Δεν έχει καν το δικαίωμα ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου να εγκαταλείψει, μετά τη ΔΕΘ, για 12–15 περίπου ημέρες τη χώρα. Τόσο γιατί αρκετά ξεκουράσθηκαν ο ίδιος και οι επιτελείς του μέσα στο τελευταίο τρίμηνο, όσο γιατί –όπως θα το δείξει ο ανασχηματισμός– ήταν και παραμένει μείζον το πρόβλημα συντονισμού, παραγωγικότητας, απόδοσης της κυβέρνησης.
Μια τέτοια απουσία για «διεθνείς επαφές» θα ήταν καθαρή πρόκληση προς τον Ελληνικό Λαό. Δεν ψήφισε ούτε έναν πρωθυπουργό αδρανή στο τέλος (Κ. Καραμανλής) ούτε εξαρχής περιφερόμενο.
* Πολύ περισσότερο όταν ο πρωθυπουργός έχει σκοπό να ταξιδέψει πάλι στις 2–4 Οκτωβρίου για τη συμπλήρωση 20 χρόνων από την επανένωση της Γερμανίας και τη βράβευσή του από τον επικεφαλής της Γερμανικής Κεντρικής Τράπεζας.
Αυτά τα τρία ταξίδια των 12–15 ημερών (με πιθανή μια ημέρα επιστροφής στην Αθήνα ενδιαμέσως) αφορούν ταξίδια στο Οσλο της Σουηδίας (για κάποιο διεθνές συνέδριο περί απασχόλησης!!!), τις Βρυξέλλες για τη Σύνοδο Κορυφής και για τις ΗΠΑ με «σημαντικές διεθνείς επαφές», λέει, σε Νέα Υόρκη και Ουάσιγκτον. Πόσο σημαντικές; Για τη χώρα, αμφιβάλλω. Οπως και για τον ίδιο τον πρωθυπουργό τελικά.
Τι νόημα τελικά, τι όφελος έχει μια ακόμη συνάντηση με τον κ. Γκρουέφσκι, τον πρωθυπουργό των Σκοπίων; Ακόμα με τον Παλαιστίνιο πρόεδρο και τον Ισραηλινό πρωθυπουργό; Ακόμα και διάφορους αξιωματούχους του ΟΗΕ ή και τον πρόεδρο της Τουρκίας Αμπντουλάχ Γκιουλ; Δεν νομίζω ότι προωθούν, έστω σοβαρά, τα προβλήματα της χώρας ή των διμερών σχέσεών μας αυτές οι κοσμικές επαφές του πρωθυπουργού. Βλάπτουν; Ναι, ασφαλώς, αυτές οι παρατεταμένες απουσίες προκαλούν τα (μετρήσιμα και στις δημοσκοπήσεις) αισθήματα αποσυντονισμού και παραλυσίας.
Αισθήματα εγκατάλειψης του πραγματικού έργου της κυβέρνησης από τον πρωθυπουργό, της ανόρθωσης της διεθνούς εικόνας της χώρας με βάση συγκεκριμένο έργο και αποτελέσματα. Κατά συνέπεια οι επαφές εσωτερικού, η πυκνή παρουσία και δουλειά στο Μαξίμου δεν είναι απλώς εξίσου σοβαρό έργο με τις «διεθνείς επαφές», αλλά σπουδαιότερο. Σημαντικότερο.
Το καθήκον του πρωθυπουργού δεν είναι ούτε ο γυάλινος πύργος και η αμηχανία, όπως δεν είναι τα ταξίδια, οι κουστωδίες και η αρνητική εξωστρέφεια.
Το προφίλ του πρωθυπουργού αρχίζει να έχει κάποιες αμυχές ως «ταξιδιώτης – επισκέπτης στην Ελλάδα». Θα προκαλέσει σοβαρά ρήγματα όμως αν επιμείνει στην ίδια τακτική των δεκαήμερων απουσιών της άνοιξης και του καλοκαιριού. Δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια ανοχής.
(του Μιχάλη Δημητρίου - Αδέσμευτος Τύπος)


 
ONLINE-PRESS © 2013. All Rights Reserved. Powered by Blogger
Top