Μπαίνουμε στο τελευταίο δεκαήμερο του Οκτωβρίου και οι αναπληρωτές εκπαιδευτικοί που προσελήφθηκαν κατά την πρώτη φάση (9 Σεπτεμβρίου 2010) δεν έχουν δει ακόμη το χρώμα του χρήματος.
Σε οχλήσεις και επικοινωνίες με τα γραφεία και τις διευθύνσεις εκπαίδευσης είτε από τους ίδιους τους αναπληρωτές είτε από τους διευθυντές των σχολείων που υπηρετούν δεν δίνεται καμία συγκεκριμένη απάντηση για το πότε θα πληρωθούν αυτοί οι άνθρωποι.
Είναι άξιο απορίας πώς γίνεται στο τέλος του Αυγούστου να ανακοινώνεται πανηγυρικά από το υπουργείο παιδείας ότι εξασφαλίστηκαν πιστώσεις για 10500 αναπληρωτές και ωρομίσθιους (λίγο μετά την ανακοίνωση της δραστικής μείωσης των μόνιμων διορισμών) και μέχρι σήμερα οι αναπληρωτές να παραμένουν απλήρωτοι;
Σκέφτηκε κανένας καρεκλοκένταυρος του υπουργείου παιδείας ότι η συντριπτική πλειοψηφία αυτών των ανθρώπων απολύθηκαν στις 30 Ιουνίου και για δύο μήνες έπαιρναν μόνο το επίδομα ανεργίας από τον ΟΑΕΔ;
Σκέφτηκε η υπουργός , η αναπληρώτρια υπουργός ή οι δύο υφυπουργοί πώς συντηρούν αυτοί οι άνθρωποι τους εαυτούς τους και τις οικογένειές τους.
Έχει περάσει ποτέ κανένας από τους παραπάνω με δύο μήνες ταμείο ανεργίας και ενάμιση μήνα απλήρωτος;
Υπάρχει φιλότιμο και πολιτική ευθιξία εκ μέρους τους; Διαθέτουν, αυτό που έλεγαν οι παλιοί, «τσίπα» ή όχι;
Μάλλον όχι. Αν διέθεταν έστω και λίγο φιλότιμο δεν θα δέχονταν οι ίδιοι να αμείβονται κανονικά και πολλοί υφιστάμενοί τους να μην έχουν να περάσουν το μήνα και να αναγκάζονται ή να δανειστούν ή να κόψουν από τα απαραίτητα ή και τα δύο.
Αν δεν έχουν χρήματα γιατί μίλαγαν για εγκεκριμένες πιστώσεις; Πότε έλεγαν αλήθεια; Τότε ή τώρα;
Αν δεν έχουν χρήματα ας δώσουν στους ανθρώπους αυτούς μια βεβαίωση με το ποσό που τους οφείλει το κράτος με την οποία θα μπορούν να πάνε να πληρώσουν τη ΔΕΗ, τον ΟΤΕ, την εταιρεία ύδρευσης, το σούπερ μάρκετ , το πετρέλαιο θέρμανσης , τη βενζίνη, τα ρούχα, το ψωμί και ότι άλλο χρειάζονται οι ίδιοι και τα παιδιά τους.
Την αξιοπρέπεια όμως αυτών των ανθρώπων πώς θα την αποκαταστήσουν; Πόσα ψυχικά αποθέματα πρέπει να έχουν αυτοί οι άνθρωποι ώστε να περισσέψει ψυχή για να δώσουν στους μαθητές τους μπαίνοντας στις αίθουσες;
Αλλά είπαμε, εκείνοι δεν έχουν μυρίσει ποτέ τον αέρα σχολικής αίθουσας. Πάνε στα σχολεία όταν είναι να κόψουν κορδέλες εγκαινίων παρουσία των καναλιών ή όταν πλησιάζει προεκλογική περίοδος. Το υπόλοιπο χρονικό διάστημα στέλνουν εισαγγελείς και αστυνομία.
Ένα είναι σίγουρο. Χωρίς χρήματα μπορούμε ίσως να αντέξουμε αρκετές μέρες, χωρίς αξιοπρέπεια ούτε μία στιγμή και όλοι αισθανόμαστε ότι η αξιοπρέπειά μας έχει λιγοστέψει επικίνδυνα.
(Χρήστος Κυργιάκης -alfavita.gr)
 
ONLINE-PRESS © 2013. All Rights Reserved. Powered by Blogger
Top