Αυτή η γερμανική κυβέρνηση πάντα βρίσκει ένα λόγο να μαλώνει. Για τη φορολογία, για την ευρωπαϊκή πολιτική -μεταξύ άλλων και για την Ελλάδα- , για το πότε θα φύγουν οι φαντάροι από το Αφγανιστάν. Αυτή την εβδομάδα ο καυγάς ξέσπασε για την ποσόστωση των γυναικών στα ψηλά πατώματα των επιχειρήσεων. Η υπουργός Εργασίας, Χριστιανοδημοκράτισσα, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν πιέζει για άμεση νομοθετική ρύθμιση που θα επιβάλλει στις εταιρείες να προωθούν σε θέσεις ευθύνης ένα συγκεκριμένο ποσοστό γυναικών, οι Φιλελεύθεροι διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους ότι έτσι περιορίζεται η ελευθερία των επιχειρηματικών αποφάσεων.
Όλα ξεκίνησαν από μια απόφαση της Κομισιόν, τον περασμένο Οκτώβριο, σύμφωνα με την οποία ή οι εισηγμένες στα ευρωπαϊκά χρηματιστήρια εταιρείες θα αυξήσουν εθελοντικά το ποσοστό των γυναικών στα συμβούλιά τους ή θα εκδώσει το 2012 τη σχετική οδηγία και στη συνέχεια θα πρέπει αυτή να ενσωματωθεί στο εθνικό δίκαιο. Στόχος είναι μέχρι το 2015 το ποσοστό των γυναικών να φτάσει το 30% και πέντε χρόνια αργότερα το 40%.
Στη Γερμανία η εκπροσώπηση των γυναικών στις υψηλές θέσεις είναι ντροπιαστικά χαμηλή, μόλις 2,2%, ο κόσμος των μάνατζερ και των αφεντικών μυρίζει αποκλειστικά τεστοστερόνη. Ο δρόμος προς την κορυφή είναι σχεδόν αδιάβατος για τις γυναίκες, παρά την υψηλή τους κατάρτιση, καθώς όλα είναι κομμένα και ραμμένα στα μέτρα των ανδρών, που έχουν μια σύζυγο στο σπίτι για να φροντίσει τους ίδιους και τα παιδιά τους. Στη Γερμανία του 21ου αιώνα, με τη γυναίκα καγκελάριο, η κοινωνία παραμένει οργανωμένη... πατριαρχικά, υπάρχουν ελάχιστα ολοήμερα σχολεία, βρεφονηπιακοί και παιδικοί σταθμοί, ενώ η κυρίαρχη αντίληψη είναι ότι μεταξύ καριέρας και οικογένειας, η γυναίκα πρέπει να επιλέγει το δεύτερο -αλλιώς είναι... άκαρδη. Όσες εθελοντικές προσπάθειες έγιναν από -λίγες- επιχειρήσεις να αλλάξουν το κλίμα και να εκμεταλλευτούν τις -πολλές- δεξιότητες των γυναικών έχουν μέχρι στιγμής αποτύχει, γι' αυτό προωθείται η ιδέα της ποσόστωσης. Εκεί που αυτή εφαρμόστηκε συστηματικά επί είκοσι και πλέον χρόνια έχει φέρει εντυπωσιακά αποτελέσματα -π.χ. στους Πράσινους, όπου σήμερα το 50% των στελεχών είναι γυναίκες, οι οποίες δεν έχουν πια ανάγκη την όποια ποσόστωση για να αναδειχθούν. Απλά το κόμμα έμαθε να λειτουργεί λαμβάνοντας υπόψη τις ανάγκες των γυναικών.
Μπορεί αυτή η συζήτηση να φαντάζει παράταιρη στα χρόνια της κρίσης, ωστόσο έρευνες από την Ισλανδία και τις ΗΠΑ αποδεικνύουν ότι οι εταιρείες με γυναίκες στο τιμόνι αντέχουν περισσότερο.
(avgi.gr)
 
ONLINE-PRESS © 2013. All Rights Reserved. Powered by Blogger
Top