Είναι, ασφαλώς, σκληρότατη ειρωνεία ότι η τύχη μας κρίνεται στις Βρυξέλλες την 25η Μαρτίου, ημέρα της επετείου της Παλιγγενεσίας. Ωστόσο, διαισθάνομαι μια προσπάθεια της κυβέρνησης να μετατρέψει την ειρωνεία σε υποψία απειλής. Επί παραδείγματι, στις χθεσινές δηλώσεις του ο πρωθυπουργός υπαινίχθηκε κάτι σχετικό. Αφού είπε ότι η Ελλάδα τήρησε τις δεσμεύσεις της για τη λήψη δραστικών μέτρων, πρόσθεσε: «Η άλλη πλευρά της συμφωνίας είναι η αποφασιστικότητα της Ευρώπης να στηρίξει την Ευρωζώνη, όχι απλά την Ελλάδα, αλλά την Ευρωζώνη, γιατί είμαστε μέλος μιας οικονομικής οικογένειας. Γι' αυτό λέω ότι είναι η ώρα της Ευρώπης. Και αυτή την πρόκληση θα τη συζητήσουμε σε λίγες μέρες και μάλιστα σε μια σημαδιακή για την Ελλάδα μέρα, γιατί είναι και εθνική γιορτή».
Αν η διαίσθησή μου ευσταθεί, προσπαθώ να καταλάβω τι μπορεί να σημαίνει η έμμεση απειλή. Θα αποχωρήσουμε από την Ευρωζώνη με ένα ταρατατζούμ; Θα ενταχθούμε στην Ενωση Αφρικανικών Κρατών; (Αν υπάρχει...) Θα κηρύξουμε «πανευρωπαϊκό ανένδοτο αγώνα», που έλεγε και ο Γιάννης Ραγκούσης; Θα τους στείλουμε τον Ανθιμο να τους συνετίσει; Ολα αυτά θυμίζουν το ανέκδοτο με τον απελπισμένο σύζυγο, που απειλούσε τη γυναίκα του ότι θα αυτοευνουχισθεί...
(Tου Στέφανου Kασιματη στην Κυριακάτικη Καθημερινή)



 
ONLINE-PRESS © 2013. All Rights Reserved. Powered by Blogger
Top