(Tης Eλενης Mπιστικα στην Καθημερινή)
Η κορυφή του παγόβουνου διακρινόταν, γωνία Ηρώδου Αττικού και Βασιλέως Γεωργίου, έναντι Εθνικού Κήπου και, παρ' όλο τον ανοιξιάτικο ήλιο, δεν έλεγε να λιώσει. «Κάπως έτσι θα αισθάνονταν όσοι ήταν παρόντες στην καταβύθιση του «Τιτανικού»» ήταν μια απόπειρα για να αλαφρωθεί το βαρύ κλίμα στο πλήθος των πολιτικών συντακτών που περίμεναν έξω στο πεζοδρόμιο τον πρωθυπουργό κ. Γιώργο Παπανδρέου να βγει από το Μέγαρο Μαξίμου, που ήταν περικυκλωμένο από τους συνταξιούχους. Λευκά μαλλιά, κουρασμένα πρόσωπα και μια λευκή ντουντούκα να εκφράζει στεντόρεια το παράπονό τους. «Εμείς είμαστε τα θεμέλια του πλούτου της χώρας», «εμείς δουλεύαμε και τα λεφτά έκαναν φτερά, γιατί άλλοι έκλεβαν». Και συνθήματα «Κάτω τα χέρια από τους συνταξιούχους», «Οχι πάγωμα στις συντάξεις πείνας». Λίγο πριν είχαν αντιμετωπιστεί, στην προσπάθειά τους να μπουν μέσα στο Μέγαρο Μαξίμου, από τα ΜΑΤ με προτεταμένες τις ασπίδες. «Εμείς φυλάξαμε τις Θερμοπύλες του εργατικού δυναμικού της χώρας», η δική τους «ασπίδα». Και τα ένστολα νέα παιδιά, αγόρια και κορίτσια που κρατούσαν τις ασπίδες, είχαν λυπημένα πρόσωπα. Εβλεπαν απέναντι τους δικούς τους παππούδες και γιαγιάδες να διεκδικούν τα δικαιώματά τους, γιατί κανένα από τα παιδιά αυτά, που μόλις θα είχαν τελειώσει τη Σχολή, δεν προέρχεται από πλούσιες οικογένειες, ούτε πήγε στο Χάρβαρντ και στο Κέμπριτζ. Από το Δημόσιο της επαρχίας, στους δρόμους των Εξαρχείων βρέθηκαν να προστατεύουν Ελληνες και αλλοδαπούς, να υψώνουν τις ασπίδες σε διαδηλωτές και να στοιχίζουν πορείες διαμαρτυρίας, αυτά τα χθεσινά παιδιά της επαρχιακής γειτονιάς και της υπαίθρου...



 
ONLINE-PRESS © 2013. All Rights Reserved. Powered by Blogger
Top