Η απόφαση του Δημήτρη Αβραμόπουλου να στηρίξει την υποψηφιότητα του Αντώνη Σαμαρά, αλλάζει άρδην τα δεδομένα στην προεκλογική κούρσα για την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας. Όχι γιατί η στήριξη Αβραμόπουλου προσφέρει, δήθεν, μερικά «κουκιά» παραπάνω στον Σαμαρά. Όσοι πιστεύουν ότι η πολιτική προχωρεί με την αριθμητική, αυταπατώνται. Η συμπόρευση Σαμαρά- Αβραμόπουλου αλλάζει σε μεγάλο βαθμό τα πολιτικά χαρακτηριστικά της μάχης.
Το πρώτο που κάνει είναι να αδυνατίζει θεαματικά τον σκληρό πυρήνα των επιχειρημάτων Μπακογιάννη. Η υποψήφια πρόεδρος της ΝΔ, πρώτα έκανε ένα σημαντικό λάθος: Στρατηγικά εγκατέλειψε τη δυνατότητά της να υπενθυμίζει την πολιτική διαδρομή Σαμαρά την περίοδο 1993-2000, διαβεβαιώνοντας ότι «τα ζητήματα αυτά τα έχω αφήσει πίσω». Στη συνέχεια έκανε το δεύτερο λάθος: Σχεδόν ταύτισε την υποψηφιότητά της με την πολιτική φυσιογνωμία της Νέας Δημοκρατίας επί Κώστα Καραμανλή, σε μια περίοδο που η βάση του κόμματος ζητούσε αλλαγή, αλλαγή εδώ και τώρα, η Μπακογιάννη περιέγραφε μια πολιτική πρόταση α λα Καραμανλή. Το τρίτο λάθος της ήταν οι ύμνοι προς τον Αβραμόπουλο στο Συνέδριο, την ώρα που –ως φαίνεται- δεν είχε εξασφαλίσει τη στήριξή του. Και το τέταρτο, ίσως το σημαντικότερο όλων, λάθος της Ντόρας Μπακογιάννη ήταν ότι επέλεξε να χαρακτηρίσει την πολιτική πρόταση του Σαμαρά ως μια πρόταση που περιορίζει τη Νέα Δημοκρατία στην παραδοσιακή Δεξιά. Μετά τη σημερινή τοποθέτηση του Δημήτρη Αβραμόπουλου, ολόκληρη η στρατηγική αντιμετώπισης του Σαμαρά εκ μέρους του στρατοπέδου Μπακογιάννη, τινάχθηκε στον αέρα.
Το δεύτερο, βέβαια, ζήτημα που δημιουργεί η συμπόρευση Σαμαρά- Αβραμόπουλου είναι η επαύξηση της κοινωνικής δυναμικής της υποψηφιότητας του Μεσσήνιου πολιτικού. Όλοι παραδέχονται ότι η κούρσα για την ηγεσία της ΝΔ ξεκίνησε με την Ντόρα Μπακογιάννη ως πλήρες και απόλυτο φαβορί, για να εξελιχθεί ως σήμερα (10-11-09) σε ένα ντέρμπι στήθος με στήθος. Αυτό σημαίνει ότι αυξάνεται η δυναμική Σαμαρά στην κοινωνία. Η προσχώρηση του Αβραμόπουλου στον Σαμαρά εκτιμάται ότι θα δώσει νέα ώθηση στη δυναμική Σαμαρά.

Αυτά σημαίνουν ότι κρίθηκε η εκλογή; Κάθε άλλο. Οι υπόλοιπες τρεις εβδομάδες είναι τεράστιο, χαώδες χρονικό διάστημα για την πολιτική. Αναμένουμε να δούμε πρώτα από όλα πώς επιλέγει να αντιδράσει η πλευρά Μπακογιάννη, πότε και πώς θα βγάλει τους δικούς της «λαγούς» από το μανίκι της. Και μετά, είναι ανάγκη να δούμε και τα αντανακλαστικά της κοινωνίας. Όπως πολλοί ενοχλήθηκαν με την επίδειξη των 1000 υπογραφών από τη Ντόρα Μπακοιγάννη –η δράση της δημιούργησε μεγαλύτερη αντίδραση- έτσι είναι πιθανό μια κίνηση ή μια λάθος θέση του Σαμαρά να δημιουργήσει τις αντίστοιχες αντισυσπειρώσεις. Ο δρόμος μέχρι την 29η Νοεμβρίου είναι ακόμα μακρύς, και πολύ ενδιαφέρων…
(tapragmata.gr)


Σαν online-press συμφωνούμε με όλα αυτά που αναφέρονται στην ανάρτηση από το pragmata.gr εκτός της τελευταίας παραγράφου. Η γνώμη μας είναι ότι η ήττα της κ. Μπακογιάννη επήλθε την ημέρα που δέχθηκε να γίνει ανοικτή εκλογή στη βάση της Νέας Δημοκρατίας. Η ίδια σαν πρώτη τη τάξη υπουργός του Καραμανλή και σαν κόρη του Μητσοτάκη (χωρίς να ευθύνεται επί της ουσίας για κανένα από τα δύο) ,
στην ανοικτή ψηφοφορία, θα πληρώσει το μάρμαρο από τον προδομένο από το κόμμα του Νεοδημοκράτη οπαδό.



1 σχόλια :

Ανώνυμος είπε... 11 Νοεμβρίου 2009 - 1:58 π.μ.

«Το 1977 πολιτεύτηκε για πρώτη φορά με το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας στη Μεσσηνία, ο Αντώνης Σαμαράς, ο πιο ριψοκίνδυνος παίκτης στην πολιτική σκακιέρα του τόπου στα χρόνια της μεταπολίτευσης...Υπήρξε ο νεώτερος Έλληνας Βουλευτής στο Ελληνικό Κοινοβούλιο...

Το μεγάλο προτέρημά του δεν είναι ούτε η καταγωγή, ούτε οι σπουδές του. Το μεγάλο του προτέρημα -για τους περισσότερους δεξιούς ελάττωμα- είναι πως, μολονότι βουλευτής του συντηρητικού χώρου, η συμπεριφορά του θύμιζε σ' όλους τον Αντρέα. ..; Ο Αντώνης λάτρευε τον Ο. Ελύτη, τούτο όμως δεν τον εμπόδιζε στα επεισόδια του '85 στη Μεσσηνία να ανέβει πάνω στο τρακτέρ του αντιπάλου και να τα κάνει λαμπόγυαλο. Πιστός Χριστιανός Ορθόδοξος -ένα σταυρουδάκι κρέμεται πάντα στο λαιμό του-, από την άλλη όμως η σχέση του με τις γυναίκες πονεμένη και μακριά. Μέχρι ο Αντώνης να καταλήξει σ' αυτό το πανέμορφο πλάσμα που ονομάζεται Γεωργία, πέρασε από την αγκαλιά της Μυρτώ Παράσχη, της Φούλμαν Μουντάνου, της Άννας Βίσση
Ο Αντώνης γίνεται Υπουργός Οικονομικών στην Κυβέρνηση Τζανετάκη και στη συνέχεια Υπουργός Εξωτερικών στις Κυβερνήσεις Ζολώτα και Μητσοτάκη.
Η δημοτικότητα του Αντώνη φτάνει στα ύψη μετά από την επιτυχή διπλωματική έκβαση του θέματος "Μυρίνας" ενώ φίλοι και αντίπαλοι υποκλίνονται μπροστά του. Ο Μητσοτάκης επικροτεί την ανέλιξη του Αντώνη Τότε όμως ήρθε το Μακεδονικό.
Ο Μητσοτάκης νόμιζε πως ο Αντώνης θα ήταν πάντοτε του χεριού του και πάντοτε θα υπάκουε στις εντολές του. Ποιος εξάλλου θα τα έβαζε μαζί του. Είχε νικήσει ακόμη και αυτόν τον Ανδρέα Παπανδρέου. Λογάριαζε, όμως, χωρίς τον Σαμαρά.
Η δεκαετία του '80 ανήκει αποκλειστικά στο "τρομερό παιδί της δεξιάς", όπως τον ονόμαζαν. Το πιο αγαπημένο πολιτικό τέκνο του αείμνηστου Ευάγγελου Αβέρωφ, ο οποίος συνήθιζε να λέει το ιστορικό: "ο Αντώνης είναι ο καλύτερος βουλευτής του τόπου και, αν δεν φύγει από το μαντρί, θα κυβερνήσει την Ελλάδα". Ο Αντώνης προφητικά απαντούσε: "θα φύγω απ' το μαντρί μόνο αν δω το λύκο μέσα σ' αυτό" (και τι λύκος!). Οι φίλοι του, πολλοί και ορκισμένοι, οι εχθροί του το ίδιο.
Ο ίδιος μπορεί να ήταν πιστός στο αμερικανικό πρότυπο πολιτικού προφίλ, (βλέπετε οι σπουδές στο Harvard καθώς και η πιτσαρία όπου δούλευε στην Αμερική, τον είχαν μπάσει για τα καλά στον αμερικανικό τρόπο ζωής). Όμως, όταν έπαιρνε ανάποδες ποιος τον συγκρατούσε; Οι Μεσσήνιοι ακόμη θυμούνται τις εκλογές του '85 όπου οι νεολαίοι του Αντώνη (το ζήσαμε κι αυτό) είχαν φάει ξύλο, έξω από την πόλη της Καλαμάτας ενώ η αστυνομία -τον καιρό των Κλαδικών- είχε κλείσει τα μάτια. Ο Αντώνης, "ταύρος εν υαλοπωλείο", δε δίστασε να μπει στην αστυνομική διεύθυνση της πόλης και να ξηλώσει με τα χέρια του τα γαλόνια και τη γραβάτα του αστυνομικού διευθυντή..
Στις 16 Δεκέμβρη 1992, οι Ευρωπαίοι με τους τρεις όρους του "Πακέτου Πινέιρο" δίνουν γη και ύδωρ στο Σαμαρά. Αυτές τις ώρες η Ελλάδα εκτός συνόρων θριαμβεύει, γίνεται μεγάλη όπως παλιά. Παπανδρέου και Πάγκαλος συγχαίρουν τον Σαμαρά. Η δημοτικότητά του αγγίζει το 85% των Ελλήνων. Ο Μητσοτάκης ανησυχεί.
Την ημέρα παράδοσης του Υπουργείου, 6.000 Έλληνες έξω από το Υπουργείο Εξωτερικών διαδηλώνουν για τον Αντώνη τους. Ο Μητσοτάκης περνώντας μέσα από το πλήθος δείχνει να τα έχει χαμένα. Ένας Μεσσήνιος που έχει έρθει γι' αυτόν τον λόγο από την Καλαμάτα του φωνάζει, κουνώντας απειλητικά το χέρι: "Η Μακεδονία είναι Ελληνική, Μητσοτάκη την πούλησες κι αυτή" ...Οι Έλληνες δε χρειάζεται να ζητούν τα Ελγίνεια, αρκεί να αγοράσουν τη συλλογή αρχαίων της οικογένειας Μητσοτάκη!!!
Σήμερα ο Αντώνης έχει δικαιωθεί παντού...
Μιλούσε πρώτος από το '89 για τα πετρέλαια του Αιγαίου και τον είχαν για τρελό, σήμερα όλοι ξέρουμε γι' αυτό.
Αυτός είναι ο Αντώνης Σαμαράς, ο άνθρωπος που τα έπαιξε όλα σε μια ζαριά. Που άλλαξε τη φυσική διαδοχή των πολιτικών προσώπων στην Ελλάδα. Που τα έβαλε πρώτος και μόνος με το Μητσοτάκη. Ο Αντώνης, ο πιο ριψοκίνδυνος Παίκτης της Ελληνικής πολιτικής σκηνής. Ο Αντώνης της Ελλάδος...»

Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Χύμα, τον Απρίλιο του 1999.

 
ONLINE-PRESS © 2013. All Rights Reserved. Powered by Blogger
Top