Φαίνονται χαμένοι στο αλλοπρόσαλλο και λατρεμένο πρόσωπο της Αθήνας αλλά αντιστέκονται. Αντιστέκονται. Χορεύουν, γελούν, τραγουδούν γύρω από την φλόγα της φωτιάς. Ακούω την μουσική, τα τραγούδια και παρακολουθώ άλματα πάνω από τις φλόγες.
- “Και του χρόνου με υγεία”. Κομπιάζω. Σκέφτομαι πόσο ανάγκη έχουμε αυτές τις στιγμές. Την πραγματική γειτονιά, την παρέα, τα χαμόγελα και την γιορτή του δρόμου. Τις παραδόσεις, τον πολιτισμό μας και ανθρώπους σαν αυτούς.
Η Σοφία και ο Παναγιώτης εδώ και χρόνια αναβιώνουν με αξιοζήλευτο μεράκι το έθιμο του Αή Γιάννη του Ριγανά. Κάθε χρόνο 25 Ιουνίου συγκεντρώνονται στο δρόμο και στήνουν το δικό τους σπουδαίο γλέντι. Σπουδαίο γιατί διατηρούν και μεταλαμπαδεύουν ήθη, έθιμα και παραδόσεις. Μπράβο τους.
Άλματα πάνω από την φωτιά, χορός, τραγούδι και πολλά παιδιά. Δεν θυμάμαι τόσα πολλά παιδιά. Μικροί, μεγάλοι γίνονται ένα και στο υπαίθριο γλέντι συμμετέχει κάθε περαστικός. Όμορφα.
Και όμως η Αθηναϊκή μεγαλούπολη έχει τις γειτονιές για να φιλοξενήσει τις παραδόσεις μας. Αρκεί μια μικρή προσπάθεια και μπορούμε να τις ανακαλύψουμε ή να τις δημιουργήσουμε…
(ibis)
 
ONLINE-PRESS © 2013. All Rights Reserved. Powered by Blogger
Top