όπως ο κ. Μανώλης Κεφαλογιάννης, θα επιστρέψουν στη ΝΔ πριν από τις εκλογές, παρά τη δήλωση του ότι όποιοι διαφωνήσουν δεν θα είναι υποψήφιοι. Κάποιοι άλλοι, όμως, θα πάνε με τον κ. Πάνο Καμμένο, που ετοιμάζεται να ιδρύσει το δικό του κόμμα. Η ΝΔ θα βρεθεί με ένα νέο κόμμα στα δεξιά της, που θα υποστηρίζει τις θέσεις που είχε ο κ. Σαμαράς μέχρι πριν από ένα μήνα και θα απευθύνεται σε μια κοινωνία της οποίας η απελπισία διαρκώς μεγαλώνει.
(Eπίκαιρα)
 
ONLINE-PRESS © 2013. All Rights Reserved. Powered by Blogger
Top