Διαβάζουμε στα Νέα : Μουρμούρα… γερμανικού μοντέλου
ΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ ότι ο εκλεγμένος βουλευτής θα είναι περίπου ισόβαθμος με έναν δήμαρχο και με πολύ λιγότερες αρμοδιότητες.
Είναι αυτό που γραφτηκε εδώ πριν 3 μήνες : Ένα άλλο θέμα είναι ότι αν συμβούν αυτά τα δυο μαζί, θα υποβαθμιστεί ο ρόλος του Βουλευτή. Ο Βουλευτής της μικρής εκλογικής περιφέρειας των 60.000 ψήφων θα έχει λιγότερη δύναμη σε σύγκριση με τον πανίσχυρο Αιρετό περιφερειάρχη ή τον Δήμαρχο της περιοχής του, οι οποίοι προφανώς θα έχουν πολλές χιλιάδες ψήφους περισσότερες. Ο βουλευτής τυπικά θα γίνει κάτι σαν τον παλιό κοινοτάρχη του «Πέρα Μαχαλά».

Σχόλιο: Ας δούμε τι μπορεί να πάει λάθος.

Στην Ελλάδα της κληρονομικής Δημοκρατίας είναι πολύ πιθανόν να δημιουργηθουν τοπικά τζάκια κοτζαμπάσηδων- αρχόντων της πολιτικής. Επιπλέον πολύ πιθανό να διχάζεται η βάση κάθε κόμματος κάθε τρείς και λίγο γύρω από πρόσωπα.
Αν υποθέσουμε ότι γίνονται τοπικές εσωκομματικές εκλογες γύρω από προσωπα, εκτιμώ ότι εκεί θα γινεται το μεγάλο μακελειό και ουδείς θα μπορεί να απαγορεύσει στο ηττημένο να κατεβεί αυτόνομος.
Εναλακτικά αν ο πρόεδρος αποφασίζει εκ του μακρώθεν για το χρίσμα σε κάθε πόλη, θα δημιουργεί μια ιδιόκτητη βουλή ή κοινοβουλευτική ομάδα. Πάλι όμως θα έχουμε ανταρσίες και μάλιστα πολλές ενώ δημοκρατικά ένα τέτοιο δικαίωμα είναι αδιανόητο καθώς φλερτάρει με την απολυταρχία.
Για να λυθεί αυτό το θέμα -και η σχετική καχυποψία- θα προτείνει κάποιος, η αρμοδιότητα ανάδειξης υποψηφίων και κατάρτησης της λίστας να αφαιρεθεί ως αρμοδιότητα από όλα τα όργανα (τοπικά ή κεντρικά) και τον πρόεδρο και να απευθυνθούμε στην συνολική εκλογική βάση κάθε περιοχής και όχι μόνο στην κομματικη βάση.
Αυτό σημαίνει προκριματικές εκλογές παντού όπου όλοι οι υποψήφιοι θα εκτίθονται για να πάρουν το χρίσμα κάθε κόμματος ή εναλακτικά
κοινή λίστα όλων των κομμάτων από όπου θα προκύπτουν οι δύο πρώτοι ή ο πρώτος με απόλυτη πλεοψηφία. Αυτό σημαίνει εκλογές δύο γύρων όπως στις δημοτικές από όπου θα βγαίνει ο βουλευτής με απόλυτη πλειοψηφία. Αλλώστε οι μονοεδρικές επιβάλλουν εκ των πραγμάτων την απόλυτη πλειοψηφία καθώς δεν φαντάζομαι να θεωρεί κανείς ότι η εκλογική περιφέρεια εκπροσωπείτε επαρκώς στην βουλή από βουλευτή σχετικής πλειοψηφίας.
Το θέμα ακόμη γίνεται δαπανηρό για τον υποψήφιο και κάθιστά τα τοπικά ΜΜΕ ικανά να επιβάλουν τον εκλεκτό τους.
Η πιθανότητα εκλογων δύο γύρων κουτσουρεύει την εκλογική δύναμη των μικρών κομμάτων και ίσως οδηγεί σε εξ ορισμού κατάργηση του ορίου του 3% για είσοδο στην βουλή. Αυτό με την σειρά του κάνει την κάθε εκλογική περιφέρεια ικανή να ιδρύσει κόμμα και να εκλέξει βουλευτή. Αυτό με την σειρά του κάνει την βουλή πληθωρικά πολυκομματική που θα παράγει αδύναμες κυβερνήσεις. Και πως θα εκλέγουμε πρόεδρο της Δημοκρατίας;
Βεβαίως δηλώνεται επισήμως παντού ότι: «Όποιος δεν θέλει τον νέο εκλογικό νόμο είναι σαν να μη θέλει την αυτονομία της πολιτικής», εξηγούσε κορυφαίος παράγων της κυβέρνησης, επιχειρώντας να περιγράψει την αποφασιστικότητα του Πρωθυπουργού στην καθιέρωσή του.
Για την κυβέρνηση η ψήφιση του εκλογικού νόμου είναι θέμα αρχής και ο μοναδικός δρόμος για την αυτονομία της πολιτικής, όπως αναφέρουν κυβερνητικοί παράγοντες. Οι ίδιοι εξηγούν πως η κυβέρνηση θα είναι ανοιχτή σε ενδεχόμενες παρατηρήσεις που θα υπάρξουν και υπενθυμίζουν ότι όσοι από το ΠΑΣΟΚ είχαν ενστάσεις θα έπρεπε να τις υποβάλουν όταν το ΠΑΣΟΚ από τη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης παρουσίαζε το πρόγραμμά του, το οποίο περιελάμβανε την υιοθέτηση του γερμανικού μοντέλου.
Εντάξει σύντροφοι ο Γιώργος το θέλει και έλαχιστοι μίλησαν τότε γιατι μαλλόν κανείς δεν το πήρε στα σοβαρά, Άλλά μήπως πάλι αυτοσχεδιάζουμε; Μήπως τελικά μιλάμε για το πολίτευμα;
Ας μην μας διαφέυγει ότι το γερμανικό μοντέλο έχει τοπικές βουλες και καγκελάριο. Δεν εχει πρωθυπουργό και πρόεδρο της Δημοκρατίας.
(papaioannou)



 
ONLINE-PRESS © 2013. All Rights Reserved. Powered by Blogger
Top