Η όλο και περισσότερο συχνά προβολή από τα διεθνή Μέσα της προοπτικής αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους, αλλά και οι σχετικές προβλέψεις παραγόντων της παγκόσμιας αγοράς για ανάλογη εξέλιξη, αποκαλύπτουν την πλήρη αποτυχία του προγράμματος του Μνημονίου και, ουσιαστικώς, επιβεβαιώνουν τις αντιρρήσεις που, ευθύς εξ αρχής είχε διατυπώσει η ΝΔ και ο αρχηγός της. Ο λαλίστατος, Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης (ή άλλως «λαγός» για όσα πρόκειται συνήθως να ακολουθήσουν) έχει μιλήσει κατ’ επανάληψη περί αναδιάρθρωσης – ή για ρυθμίσεις του που παραπέμπουν ευθέως σε αναδιάρθρωση. Τελικώς δε, ενέδωσε και ο αρχικώς διαψεύδων κ. Παπακωνσταντίνου και μίλησε για επαναγορά του ελληνικού χρέους, από τη ...χώρα μας, με ευνοϊκότερους όρους. Όλα αυτά επιβεβαιώνουν στο ακέραιο τις αντίθετες απόψεις που είχε εκφράσει από την αρχή η Ν.Δ. και που αρκετοί, επιπολαίως, είχαν σπεύσει να συμπεράνουν ότι το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν θέλει να διασωθεί η χώρα(!) είτε ότι ασκεί απλώς μία στείρα αντιπολιτευτική τακτική. Πρώτον αποδείχτηκε ότι, με τους επαχθείς όρους που είχε συναφθεί το δάνειο του Μνημονίου, επιπόλαιοι ήσαν όλοι εκείνοι που πίστευαν ότι μπορεί να εξυπηρετήσει τους πιστωτές της η χώρα και όχι εκείνοι που υποστήριζαν το αντίθετο. Ας αντιπαρέλθουμε τα λεγόμενα των ξένων αρμοδίων, Επιτρόπων και άλλων, που μιλούν πλέον
για τη διαμόρφωση άλλων όρων και ελάφρυνση των υποχρεώσεων της Ελλάδας. Η συνεχής προσπάθεια της κυβέρνησης στην Ευρώπη, δια του πρωθυπουργού και τους αρμόδιου υπουργού, για την επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής του ελληνικού χρέους τι άλλο σημαίνει, πέραν του ότι συνιστά την πλέον τρανή ομολογία ότι η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, ελαφρά τη καρδία, αποδέχτηκε ό, τι της επέβαλαν προκειμένου να πάρει το δάνειο που ομολογεί τώρα ότι δεν μπορεί να το ξεπληρώσει;
Δεύτερον, η ομολογία ότι δεν μπορεί η χώρα να αποπληρώσει το δάνειο με τους όρους που είχε συνάψει η κυβέρνηση, δεν αποκαλύπτει τον μονοδιάστατο στόχο μείωσης ελλείμματος και χρέους, στόχος όμως που βύθισε την Οικονομία και την ελληνική αγορά γενικότερα στη μεγαλύτερη μεταπολεμική κρίση; Και, κατά συνέπεια, το ελληνικό Δημόσιο στερήθηκε τους πόρους οι οποίοι θα του έδιναν τη δυνατότητα να πληρώνει κανονικά τα το κοχρεωλύσια του έστω και αν οι όροι δανεισμού από τον Μηχανισμό διάσωσης, στον οποίον εντάχθηκε η Ελλάδα, είναι για μία χρεωμένη χώρα, περίπου ληστρικοί; Τρίτον, ακόμη και αν.... εξασφαλισθεί η επιμήκυνση αποπληρωμής, ποια είναι τα δεδομένα που έχει εξασφαλίσει, αντιστοίχως, και η κυβέρνηση Παπανδρέου, ώστε να υπάρξουν οι δημόσιοι πόροι και να εξυπηρετηθεί το δάνειο με τους νέους όρους του; Ή μήπως φαντάζεται ο κ. Παπανδρέου ότι μειώνοντας το έλλειμμα, επειδή δεν πληρώνει τις υποχρεώσεις του το Δημόσιο στο εσωτερικό και στραγγαλίζοντας την εσωτερική αγορά, θα έχει τη δυνατότητα η χώρα να εξυπηρετήσει και τους νέους, καλύτερους όρους δανεισμού –εφ’ όσον αυτοί εξασφαλιστούν; Εκτός και αν ο κ. Παπανδρέου πιστεύει ότι θα μας επιτρέπουν συνεχείς αναδιαρθρώσεις ή σκέπτεται: «Μετά από μένα ο κατακλυσμός»!!
(Ε.Γ)
 
ONLINE-PRESS © 2013. All Rights Reserved. Powered by Blogger
Top