Ένας θόρυβος σκίζει τους ουρανούς της Ευρώπης. Δεν είναι τα αεροπλάνα που όλα μαζί φουλάρουν τους κινητήρες και πετούν σαν σμήνος. Δεν είναι ούτε το ηφαίστειο της Ισλανδίας που καλεί τον άνθρωπο να επιστρέψει στα μεγέθη που του αναλογούν, μήτε τα πουλιά που φωνάζουν για την άνοιξη. Είναι το καλσόν που σκίζει η ελληνική κυβέρνηση όταν λέει ότι βάζει κόκκινες γραμμές και σκοπεύει να διαπραγματευτεί για τους όρους του μηχανισμού στήριξης. Και μου θυμίζει κάτι κυρίες της μέσης ηλικίας που ζητούν διαζύγιο, αλλά μόλις δεχθούν το τηλεφώνημα από τον δικηγόρο του συζύγου παριστάνουν πως δεν έχουν σήμα και εκδηλώνουν όλη την καλή διάθεση να το ξανασυζητήσουν. Έχω θυμώσει. Υποθέτω το ίδιο ισχύει και για σας. Στην Κίνα τους εκτελούν, στην Ισλανδία τους δικάζουν, εδώ τους ψηφίζουμε...
Θυμίζω ότι στην αρχή χρησιμοποιούσαμε το ΔΝΤ ως απειλή προς την Ευρώπη. Τους λέγαμε ότι θα φέρουμε το ΔΝΤ στην Ευρωζώνη γι' αυτό καλό είναι να ξηλωθούν. Τελικώς μας απάντησαν πως ούτε ξηλώνονται, αλλά δεν κάνουν βήμα χωρίς το ΔΝΤ. Και όχι μόνο αυτό: Φτάσαμε τελικά να μας δίνουν ακριβό χρήμα και να φέρνουν, θέλουμε δεν θέλουμε, το ΔΝΤ μέσα στο σπίτι μας. Και για να ξαναγυρίσω στο παράδειγμα της γκόμενας, ελπίζω ο Γιώργος να μην τους αρχίσει κάτι αντίστοιχο του τύπου: «Θα αυτοκτονήσω, θα κοπώ, θα βγω στους δρόμους σαν τρελή να τρέξω». Φοβούμαι ότι θα τα πάρουν στα σοβαρά και θα του ζητήσουν να το υλοποιήσει. Μη σας φαίνονται υπερβολικές οι λέξεις. Εκεί είμαστε. Στην κατάστασή μας είναι εξαιρετικά εύκολο να πάρουν τραγούδια της Βίσση και να τα προσαρμόσουν σε πολιτικές ομιλίες. Επί της ουσίας δεν λέμε και κάτι διαφορετικό.
(Το Παρόν)

 
ONLINE-PRESS © 2013. All Rights Reserved. Powered by Blogger
Top