Φτωχότερος είναι ο πολιτισμός των Ιωαννίνων, καθώς η πόλη μετρά μια σημαντική απώλεια. Αυτή του γλυπτη και δημιουργού του Μουσείου Κέρινων Ομοιωμάτων στο Μπιζάνι, Παύλου Βρέλλη, ο οπόιος χθες άφησε στην ηλικία των 87 ετών την τελευταία του πνοή στο νοσοκομείο που νοσηλευόταν το τελευταίο διάστημα. Ο Παύλος Βρέλης αντιμετώπιζε τα τελευταία χρόνια σοβαρά προβλήματα υγείας, που δεν του επέτρεπαν να συνεχίσει το δημιουργικό του έργο, αλλά και να βρίσκεται στο χώρο του Μουσείου για να ξεναγεί ο ίδιος τους επισκέπτες, όπως συνήθιζε παλιότερα.
Ο Παύλος Βρέλλης γεννήθηκε στα Γιάννενα, στις 25 Μάρτη του 1923. Σπούδασε στη Ζωσιμαία Παιδαγωγική Ακαδημία, και στο τμήμα γλυπτικής της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών (1949 - 1954), με πρακτικό και θεωρητικό πτυχίο. Παρακολούθησε μαθήματα τέχνης και τεχνικής της χαλκογλυπτικής στη Φλωρεντία, και ψηφοθεσίας στη Ραβέννα.
Ως γλύπτης και συντηρητής, δούλεψε στο Μουσείο Ακρόπολης και στο Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών, οργάνωσε το τμήμα αναπαραγωγής κλασικών έργων (με δύο δικά μου διπλώματα ευρεσιτεχνίας).
Έλαβε μέρος σε ομαδικές εκθέσεις στο εσωτερικό και εξωτερικό. Σε ατομική του έκθεση (Λονδίνο 1972) παρουσίασε τη δουλειά μου με θέμα "Αναμνήσεις από την Τανάγρα" και "κινητική γλυπτική". Έργα του (προτομές και συνθέσεις) υπάρχουν σε ιδιωτικές συλλογές της Ελλάδας και του εξωτερικού, καθώς και στην Πινακοθήκη Ιωαννίνων. Έργα του δε (από πέτρα και μάρμαρο) υπάρχουν στο λεκανοπέδιο των Ιωαννίνων.
Το 1960, δημιούργησε (και διατήρησε μέχρι το 1980) στους Μουζακαίους, μονάδα αναπαραγωγής κεραμικών προτομών των μεγαλύτερων προσωπικοτήτων της αρχαίας Ελλάδας - Περικλή, Ασπασίας, Αλέξανδρου, Σοφοκλή, Ευριπίδη, Αισχύλου, Θουκυδίδη, Σωκράτη, Ιπποκράτη, Σαπφούς, ... Για τα 50 ξεχωριστά μοντέλα που φιλοτέχνησε - για τον παραπάνω σκοπό - συμβουλεύτηκε τα αντίστοιχα κλασικά εκθέματα των Μουσείων της Ελλάδας και του εξωτερικού. Μελέτησε ιδιαίτερα τη λαϊκή τέχνη, την παράδοση και την αρχιτεκτονική της Ηπείρου. Από το 1973 - 1981, έκανε στους Μουζακαίους το "Μουσείο Προεπανάστασης 1611 - 1821" (με κέρινα ομοιώματα), ενώ υπηρετούσε ως καθηγητής Τεχνικών (από το 1958) στα Γιάννενα, ή ήταν αποσπασμένος (1971 - 1977) στην έδρα της Ιστορίας της Τέχνης του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, όπου δίδασκε τα Σύγχρονα Ρεύματα Τέχνης. Μέχρι τότε κυκλοφόρησε πέντε ποιητικές συλλογές και τον οδηγό εκείνου του Μουσείου.
Όταν συνταξιοδοτήθηκε, με το βαθμό του γυμνασιάρχη (1981), έψαξε για μεγαλύτερο (απ' αυτό των Μουζακαίων) χώρο, προκειμένου να δημιουργήσει νέο - μεγαλύτερο - μουσείο με κέρινα ομοιώματα. Βρήκε και αγόρασε 17 στρέμματα στη θέση Πλαγούλια - Καταβόθρα της κοινότητας Μπιζανίου, το Φλεβάρη του 1983.
Έκανε σύναξη ηρώων, σε κτίριο αστικής φρουριακής αρχιτεκτονικής της ενδοχώρας της Ηπείρου του 18ου αιώνα. Δούλεψε ως αρχιτέκτονας και ως κτίστης, ως τεχνίτης και ειδικευμένος εργάτης, ως εργολάβος και ιδιοκτήτης, ως ιστορικός και ως ερευνητής, ως γλύπτης και ζωγράφος, ως λαοδόμος και πολεοδόμος, ως ενδυματολόγος, ... , ως υμνητής της Ελληνικής ψυχής.
Με 36 διαδεχόμενες γλυπτικές συνθέσεις και με 150 κέρινα ομοιώματα σε φυσικό μέγεθος, μέσα σε όγκο 2.500 κυβικών μέτρων, κατάφερε την προσέγγιση 2.500 χρόνων Ελληνικού Πνεύματος.
Για το έργο του, δόθηκαν τιμητικές διακρίσεις από: Πανηπειρωτική Συνομοσπονδία Ελλάδας (1981), Ιστορική και Εθνολογική Εταιρεία Ελλάδας (1982), Φυσιολατρικό Σύνδεσμο Πατρών (1984), Τοπική Ένωση Δήμων και Κοινοτήτων (1991), Δήμο Ιωαννιτών (1992), Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων (1992), Σύλλογο Ιωαννιτών Άγιος Γεώργιος (1992), Ροταριανό Όμιλο Ιωαννίνων (1993), VIIIη Μεραρχία (1993), Αναπτυξιακό Σύνδεσμο 13ης Γεωργ. Ενότητας Νομού Ιωαννίνων (1993).
Στις τιμητικές επίσης διακρίσεις πρέπει να συμπεριληφθεί και η απόφαση - παλιών μαθητών και φίλων του - για ίδρυση (1987) συλλόγου με την επωνυμία «Φίλοι του Μουσείου Παύλου Βρέλλη», η συμβολή του οποίου υπήρξε ουσιαστική στο δύσκολο δρόμο της δημιουργίας του έργου του.
Η κηδεία του θα γίνει σήμερα, ενώ το μουσείο θα παραμείνει κλειστό.

 
ONLINE-PRESS © 2013. All Rights Reserved. Powered by Blogger
Top