(άρθρο του Παναγιώτη Αν. Μαχαίρα, Πολιτικού Επιστήμονα)
Η πορεία προς το συνέδριο και τη διαδικασία άμεσης εκλογής της νέας ηγεσίας από τη λαϊκή της βάση, αποτελεί για τη Νέα Δημοκρατία, μια μεγάλη και μοναδική ευκαιρία. Να τεθούν, επί τέλους, επί τάπητος και να συζητηθούν διεξοδικά ζητήματα ουσίας που αφορούν την ιδεολογική της φυσιογνωμία, την πολιτική της λειτουργία και την οργανωτική της συγκρότηση. Και μέσα από το διάλογο που θα διεξαχθεί, να διαμορφωθούν οι ευρύτερες δυνατές συγκλίσεις για την υιοθέτηση των λύσεων εκείνων που θα επιτρέψουν στο κόμμα να ανακτήσει την πρωτοβουλία των πολιτικών κινήσεων και να δημιουργήσει μια νέα σχέση εμπιστοσύνης με τους πολίτες.
Δυστυχώς, τα μέχρι στιγμής «δείγματα γραφής», από τη διεξαγόμενη εσωκομματική συζήτηση στη Νέα Δημοκρατία, δεν είναι ενθαρρυντικά. Απουσιάζει κατʼ αρχήν μια δομημένη διαδικασία διαλόγου στο εσωτερικό της. Με αποτέλεσμα, η όποια συζήτηση να διεξάγεται κυρίως στα «τηλε-παράθυρα» και τις ραδιοφωνικές συχνότητες, με όλες τις παρενέργειες μιας τέτοιας επιλογής. Κατά δεύτερον, ο σχετικός διάλογος, όσο και όπως γίνεται, είναι αφυδατωμένος από ουσιαστικό πολιτικό και ιδεολογικό περιεχόμενο. Περιορίζεται σε φλύαρους διαξιφισμούς περί τα διαδικαστικά,περιστρέφεται σε άγονες αναφορές για το «καταλληλότερο» πρόσωπο για την ηγεσία του κόμματος και εξαντλείται σε εντυπωσιοθηρικά πυροτεχνήματα γύρω από τα οργανωτικά, που εκτοξεύονται χωρίς μελέτη των προτεινόμενων λύσεων. Κατά τρίτον, και χειρότερο, η όλη συζήτηση μοιάζει να τελεί υπό την «αδιόρατη» σύμβαση της προεξοφλητικής αποδοχής όλων σχεδόν των συμμετεχόντων, ότι όσα λέγονται έχουν εν τέλει μικρή σημασία, καθώς θεωρείται «αυτονόητο» ότι τις κρίσιμες επιλογές για τα ιδεολογικά, τα οργανωτικά και τα προβλήματα πολιτικής λειτουργίας του κόμματος, θα τις κάνει «εν λευκώ» η νέα ηγεσία που θα αναδειχθεί μετά τις εσωκομματικές εκλογές. Μοιραίο επακόλουθο όλων αυτών, είναι η όλη συζήτηση να απειλείται με εκτροχιασμό από αυτό που θα έπρεπε να αποτελεί το κύριο αντικείμενό της. Και η Νέα Δημοκρατία να κινδυνεύει να απωλέσει μια μοναδική ευκαιρία για να επιλύσει κρίσιμα προβλήματά της. Εν τούτοις, η ιστορική αυτή ευκαιρία για τη Νέα Δημοκρατία, δεν πρέπει να χαθεί. Υπάρχουν ακόμη τα περιθώρια επανεγκοίτωσης της σχετικής συζήτησης στα ζητήματα ουσίας. Και εξακολουθούν, ακόμη, να είναι ανοιχτές όλες οι δυνατότητες προκειμένου να ληφθούν οι αναγκαίες αποφάσεις, που θα επιτρέψουν στο κόμμα να χαράξει μια νέα προοπτική. Αρκεί, βεβαίως, όλοι οι εμπλεκόμενοι στο εσωκομματικό γίγνεσθαι να συνειδητοποιήσουν την κρισιμότητα των περιστάσεων. Και αιρόμενοι πάνω από προσωπικούς μικροϋπολογισμούς και φατριαστικές υστεροβουλίες, να παραδεχθούν ότι η «επόμενη ημέρα» για το κόμμα, ή θα υπάρξει με μια Νέα Δημοκρατία με ξεκάθαρο ιδεολογικό στίγμα, σύγχρονη οργάνωση και δημοκρατική εσωκομματική λειτουργία, που θα της προσδώσουν την αξιοπιστία που χρειάζεται για να διεκδικήσει ξανά με αξιώσεις την ευθύνη για τη διακυβέρνηση του τόπου, ή δεν θα υπάρξει ποτέ.
Με βάση,λοιπόν, τα όσα προπαρατέθηκαν, τα θεμελιώδη προαπαιτούμενα για να μπορέσει η Νέα Δημοκρατία να χαράξει τη νέα προοπτική, που θα της προσδώσει βάσιμα τη δυνατότητα να προσδοκά ότι θα εκφράσει ξανά στο ορατό μέλλον την ελπίδα της πλειοψηφίας του λαού για μια πραγματικά νέα εποχή, που τόσο ζωτική ανάγκη έχει η Ελλάδα προκειμένου να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις που βρίσκονται μπροστά της, μπορούν να κωδικοποιηθούν συνοπτικά στα ακόλουθα σημεία......

1. Επαναεπιβεβαίωση της Κεντρο-Δεξιάς φυσιογνωμίας του κόμματος με άξονες τον πατριωτικό, κοινωνικό και φιλελεύθερο-δημοκρατικό χαρακτήρα του. Ο Κοινωνικός Φιλελευθερισμός με την πίστη στο αδιάσπαστο ζεύγμα ελευθερίας και αλληλεγγύης, την κατάφαση στην κοινωνική οικονομία της αγοράς, τη δέσμευση για την εξασφάλιση της αειφορίας του περιβάλλοντος, την προσήλωση στην ιδέα του Έθνους και τις σύστοιχες προς αυτήν αξίες, τον αταλάντευτο Ευρωπαϊκό προσανατολισμό και την αδιαπραγμάτευτη θέση υπέρ των θεσμών της ανοιχτής και
δημοκρατικής κοινωνίας, μπορεί νʼ ανταποκριθεί κατά τρόπο σύγχρονο και αξιόπιστο σʼ αυτή την απαίτηση. Και να δώσει τη δυνατότητα στη Νέα Δημοκρατία, με ξεκάθαρο το ιδεολογικό της πρόταγμα, να αναδείξει την πολυσυλλεκτικότητά της και να οικοδομήσει επί τη βάση σαφών αρχών, τις κοινωνικές συμμαχίες που θα απαρτίσουν τη νέα πολιτική και κοινωνική πλειοψηφία του αύριο.
2. Διασφάλιση της εσωκομματικής δημοκρατίας σε όλα τα επίπεδα λειτουργίας και σε όλες τις διαδικασίες λήψης αποφάσεων του κόμματος. Με σαφείς κανόνες και ξεκάθαρες καταστατικές πρόνοιες, που δεν θα επιτρέπουν «δημιουργικές» προσαρμογές και «παραθυράκια». Αλλά που θα επιβάλουν, επί ποινή ακυρώσεως των όποιων αποφάσεων οργάνων ή εκλογικών διαδικασιών, την ευλαβική τήρηση της δημοκρατικής αρχής. Και που θα επιτάσσουν, επί ποινή εκπτώσεως από τα κομματικά αξιώματα προσώπων ή οργάνων, την εύρυθμη δημοκρατική λειτουργία όλων
των επιπέδων διοίκησης του κόμματος. Γιατί, δεν μπορεί ένα σύγχρονο Κεντρο-Δεξιό κόμμα αρχών, όπως οφείλει να είναι η Νέα Δημοκρατία, να επιδιώκει να προωθήσει τον εκδημοκρατισμό της κοινωνίας και να μην εφαρμόζει τους δημοκρατικούς κανόνες στην εσωτερική του λειτουργία.
3. Δέσμευση για την πάνω σε σύγχρονες βάσεις και λειτουργικές αρχές οργανωτική ανασυγκρότηση του κόμματος. Με εγκατάλειψη του ξεπερασμένου πια «κάθετου» ιεραρχικού μοντέλου των 10/ετιών του ʼ70 και του ʼ80, και την υιοθέτηση μιας σύγχρονης και αποτελεσματικής δικτυακής δομής, προσαρμοσμένης στις συνθήκες της μεταβιομηχανικής κοινωνίας του 21ου αιώνα. Που θα αναγνωρίζει αυξημένες αρμοδιότητες και δυνατότητες πρωτοβουλιών στις περιφερειακές οργανώσεις, θα βασίζεται στη διαρκή αμφίδρομη επικοινωνία κεντρικών και
περιφερειακών οργάνων και θα αξιοποιεί προς τούτο στο έπακρο τις εφαρμογές του διαδικτύου. Και που, ταυτόχρονα, θα ενθαρρύνει εκτός από την ολική ένταξη στο κόμμα με την παραδοσιακή ιδιότητα του μέλους και την διασύνδεση πολιτών με αυτό, μέσα από θεματικές ή οργανώσεις ενδιαφερόντων. Ώστε να γίνει πράξη το άνοιγμα στην κοινωνία κατά τρόπο συντεταγμένο και παράλληλα ο πλουραλισμός της κοινωνίας να βρίσκει διαύλους έκφρασης μέσα στο κόμμα.
4. Κατοχύρωση της αξιοκρατίας στο κόμμα μέσα από σαφείς κανόνες και απροσωπόληπτα κριτήρια αξιολόγησης των στελεχών. Όπου η προσφορά θα συνδέεται ευθέως με την ανέλιξη στα κομματικά αξιώματα και η αποτελεσματικότητα θα αποτελεί πρόκριμα περαιτέρω αξιοποίησης, ενώ, αντίθετα, η αναποτελεσματικότητα και η αδιαφορία αιτία κυρώσεων. Χωρίς διακρίσεις και χωρίς εξαιρέσεις. Ώστε η παράταξη να αξιοποιήσει χωρίς αποκλεισμούς όλο το ανθρώπινο δυναμικό της και, ταυτόχρονα, να εκπέμψει προς την κοινωνία αξιόπιστα το μήνυμα ότι μόνο
ένα φιλελεύθερο-δημοκρατικό κόμμα, όπως η Νέα Δημοκρατία, μπορεί να κάνει πράξη την αξιοκρατία στη χώρα, ξεκινώντας από το ίδιο το εσωτερικό της.
5. Εμπέδωση της «συντροφικότητας» και της συναλληλίας μεταξύ των στελεχών, των μελών και των οπαδών του κόμματος. Δηλαδή, της αυτονόητης για κάθε εθελοντικό συλλογικό φορέα αξίας ότι, μεταξύ όσων τον απαρτίζουν, πρέπει να υπάρχει ένας στοιχειώδης αλληλοσεβασμός και μια εύλογη διάθεση αλληλοστήριξης. Που θα αποτρέπει, μεταξύ κατά τα άλλα «συναγωνιστών», αλαζονικές συμπεριφορές, και φαινόμενα προπέτειας και απρέπειας, ιδίως όταν το κόμμα είναι στην εξουσία. Όπως δυστυχώς, συνέβη σε αρκετές περιπτώσεις και κατά την περίοδο 1990-1993 και κατά την περίοδο 2004-2009. Με αποτέλεσμα και να τραυματιστεί σοβαρά η σχέση της Νέας Δημοκρατίας με μερίδα των υποστηρικτών της,και να δημιουργούνται αρνητικές για το κόμμα εντυπώσεις στην ευρύτερη κοινή γνώμη.
Μόνον εφʼ όσον η Νέα Δημοκρατία εκπληρώσει τα προλεχθέντα θεμελιώδη προαπαιτούμενα, θα μπορεί να ατενίζει πραγματικά το μέλλον με αισιοδοξία και να προσδοκά σε μια ουσιαστική νέα προοπτική. Και μόνον εφʼ όσον αυτή την αλήθεια την ενστερνιστούν όλα τα στελέχη της, από τους διεκδικητές της ηγεσίας της μέχρι το νεώτερο μέλος της ΟΝΝΕΔ, και συμβάλουν ώστε το κόμμα να κινηθεί στο χρονικό διάστημα που απομένει μέχρι το συνέδριό του και (κυρίως) την προεδρική εκλογή, προς αυτήν την κατεύθυνση της ουσιαστικής συζήτησης και της λήψης των γενναίων αποφάσεων που απαιτούν οι καιροί, θα κατορθώσει η Νέα Δημοκρατία να κάνει την κρίση ευκαιρία και το αύριο ελπίδα και όχι απειλή. Αλλιώς; Αλλιώς η Ελληνική πολιτική ιστορία είναι γεμάτη από κόμματα που τα στελέχη τους νόμιζαν ότι μπορούσαν να πάνε ενάντια στους καιρούς τους ...
[Δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα «Αξία», 7/11/2009]

 
ONLINE-PRESS © 2013. All Rights Reserved. Powered by Blogger
Top