Το 2012 αναμένεται ως η χρονιά της πλήρους παρακμής του ελληνικού δημοσίου πανεπιστημίου και της καθ’ ολοκληρία υποταγής του πλέον, στις επιταγές όχι της παρούσας κυβέρνησης απλά, αλλά στην λογική του μορφωτικού σκοταδισμού που σκεπάζει πλέον την Ευρώπη.
Και τι εννοούμε ; Αν μέχρι τώρα οι αντιδράσεις αυτών που συνήθως φαινόταν να αντιδρούν στις εξελίξεις στα πανεπιστήμια:  α) είτε  φαινομενικά αριστερόστροφα κάνοντας λόγο για την συνθήκη της Μπολόνια (Διαδικασία της Μπολόνιας: δημιουργία του ευρωπαϊκού χώρου τριτοβάθμιας εκπαίδευσης )και την άρνησή τους απέναντι στο ΕΠΕΠ Ευρωπαϊκό πλαίσιο επαγγελματικών προσόντων    β) είτε με νεοφιλελεύθερη προοπτική διεκδικώντας την αμεσότερη και γρηγορότερη εφαρμογή των σχετικών διατάξεων, μοιάζαν να έχουν παγιώσει μια κατάσταση όπου ναι μεν εμπορευματοποίηση της γνώσης υπήρχε με την παράλληλη αγωνιστική ελευθεριότητα να εκφράζεται ποικιλοτρόπως, όμως δε υπήρχε ο χρόνος και ο χώρος και οι βάσεις εκείνες ώστε να λειτουργεί αυτό που τόσα χρόνια συντέλεσε στο χάλι των πανεπιστημίων.
Όμως όλα αυτά μέχρι τώρα.  Πλέον οι καθηγητικές φατρίες και κλίκες έχουν γίνει πιο κλειστές  με προαγωγή του ατομισμού (λιγότεροι και ισχυρότεροι), η πολιτική και οικονομική εξουσία, που αποτελεί τον ουσιαστικό διαχειριστή της κατ’ επίφαση λαϊκής κυριαρχίας, δέσμια πλέον προς ξένα συμφέροντα αποσκοπώντας στην διάσωσή της επιδιώκει να απομυζήσει τα πάντα από το πανεπιστήμιο, τα κόμματα με τα  φυτώριά τους – τις παρατάξεις, περιορίζονται στα όσα το κάθε κόμμα επιτάσσει – δηλαδή ό,τι προλάβουν να αρπάξουν από το σπίτι του νεκρού συντηρώντας τα κατά περιοχή καθηγητικά κατεστημένα (μεταπτυχιακά, μαθήματα, κλπ).
Η εξουσία αποζητά την πλήρη εκμετάλλευση, όσων το πανεπιστήμιο έχει να δώσει, τις εγκαταστάσεις, το επιστημονικό δυναμικό και κυρίως την δυνατότητα ενός νέου ευέλικτου επιστημονικού δυναμικού, εύκολα προσαρμόσιμου στις επιταγές της εγχώριας και διεθνούς οικονομικής ελίτ.
Σε αυτό το πλαίσιο και γνωρίζοντας το υπουργείο Παιδείας...
( εκπαίδευσης θα έπρεπε να λέγεται) ότι ο μόνος ουσιαστικός θεσμός αυτοδιοίκησης που δημιουργήθηκε τόσα χρόνια στο ελληνικό πανεπιστήμιο είναι το σύμπλεγμα αυθαιρεσίας, διαφθοράς, διαπλοκής και ελευθεριότητας καθώς και ότι η όποια αντιπρόταση προϋποθέτει την οικονομική αυτονομία του επικαλούμενου την πρόταση, έρχεται πλέον και εκβιάζει.
Από την κοινοβουλευτική συναίνεση για την ψήφιση του νέου νόμου για τα ΑΕΙ μέχρι τις επιταγές του κ. Παπαδήμου για πλήρη συμμόρφωση στον νέο νόμο, από τον διαχωρισμό των πανεπιστημιακών απ το φαινομενικό υπέρ ή κατά του νόμου ως ο ουσιαστικό υπέρ ή κατά με το νέο status εξουσίας των ΑΕΙ και την τιμή εξαγοράς τους για την σύμπραξή τους μέχρι τις μηδαμινές κινητοποιήσεις από τους φοιτητές – υποκείμενα εκμάθησης της γνώσης και μελλοντικοί εργαζόμενοι
Μια είναι η εικόνα που εμφανίζεται και ένα το συμπέρασμα που προκύπτει:
Τετέλεσται...  η προοπτική για ένα πανεπιστήμιο γνώσης, μοχλός προόδου της κοινωνίας και όχι απλά της οικονομίας απαγορεύεται πλέον και ως όνειρο.
Αυτό διότι πλέον τα πράγματα είναι ξεκάθαρα, το χρήμα για την λειτουργία των ΑΕΙ το έχει το κράτος, οι ιδιώτες – επενδυτές για ένα κολέγιο ή πανεπιστήμιο και τα παραρτήματα ξένων πανεπιστημίων στην Ελλάδα. Και εφόσον η γραμμή είναι εμπορευματική αντίληψη της γνώσης, εντατικοποιημένη εκπαίδευση τύπου φροντιστηρίου, ελάχιστες παροχές στους φοιτητές και με σκοπό-πρόταγμα ένα χαρτί-πτυχίο που τυποποιεί κάποιες γνώσεις για  - ένα δυσχερές εργασιακό μέλλον ή αλλιώς την προσπάθεια για την καταξίωση σε ένα διεθνές πλαίσιο ανταγωνιστικότητας.
Καμία παρέκκλιση δεν επιτρέπεται, οι αρχές του κοινωνικού κράτους δικαίου δεν υφίστανται ούτε ως επιδίωξη.
Το πανεπιστήμιο ενσωματώνεται πλήρως στην εμπορευματική διαδικασίας, με την απώλεια του χαρακτήρα που είχε ως μοχλού αλλαγών στην κοινωνία.  Μοιάζει σαν μια επιστροφή έναν αιώνα πίσω όπου το πανεπιστήμιο ήταν για λιγότερους απ΄’ότι σήμερα και ο ρόλος του πλήρως εναρμονισμένος στις επιταγές της εκάστοτε εξουσίας.
Και για να εξωραϊστεί και να αποκλιμακωθούν οι όποιες αντιρρήσεις από πλευράς φοιτητών έχουν επιστρατευθεί όλα τα πρότυπα απολιτίκ δράσης και καλλιέργειας μιας χαζοχαρούμενης συστημικής αντίληψης που δεν είναι άλλη από την προαγωγή δράσης εξωπανεπιστημιακών και αντιμορφωτικών κινήσεων όπως διάφορες ΜΚΟ που προσφέρουν δρόμους εθελοντικής δράσης για την σωτηρία, δράσεις ροταριανών ομίλων και κάθε άλλης προσηλυτιστικής οργάνωσης ιδεών και συμφερόντων, δράσεις  «ανθρωπιάς» τύπου - μάζεμα τροφίμων από την ΟΝΝΕΔ  στα τραπεζάκια της δαπ-νδφκ, συνέδρια και εκδηλώσεις αναφορικά με την εργασιακή εξέλιξη (δηλαδή διαλογή των καλύτερων αποφοίτων για τις εταιρείες) που χρηματοδοτούνται και στηρίζονται υλικοτεχνικά από τις διοικήσεις των πανεπιστημίων οι οποίες στηρίζουν και όλες τις υπόλοιπες δράσεις.
Την ίδια ώρα που πασχίζουν όπως λένε να σώσουν το πανεπιστήμιο και το δημόσιο χαρακτήρα του = μετάφραση: πασχίζουν να σώσουν τις θέσεις τους ως κακοί υπάλληλοι που πρόκειται να αντικατασταθούν από τους επαγγελματίες εκμεταλλευτές της γνώσης, δηλαδή τα συμβούλια διοίκησης.
Σε αυτό το πλαίσιο που δεν κουνιέται φύλλο, και πώς να κουνηθεί άλλωστε αφού και οι φοιτητές εξαρτώνται από τις τσέπες των γονιών τους και τα πανεπιστήμια από την κρατική χρηματοδότηση, είναι λογικό πλέον να ξεχωρίζουν ποιοι είναι αντίθετοι στο χάλι που έρχεται και έχουν αντιπρόταση ουσίας και ποιοι παίζουν απλά το ρόλο τους. Η πρώτη κατηγορία αφορά δυστυχώς ελάχιστους και η Ante Portas κρίνει ότι ανήκει σε αυτήν για αυτό και κατατίθενται και οι παρακάτω προτάσεις για έναν δρόμο που μπορεί να οδηγήσει σε ένα πανεπιστήμιο δικαιοσύνης και αλληλεγγύης μέσα σε μια κοινωνία σταθερής ρευστότητας κρίσεων με τη γνώση ως μοχλό προόδου και όχι ως εμπόρευμα.
Στην παρούσα συγκυρία προοπτική αντίστασης θα ήταν η αυτοχρηματοδότηση των ΑΕΙ και η αυτοδιαχείρισή τους  με α) αξιοποίηση της περιουσίας τους  β)  αναλογική εισφορά όλων των φοιτητών και των μελών ΔΕΠ με οικονομικά κριτήρια  γ) κάλυψη ενεργειακών αναγκών με ΑΠΕ  δ) σύγχρονο δημοκρατικό πλαίσιο λειτουργίας και εφαρμογή του σε πλήρη ρήξη με την κομματική και καθηγητική ελευθεριότητα και αυθαιρεσία
Αυτοί που θα τρέξουν να πουν ότι προτείνουμε δίδακτρα και ιδιωτικοποίηση ας ξαναδιαβάσουν τους θεωρητικούς της αριστεράς που εφαρμόζουν και αυτοί που θα τρέξουν να στηρίξουν ας ξέρουν ότι αντιμαχόμαστε την εμπορευματοποίηση της γνώσης και δεν επιδιώκουμε δημιουργία νέων αγορών.
Σε σχολές όπως η Νομική Κομοτηνής με 3000 φοιτητές, η αναλογική εισφορά 50, 100, 150, 200 ευρώ και η χρηστή διαχείριση θα μπορούσε να αποφέρει την εύρυθμη λειτουργία και την απαγκίστρωση από την  εκβιαστικά τιθέμενη κρατική χρηματοδότηση.
Όσο για τα νέα συμβούλια διοίκησης,  αν και θα προβούμε σε ξεχωριστή ανακοίνωση, δηλώνουμε ότι στη θέση τους ενός φοιτητή στο 15μελές αυτό όργανο καλό είναι όπου είναι δυνατόν να εκλεγεί φοιτητής ανεξάρτητος κοντά στα χαρακτηριστικά των προτάσεών μας για το πανεπιστήμιο που θα νοιάζεται εμπράκτως για τον φοιτητή των εστιών και θα μπορεί να ορθώσει ανάστημα αντίστασης.
Περαιτέρω κρίνουμε ότι παρ’ ότι η παρούσα αντίληψη εμπορευματοποίησης και υποταγής της κοινωνίας στην αυθεντία της οικονομικής ελίτ δείχνει να επικρατεί, εμείς λέμε ότι δεν επιτυγχάνει απόλυτη νίκη εφόσον συντηρείται ακόμα το πρόταγμα για δικαιοσύνη – αλληλεγγύη – μόρφωση.
Ναι πάμε από το κακό στο χειρότερο, ναι επιστρέφουμε στον 19ο αιώνα, ίσως και πιο πίσω από πλευράς κοινωνικών ελευθεριών και ατομικών δικαιωμάτων, ναι η συλλογική κοινωνική συνείδηση δεν υφίσταται, ναι καλλιεργείται η εκτόνωση και η πολυδιάσπαση (πχ. Αγανακτισμένοι), όμως ΟΧΙ δεν έχει τελειώσει τίποτα ακόμα, ΟΧΙ δεν έχει επικρατήσει πλήρως η εκπόρνευση της νεολαίας στον δρόμο της συστημικής αφθονίας, ΟΧΙ δεν έχουν παραιτηθεί όλοι από τον δρόμο της αρετής για την κάλυψη των απαραίτητων για την επιβίωση, ΟΧΙ δεν υπάρχουν μόνον αυτοί που θέλουν να πάρουν το πτυχίο και να «περάσουν καλά» στα φοιτητικά χρόνια.
Για αυτό προσπαθώντας να εκφράσουμε ιδέες και αντιλήψεις με ένα σύγχρονο κατά τη δική μας ερμηνεία τρόπο  για το πανεπιστήμιο χώρο γνώσης, προόδου και αλληλεπίδρασης με την κοινωνία,
ενάντια στη λογική των κομματικών παρατάξεων και αυτοκαθοριζόμενοι και όχι απλώς ανεξάρτητοι και αυτόνομοι γενικώς, με σαφή θέση για μια σύγχρονη εν πολλοίς ελευθεριακή προοδευτική προοπτική του ελληνικού δημοσίου πανεπιστημίου με βαθιά πίστη στη δικαιοσύνη και το νόμο -  της προόδου, της ανθρωπιάς με βάση τις αρχές της αμεσοδημοκρατίας, αυτοοργάνωσης, αντίστασης, αλληλεγγύης και αξιοπρέπειας με ματιά επανανοηματοδότησης των θεσμών μας,
Επιδιώκουμε την σύμπραξη κάτω από την κοινή κοινωνική ταυτότητα και καλούμε όλους τους φοιτητές και τις φοιτήτριες και όλες τις ανεξάρτητες παρατάξεις να συμπράξουμε
Δηλώνουμε παρόν στις εξελίξεις και σε μια κοινωνία σταθερής ρευστότητας όπου οι φοιτητές και οι νέοι επιστήμονες λογίζονται ως αναλώσιμο προϊόν
Εμείς με όσες δυνάμεις διαθέτουμε θα εκφράζουμε  προ των πυλών ενός νέου κόσμου, μια πρόταση με τον τίτλο
Ante Portas - Kίνηση Έκφρασης Φοιτητών & Νέων Επιστημόνων
protovouliafoititon.blogspot.com        protovouliafoititon@gmail.com      facebook: Ante Portas

 
ONLINE-PRESS © 2013. All Rights Reserved. Powered by Blogger
Top