(της Μαριάνας Πυργιώτη στην εφημερίδα Μακεδονία)

Θυμάστε φυσικά την επίκληση, από τον Γιώργο Παπανδρέου, της ιστορικής φράσης της Ρόζας Λούξεμπουργκ “Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα”, που τον Μάιο του 2009 είχε δημιουργήσει σάλο!
Με δεδομένη τη σημερινή πορεία της χώρας, εύκολα μπορεί κανείς να επικαιροποιήσει και να παραφράσει το πρωθυπουργικό “τσιτάτο” αφαιρώντας απλά τη διάζευξη. Όχι, δεν εννοώ ότι ο Γ. Παπανδρέου είχε στο μυαλό του να μας βγάλει από την κρίση μαστιγώνοντας τα ήδη μισοπεθαμένα άλογα που σέρνουν το κάρο -μισθωτούς, συνταξιούχους και ειλικρινείς φορολογουμένους όλων των επαγγελμάτων-, ούτε ότι δεν πίστευε στα όσα έλεγε με τόση ευκολία τότε. Εννοώ ότι όταν σήμερα λέει σε όλους τους τόνους προς τους αξιότιμους ευρωπαίους εταίρους μας “θα κάνουμε ό,τι μας πείτε”, πρέπει να εξηγήσει και σε εμάς σε ποιον πλανήτη ζούσε πριν αναλάβει την πρωθυπουργία. Στον πλανήτη της Πράσινης Ανάπτυξης έχοντας συμμάχους τους Οικολόγους; (Πράσινους… και σκέτους). Πριν αναλάβει, δεν είχε ενημερωθεί από τον διοικητή της ΤτΕ Γ. Προβόπουλο για το έλλειμμα; Δεν είχε μελετήσει μαζί με το επιτελείο του τα μη αλλοιωθέντα στοιχεία, όπως το ύψος του δανεισμού της χώρας και σε απόλυτα νούμερα και σε ποσοστό του ΑΕΠ; Δεν γνώριζε τι είδους δημιουργική λογιστική αποκαλύφθηκε το 2004 με την απογραφή του Γ. Αλογοσκούφη -καλώς ή κακώς είναι ένα άλλο θέμα- ή τι είχε οργανώσει η κυβέρνηση Σημίτη και το 2000 και το 2001 με την Goldman Sachs για να μαγειρέψουμε κάπως τα στοιχεία, να μπούμε στην ΟΝΕ και να πληρώσουμε τους Ολυμπιακούς που έρχονταν; Αν στʼ αλήθεια δεν τα γνώριζε τότε, ζήτω που καήκαμε όλοι μαζί! Αλλά επειδή κάτι τέτοιο είναι απίθανο, η επικρατέστερη εκδοχή είναι ότι πίστευε πως με το διεθνές του κύρος, τη στήριξη των ευρωπαίων σοσιαλιστών και τον Θεό της Ελλάδας στο πλευρό του θα περάσει τον κάβο. Γιʼ αυτό και στην αρχή της διακυβέρνησής του δεν πήρε τα πρώτα σωστά σκληρά μέτρα. Γιʼ αυτό και αναλώθηκε σε ένα τρίμηνο καταιγιστικού αφορισμού των πεπραγμένων της ΝΔ στην οικονομία όχι μόνο εντός αλλά και... εκτός συνόρων, λες και νοιαζόταν κανείς εκ των ισχυρών εταίρων μας για τις ευθύνες του “κακού” Καραμανλή! Επί τρεις μήνες ο πρωθυπουργός αντί να κυβερνήσει, να πιάσει τον ταύρο από τα κέρατα και να δώσει τη μάχη -όχι για να την κερδίσει, αλλά για να δείξει σε εταίρους και αγορές ότι αυτός τουλάχιστον ξέρει πού πατάει και πού βρίσκεται-, προτίμησε την… “ηλεκτρονική διαβούλευση” και άφηνε τα δύσκολα στα χέρια των Βρυξελλών, για να αποφύγει το πολιτικό κόστος. Τώρα και το κόστος παίρνει, και άλλοι θα αποφασίζουν -λάθος πολλές φορές- για μας, και δικαίωσε τον Σαρτρ που είχε γράψει: “Μπορούν να υπάρξουν πολλοί βαρβαρισμοί και πολλοί σοσιαλισμοί. Μπορεί να υπάρξει ακόμα και ένας βάρβαρος σοσιαλισμός”.



2 σχόλια :

KEFALLONITHS είπε... 17 Φεβρουαρίου 2010 - 4:45 μ.μ.

Πως είναι δυνατόν όλα αυτά που αναφέρονται στο άρθρο της κ.Πυργιώτη να μην τα γνώριζε τουλάχιστον το 45% των Ελλήνων , που ανέθεσαν την διακυβέρνηση της χώρας στο ΠΑΣΟΚ;Γιατί αν δεν τα γνώριζαν, ζήτω που καήκαμε όλοι μαζί ,όπως λέει και η αρθρογράφος.Το θέμα είναι , εμείς οι λοιποί που και τα γνωρίζαμε και που δεν επιλέξαμε Γιωργάκη, μιας και ούτε στιγμή δεν πιστεύσαμε ότι μπορεί να γίνει Γιώργος,πολύ δε περισσότερο ΓΕΩΡΓΙΟΣ, τι φταίμε;

Ανώνυμος είπε... 17 Φεβρουαρίου 2010 - 11:12 μ.μ.

apo pote egine h pirgoth aneksartith dimosiografos kai den to iksera????

tha mas pei afth gia ton papandreou?
pia einai h kyria????

nikos_ngr

 
ONLINE-PRESS © 2013. All Rights Reserved. Powered by Blogger
Top