Ο κυριότερος ίσως παράγων που αυξάνει τις πιθανότητες να οδηγηθεί η κυβέρνηση σε αδιέξοδο είναι η αίσθηση ότι η προσπάθεια είναι μάταιη. Ότι και θα αλλάξουμε και θα βουλιάξουμε. Και θα ματώσουμε και θα πτωχεύσουμε. Η διαρκής, εντός τειχών αλλά και στο διεθνή Τύπο, υπόγεια αλλά και δημόσια συζήτηση για αναδιάρθρωση, σε διάφορες παραλλαγές και εκδοχές, συντηρεί την αβεβαιότητα και την υποψία ότι το παιχνίδι μπορεί να είναι από άνισο μέχρι στημένο. Κανείς δεν ενθουσιάζεται με την ιδέα να υποστεί απώλειες για μια χαμένη μάχη. Και ουδείς διαβεβαιώνει τον κόσμο ότι δεν είναι έτσι. Όπως προαναφέρθηκε, η πρωθυπουργική διαβεβαίωση δεν έχει την βαρύτητα που είχε προ μηνών. Οι Έλληνες είναι διατεθειμένοι να θυσιάσουν «κεκτημένα» -με ή χωρίς εισαγωγικά- για να σωθεί η χώρα. Δεν είναι όμως διατεθειμένοι να γίνουν, αυτοί και τα παιδιά τους, κρέας για τα κανόνια των κερδοσκόπων. Η ακόμη πιο φριχτή υποψία ότι υπάρχει κάποιου είδους συμφωνία της κυβέρνησης με τους μεγάλους ξένους και ντόπιους εργοδότες για να μετατραπούν οι Έλληνες σε Κινέζους της Ευρώπης, αν επιβεβαιωθεί έστω και μόνο στο μυαλό όσων φλερτάρουν μαζί της, θα μπορούσε να σημάνει «ξαφνικό θάνατο» για την κυβέρνηση. Όπως αυτός που ήρθε στους μισθούς.
(του Λάμπρου Καλαρρύτη - Επίκαιρα)

 
ONLINE-PRESS © 2013. All Rights Reserved. Powered by Blogger
Top